Της Λίλιαν Δαφερμάκη

Μέσα στην ερχόμενη εβδομάδα αναμένεται να βγει «στον αέρα» η μεγάλη προκήρυξη με τις 157 προσλήψεις μόνιμου προσωπικού, για λογαριασμό του δήμου Ηρακλείου, που φαίνεται ότι είναι πλέον έτοιμος να προχωρήσει στο μεγάλο βήμα, για να καλύψει το μεγαλύτερο αριθμό των κενών θέσεων που σήμερα αποδυναμώνουν τη λειτουργία του. Πρόκειται για το μεγαλύτερο «πακέτο» προσλήψεων υπαλλήλων των τελευταίων χρόνων, που έρχεται σε μια κρίσιμη χρονική συγκυρία, αφού και λόγω της οικονομικής κρίσης το υπ ʽαριθμόν ένα πρόβλημα σήμερα της κοινωνίας, είναι η διασφάλιση μιας μόνιμης δουλειάς, την οποία μπορεί να εγγυηθεί η ασφάλεια του Δημοσίου.

Για το λόγο αυτό εκτιμάται ότι το σύνολο των αιτήσεων των ενδιαφερομένων για… «μια θέση στον ήλιο», θα ξεπεράσει κάθε προσδοκία, αφού θα είναι τεράστιος ο αριθμός των ατόμων που θα σπεύσουν να καταθέσουν τα χαρτιά τους ελπίζοντας ότι θα μπορέσουν να κατακτήσουν μια από τις κενές θέσεις της Λότζια.

Το μήνυμα αυτό έχει φτάσει ήδη στο δήμο Ηρακλείου, που φαίνεται ότι θέλει να διασφαλίσει την απόλυτη διαφάνεια, στην όλη διαδικασία, που θα γίνει μέσω του ΑΣΕΠ. Στα πλαίσια αυτά ο δήμαρχος Γ.Κουράκης έχει σχεδιάσει να συγκαλέσει ειδική σύσκεψη για το σκοπό αυτό, μέσα στις επόμενες μέρες ( πιθανότατα την Πέμπτη) με τον αρμόδιο αντιδήμαρχο Σ.Δαγκωνάκη, και τα υπηρεσιακά στελέχη του δήμου, προκειμένου να οργανώσουν την όλη διαδικασία, της προκήρυξης, ώστε να γίνει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, προκειμένου να μην ταλαιπωρηθούν οι πολίτες, και παράλληλα να λειτουργήσει αρμονικά και το σύστημα του δήμου.

Ο ίδιος ο κ.Κουράκης τονίζει ότι η Λότζια είναι πανέτοιμη για να προχωρήσει στη μεγάλη προκήρυξη, και το μόνο που απομένει είναι να ρυθμιστούν οι τελευταίες τεχνικές λεπτομέρειες.

Οι μαζικές νέες προσλήψεις στη Λότζια των 157 μονίμων υπαλλήλων, σηματοδοτούν μια νέα εποχή για τη λειτουργία του δήμου, που αναμένεται να ενισχυθεί σημαντικά, και να βελτιωθεί δραστικά η ποιότητα των παρεχομένων υπηρεσιών. Άλλωστε είναι γνωστό, ότι οι μέχρι σήμερα λύσεις με την πρόσληψη εποχιακών υπαλλήλων, δεν μπόρεσαν να δώσουν αποφασιστική λύση στα υφιστάμενα προβλήματα σε εξαιρετικά κρίσιμους τομείς, αφού αυτό που στην πράξη είχε αποδειχτεί ήταν ότι όταν οι συγκεκριμένοι υπάλληλοι εκπαιδεύονταν και γνώριζαν άριστα το αντικείμενο που είχαν κληθεί να διαχειριστούν με όλα τα προβλήματα και τις ιδιαιτερότητες του, έληγε η σύμβαση τους και βρίσκονταν στο δρόμο. Αυτό ήταν μια διπλά κακή εξέλιξη, τόσο για το δήμο που έπρεπε να εγκρίνει και να εκπαιδεύσει μια νέα γενιά εποχιακών, όσο και για τους εργαζόμενους, που ενώ είχαν αρχίσει να «δένονται» και να αποδίδουν σημαντικά με το αντικείμενο της δουλειάς τους, βρισκόταν ξανά στο δρόμο, για να βρουν μια νέα θέση εργασίας.