Της Κατερίνας Μυλωνά
Υπό τον ήχο μουσικών κομματιών, όπως «τα μαθητικά τα χρόνια», «όταν πηγαίναμε μαζί σχολείο» και «ο πιο καλός ο μαθητής», παλιοί συμμαθητές αλλά και καθηγητές που έχουν περάσει από τις σχολικές αίθουσες του 1ου Λυκείου Ηρακλείου έσμιξαν χθες στην αυλή του σχολείου. Στην εκδήλωση που διοργανώθηκε με την ευκαιρία της παρουσίασης του βιβλίου «Καπετανάκειο 1948-2008-Αναμνήσεις 60 χρόνων» συναντήθηκαν όλοι οι απόφοιτοι των περασμένων ετών του σχολείου, άνθρωποι που είχαν να ιδωθούν ακόμα και εξήντα χρόνια κι όμως μοιράστηκαν κοινές αναμνήσεις από σκανδαλιές, αστείες στιγμές αλλά και την αγωνία που είχαν περάσει όσο βρίσκονταν ακόμα στα θρανία.
Το κουδούνι χτύπησε λίγο μετά τις 7.30 το απόγευμα και έδωσε το έναυσμα για να ξεκινήσει η εκδήλωση. Το βιβλίο παρουσιάστηκε από την πρώην λυκειάρχη του σχολείου, κ. Καίτη Νικολετάκη. Στη συνέχεια, παλιοί απόφοιτοι του σχολείου μοιράστηκαν με τον κόσμο περιστατικά που είχαν ζήσει την περίοδο των σχολικών τους χρόνων. Ακολούθησε μουσικό πρόγραμμα από παλιούς και νεότερους μαθητές του σχολείου.
Μοιράστηκαν αναμνήσεις
Γνωρίστηκαν όταν ήταν ακόμα παιδιά και η μόνη τους αγωνία ήταν πώς θα γλιτώσουν την τιμωρία του καθηγητή, την εξέταση όταν δεν είχαν διαβάσει για το μάθημα. Αργότερα, σπούδασαν, έκαναν οικογένεια, εργάστηκαν. Σήμερα, πολλοί είναι παππούδες, συνταξιούχοι και όταν συναντιούνται στο δρόμο δε γνωρίζει ο ένας τον άλλο. Χθες, όμως, όλα ήταν αλλιώτικα… Οι αναμνήσεις ξύπνησαν και τους ένωσαν μετά από δεκαετίες. Η συγκίνηση ήταν διάχυτη στη χθεσινή εκδήλωση ενώ οι διοργανωτές της δέχθηκαν τα συγχαρητήρια όλων όσοι συμμετείχαν.
Ο κ. Σπύρος Παπαηλιάκης αποφοίτησε από το 1ο Λύκειο το 1952 και χθες είχε την ευκαιρία να σμίξει με παλιούς του συμμαθητές. «Η συγκίνηση είναι συγκλονιστική να βλέπεις μετά από τόσα χρόνια σχεδόν άγνωστους αδελφικούς σου φίλους», ανέφερε στην «Π». Αξέχαστες θα του μείνουν πολλές στιγμές, μεταξύ άλλων, θυμάται «το σκάμμα που είχαμε στην αυλή του σχολείου, την πρωινή χορωδία, τις επιδείξεις στο τέλος του χρόνου…».
«Χαίρομαι γιατί είδα πολλούς παλιούς συμμαθητές και καθηγητές μου. Αποφοίτησα το 1950, είμαστε η πρώτη τάξη που μπήκαμε στο κτήριο, το Σεπτέμβριο του 1949», είπε ο κ. Μιχάλης Καβουλάκης, ο οποίος πραγματοποίησε ομιλία από το βήμα του σχολείου. Θυμάται ότι την εποχή που εκείνος ήταν μαθητής, το σχολείο αντιμετώπιζε σημαντικά κτηριακά προβλήματα, έμοιαζε εγκαταλελειμμένο χωρίς πόρτες, παράθυρα, είχε μεγάλες ελλείψεις και πολλά προβλήματα, «τα αναπλήρωνε η αγάπη και η προσπάθεια των καθηγητών που αν και ήταν παλιοί με χαμηλούς μισθούς εργάστηκαν πολύ. Τότε ήταν άλλο κλίμα αυταρχικό πολύ, τότε δεν ήταν όπως σήμερα, διαφορετικός τρόπος ζωής», ανέφερε ο κ. Καβουλάκης, ο οποίος είναι πρώην λυκειάρχης.

