Της Ευαγγ. Καρεκλάκη
«Καρφίτσα» δεν έπεφτε χθες στην αίθουσα του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Ηρακλείου όπου ξεκίνησε η εκδίκαση της υπόθεσης της μαζικής δηλητηρίασης από σαλμονέλα ασθενών, επισκεπτών και εργαζομένων στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Ηρακλείου, τον Ιούλιο του 2005. Μάλιστα η εκδίκαση της υπόθεσης αφορά και στο θάνατο από αμέλεια δύο ασθενών που υπέκυψαν λόγω επιπλοκών που υπέστησαν μετά τη δηλητηρίαση.
Είναι ενδεικτικό ότι οι μάρτυρες κατηγορίας ανέρχονται σε 185. Χθες στη δικαστική αίθουσα παρέστησαν περίπου 95-97. Στο εδώλιο του κατηγορουμένου κάθονται πέντε εργαζόμενοι του νοσοκομείου που αντιμετωπίζουν τις κατηγορίες της ανθρωποκτονίας από αμέλεια κατά συρροή, της σωματικής βλάβης από αμέλεια παρʼ υποχρέου κατά συρροή και παράβασης των υγειονομικών διατάξεων.
Κατηγορούμενοι είναι οι: η επόπτρια υγείας, συντονίστρια του HACCP του ΠΑΓΝΗ (που αφορά στην πιστοποίηση σε θέματα υγιεινής διατροφής και καθαριότητος των χώρων των τμημάτων διατροφής) και μέλος της επιτροπής ενδονοσοκομειακών λοιμώξεων, η προϊσταμένη του τμήματος διατροφής-διαιτολόγος, ο επόπτης καθαριότητας, η προϊσταμένη του γραφείου επιστασίας και ο διοικητικός διευθυντής.
Όπως αναφέρεται στο κατηγορητήριο, «οι κατηγορούμενοι από αμέλεια τους, δηλαδή από έλλειψη προσοχής την οποία όφειλαν από τις περιστάσεις και μπορούσαν να καταβάλουν, δεν προέβλεψαν το αξιόποινο αποτέλεσμα που προκάλεσε η πράξη τους με συνέπεια να επιφέρουν το θάνατο άλλων και να προξενήσουν βλάβη υγείας σε άλλους, αν και είχαν ιδιαίτερη νομική υποχρέωση να παρεμποδίσουν την επέλευση του αποτελέσματος».
Σύμφωνα με το κατηγορητήριο, από σαλμονέλωση προσβλήθηκαν 127 άτομα εκ των οποίων 83 ασθενείς, 26 συνοδοί τους, 17 μέλη του προσωπικού της νοσηλευτικής μονάδας και ένας συγγενής μέλους του προσωπικού. Υπέστησαν όλοι οξεία γαστρεντερίτιδα και σε δύο εξ αυτών επήλθε ο θάνατος λόγω επιπλοκών.
Ο ένας από τους άτυχους ασθενείς που έπασχε από καρκίνο του πνεύμονα. Νοσηλευόταν στο ΠΑΓΝΗ μετά από επέμβαση λοβεκτομής στην οποία υποβλήθηκε τον Απρίλιο του 2005 και κατέληξε από σηπτική καταπληξία στις 2 Αυγούστου 2005 στη ΜΕΘ όπου εισήχθη στις 21 Ιουλίου 2005 προσβληθείς και αυτός από το μικρόβιο της σαλμονέλας. Ο δεύτερος που απεβίωσε που επίσης προσβλήθηκε από το μικρόβιο, απεβίωσε στις 27 Ιουλίου 2005 λόγω οξείας αναπνευστικής ανεπάρκειας και υποξυγοναιμίας στα πλαίσια παροξυσμού της βαριάς και χρόνιας αποφρακτικής πνευμονοπάθειας.
Βρώμα, δυσωδία και κατσαρίδες
Οι τραγικές συνθήκες που επικρατούσαν εν πολλοίς στο χώρο της κουζίνας του νοσοκομείου-και όχι μόνο-περιγράφονται στο κατηγορητήριο, που σε μεγάλο βαθμό φέρεται να στηρίζεται στο πόρισμα-φωτιά της ΕΔΕ που είχε διαταχθεί τότε.
Όπως αναφέρεται, δίσκοι και μαγειρικά σκεύη πλένονταν με σκέτο νερό, χωρίς απορρυπαντικό, δεν υπήρχε τεχνικός εξαερισμός στην κουζίνα με αποτέλεσμα να αναπτύσσονται υψηλές θερμοκρασίες ευνοούσες την αλλοίωση των τροφίμων και των φαγητών, το δάπεδο της κουζίνας ήταν ρυπαρό, με στάσιμα νερά και βουλωμένα φρεάτια με μεγάλες διατομές, υπήρχαν κατσαρίδες σε όλους τους χώρους της κουζίνας, οι πάγκοι εργασίας ήταν ρυπαροί και οι κάδοι απορριμμάτων μέσα στο χώρο παρασκευής των φαγητών χωρίς καλύμματα.
Ακόμα επισημαίνεται, ότι οι ανελκυστήρες αποβλήτων χρησιμοποιούνται καμιά φορά κατά τη μεταφορά του φαγητού, ενώ συχνά στο διάδρομο του υπογείου διασταυρώνονται τροχήλατα φαγητού με καρότσια μολυσματικών ή άλλων αποβλήτων.
Να σημειωθεί ότι η δίκη διακόπηκε για αύριο Τετάρτη. Μάλιστα χθες έγινε γνωστό ότι οι μάρτυρες θα καλούνται για εξέταση κατά δεκάδες ώστε να μπορέσει να προχωρήσει η ακροαματική διαδικασία. Να σημειωθεί ότι την πολιτική αγωγή έχει αναλάβει ο δικηγόρος κ. Μανόλης Παπαντωνάκης, ο οποίος εκπροσωπεί την οικογένεια θανόντος, ενώ συνήγοροι υπεράσπισης είναι οι κ. Γιώργος Τζωράκης και Γιώργος Μαρταβαντζής από το Ηράκλειο καθώς και συνάδελφοι τους από την Αθήνα και την Πάτρα. Από την πλευρά των κατηγορουμένων πάντως υπογραμμίζεται ότι δεν έχουν ευθύνη σε σχέση με τα όσα έγιναν και ότι στο πλαίσιο των δυνατοτήτων τους έκαναν ότι μπορούσαν καλύτερο. Μάλιστα σε σχέση με την επόπτρια υγείας τονίζεται ότι είχε προβεί σε αλλεπάλληλη αλληλογραφία προς τη διοίκηση του νοσοκομείου, επισημαίνοντας τις ελλείψεις που υπήρχαν στο χώρο της κουζίνας και τις ενέργειες που έπρεπε να γίνουν. Ακόμα τονίζεται ότι το νοσοκομείο δεν είχε καμία πιστοποίηση HACCP αλλά είχε γίνει το ξεκίνημα αυτής της διαδικασίας.

