Παρʼόλο που πρόκειται για ερασιτεχνική ομάδα, το αποτέλεσμα που παρουσιάζετε στον κόσμο είναι επαγγελματικό. Πόσο δύσκολο είναι να αποδώσουν στη σκηνή φοιτητές, εργαζόμενοι κλπ;

«Το τι είναι επαγελματικό είναι σχετικο. Έχω παρακολουθήσει παραστάσεις επαγελματικές- δηλαδή, που οι ηθοποιοί αμοίβονται- πολύ χειρότερες από ερασιτεχνικές. Και δεν μιλώ τόσο για την ερμηνεία όσο για την ενέργεια, την ανάγκη, την επιθυμία ενος ερασιτέχνη να κάνει θέατρο...!! Το να συνεργάζεσαι με φοιτητές, με εργαζομενους, με ανθρώπους από διάφορες κοινωνικές ομάδες, είναι δύσκολο μα και υπέροχο μαζί. Η διαφορετικότητα είναι που κάνει την διαφορά.

Η μεγαλύτερη δυσκολία οταν σκηνοθετείς μια ερασιτεχνική ομάδα είναι το να κρατήσεις την ισορροπία ανάμεσα στα μέλη της και στα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τους κι αυτό δεν είναι κάτι που διδάσκεται σε καμία σχολή, μαθαίνεται σιγά -σιγά με τα χρόνια και γιʼ αυτό ευχαριστώ όλα τα παιδιά της ομάδας που μέσα από αυτήν τη διαδικασία με βοήθησαν και εμένα να εξελιχθώ σαν σκηνοθέτης και σαν άνθρωπος. Η απειρία των περισσότερων ,η άγνοια τους για τις βασικές αρχές του θεάτρου φυσικά δε με ενόχλησαν καθόλου εξ άλλου γιʼ αυτο βρίσκομαι εκεί».