Η φετινή χρονιά ήταν ξεχωριστή για τις Μοίρες και το Ζαχαρία Σαββάκη. Όχι μόνο γιατί η ομάδα κατάφερε να επιστρέψει με «περίπατο» στην Α΄ ΕΠΣΗ, αλλά για τον επιπλέον λόγο ότι ο 36χρονος παίκτης αποφάσισε να «κρεμάσει» τα παπούτσια του έπειτα από 20 αδιάκοπα χρόνια παρουσίας χωρίς να αλλάξει φανέλα ούτε για μια σεζόν. Δύσκολα συναντάται πλέον κάτι ανάλογο ακόμα και σε Ερασιτεχνικό επίπεδο.
«Μετά την οικογένεια μου έχω την ομάδα. Γιʼ αυτό το λόγο παρέμεινα είκοσι χρόνια σʼ αυτήν παρά το γεγονός ότι είχα κατά καιρούς προτάσεις για μεταγραφή. Δε μου έκανε καρδιά να φύγω. Ακόμα και τώρα είχα κατά νου να συνεχίσω σε μικρότερη κατηγορία, όμως έτσι δε θα μπορούσα να παρακολουθώ την ομάδα κι έτσι εγκατέλειψα αυτή τη σκέψη» αναφέρει ο Ζαχαρίας Σαββάκης ο οποίος ξεκίνησε από την Παιδική ομάδα των Μοιρών το 1984 ενώ 4 χρόνια μετά μεταπήδησε στην πρώτη ομάδα με την οποία έκανε ντεμπούτο το 1989.
Το τελευταίο του παιχνίδι με την ομάδα των Μοιρών στην οποία ήταν αρχηγός από το 2000 συνδυάστηκε φέτος με την κατάκτηση του τίτλου σε μια αναμέτρηση που προκάλεσε αμφιθυμία συναισθημάτων.
«Από τη μια στενοχωρήθηκα γιατί κατάλαβα ότι δεν επρόκειτο να ξαναπαίξω μπάλα, παράλληλα όμως χάρηκα γιατί αναγνωρίστηκαν όλα όσα έκανα για την ομάδα, και τα χρόνια παρουσίας μου στο χώρο. Ήταν ανταμοιβή για μένα να έλθει ο πρόεδρος της ΕΠΣΗ, παλιοί παράγοντες και συμπαίκτες της ομάδας, ακόμα και αντίπαλοι για να με τιμήσουν» επισημαίνει ο 36χρονος πρώην ποδοσφαιριστής ο οποίος θα συνεχίσει να προσφέρει τις υπηρεσίες του στην ομάδα είτε από διαφορετικό πόστο το οποίο ακόμα δεν έχει καθοριστεί στην ομάδα των Μοιρών.
Κάνοντας έναν απολογισμό της καριέρας του ο Ζαχαρίας Σαββάκης αναφέρει ότι οι ευχάριστες στιγμές ήταν σίγουρα αυτές που κυριάρχησαν τονίζοντας:
«Οι χαρές ήταν περισσότερες. Η μεγαλύτερη είναι το ότι έκανα μόνο φίλους σʼ ολόκληρο το νομό. Από κει και πέρα θυμάμαι την άνοδο από την Β΄ στην Α΄ κατηγορία το 1989, ενώ στον αντίποδα δύσκολη στιγμή ήταν ο περυσινός υποβιβασμός τον οποίο όμως «διορθώσαμε» φέτος».

