
Με μία όαση στη μέση της ερήμου μπορεί να παραλληλισθεί ο κήπος από κοράλλια που βρήκαν ερευνητές και αρχαιολόγοι σε απόσταση περίπου 20 ναυτικών μιλίων νότια της Ιεράπετρας σε βάθος 500 μέτρων!
Η ανακάλυψη, που σημαίνει πολλά για το οικοσύστημα της περιοχής, έγινε κατά τη διάρκεια του αρχαιολογικού προγράμματος «Δαναός», στο οποίο συμμετέχουν το Ινστιτούτο Ωκεανογραφίας του ΕΛΚΕΘΕ, με επικεφαλής το Δρ. Δημήτρη Σακελλαρίου, το Πανεπιστήμιο του Τέξας, το HIAMAS και η Εφορεία Εναλίων Αρχαιοτήτων. Το πρόγραμμα χρηματοδοτήθηκε από το ίδρυμα MacDonald των ΗΠΑ.
Ο διευθυντής ερευνών του Ινστιτούτου Θαλάσσιων Βιολογικών Πόρων του Ελληνικού Κέντρου Θαλάσσιων Ερευνών και επικεφαλής της ομάδας υποβρύχιων δραστηριοτήτων του ΕΛΚΕΘΕ, Δρ. Chris Smith, μιλάει στην «Π» για το πρόγραμμα «Δαναός» και τα μέχρι σήμερα αποτελέσματά του.
Ο ερευνητής κατάγεται από την Αγγλία αλλά εργάζεται στην Κρήτη τα τελευταία 20 χρόνια, πρώτα στο ΙΘΑΒΙΚ και στη συνέχεια στο ΕΛΚΕΘΕ.
«Βρήκαμε κοράλλια ενώ ψάχναμε για αρχαιολογικά υπολείμματα στην διαδρομή που ακολουθούσαν τα πλοία για να φτάσουν από την Κρήτη στην Αίγυπτο. Ο βυθός ήταν κυρίως μαλακό ίζημα και οι αναζητήσεις στην περιοχή έγιναν με τη χρήση πολύπλοκων συστημάτων sonar, τα οποία εντόπιζαν «στόχους» που στην αρχή θεωρούσαμε ότι επρόκειτο για αρχαιολογικά υπολείμματα», αναφέρει. Με τη χρήση, όμως, του διθέσιου υποβρυχίου Thetis και του ρομπότ Max Rover, οι ερευνητές πλησίασαν το στόχο για να τον αναγνωρίσουν. Στις περισσότερες περιπτώσεις, ο στόχος ήταν σκόπελος ή κρούστες. Το ίζημα είναι συνήθως «γυμνό», σαν την έρημο και οι βράχοι ήταν όπως η όαση στη μέση της ερήμου. «Οι βράχοι έχουν έναν περιορισμένο αριθμό ειδών αλλά πολύ υψηλή βιομάζα, ιδιαίτερα γαρίδες και ψάρια. Μερικά είδη κοραλλιών αναγνωρίστηκαν, άλλα παραμένουν άγνωστα. Προκαλούν ιδιαίτερο ενδιαφέρον διότι αποτελούν νέα ευρήματα στην περιοχή και είναι πολύ σημαντικά, διότι συνεπάγεται ότι ανήκει στις περιοχές με μεγαλύτερη βιοποικιλότητα, όπου τα είδη αναζητούν τροφή, καταφύγιο ή ένα μέρος για αναπαραγωγή», εξηγεί.

