«Ήρθε πολύ νωρίς στον ελληνικό κινηματογράφο, σε μια εποχή όπου επικρατούσε η ηθογραφική κωμωδία, ο διάλογος και το καλαμπούρι. Κι αυτός ήταν πολύ πιο πέρα από αυτά.

Δυστυχώς, όμως, επειδή δεν μπόρεσε να τραβήξει τον ελληνικό κινηματογράφο στις δικές του δυνατότητες και επειδή η βιοπάλη ήταν σκληρή, κατέβηκε αυτός. Είχε πολλές επιτυχίες, έγινε πρωταγωνιστής, αλλά πιστεύω ότι γεννήθηκε σε λάθος χώρα και απευθύνθηκε σε λάθος κοινό.»

Ο γνωστός σκηνοθέτης Γ.Γρηγορίου έδωσε με τα λόγια αυτά, το στίγμα της παρουσίας του Ντίνου Ηλιόπουλου στο ελληνικό καλλιτεχνικό στερέωμα .Παρόλα αυτά ήταν ένας από τους μεγαλύτερους εκπροσώπους του ελληνικού θεάτρου και κινηματογράφου, ευγενικός και μετριοπαθής σε όλη τη διάρκεια της ζωής του,ο Έλληνας Φρεντ Αστέρ, όπως πολλοί τον έχουν αποκαλέσει.

Ο Ντίνος Ηλιόπουλος θεωρείται δίκαια, μετά την εποχή του Βασίλη Λογοθέτη, ως ένας κλόουν που δραπέτευσε από το τσίρκο του ουρανού, σύμφωνα με τον κριτικό θεάτρου Κώστα Γεωργούσοπουλο, και ως κορυφαίος ηθοποιός με καλλιέργεια, βαθιά μόρφωση, αφού διάβαζε με μανία τα κείμενα των κλασικών στο θέατρο και τη λογοτεχνία. Είχε ήθος και σεμνότητα ψυχής γιʼαυτό ήταν και το αιώνια πιο αγαπημένο παιδί της Μαρίκας Κοτοπούλη που τον έμαθε να μετράει τα λάθη του στη σκηνή. Ο Ντίνος Ηλιόπουλος μεταδίδει με την υποκριτική του ευφυΐα, ένα γέλιο σαν ελατήριο που πετάγεται από ένα κουτί, όπως ορίζει την έννοια του γέλιου ο Μπεργκσόν.

Μέσα από ένα προσωπικό κώδικα εξαίρει το ελάττωμα του που γνωρίζει καλά με ένστικτο και μεγάλη φαντασία. Αυτή η έμφυτη αφηρημάδα ως ελάττωμα τον κάνει να αυτοσχεδιάζει στα κενά όταν δεν απομνημονεύει τον λόγο. Έτσι γεννιέται ο κωμικός ρυθμός του. Το παίξιμό του στη σκηνή είναι μια συνεχής χορευτική κίνηση που διακόπτεται από στάσεις, όπου εκφωνείται ο λόγος. Μετρώντας με το χιλιοστό κάθε βήμα από τις δοκιμές μέχρι την παράσταση νομίζεις ότι ψάχνει να βρει την επόμενη κίνηση του. Έτσι αφήνει στον θεατή την γεύση του ανολοκλήρωτου, κι εδώ είναι το μυστικό της μεγάλης του τέχνης. Είναι ένας κωμικός δύσκολος, γιατί δεν κολάκεψε με ευκολίες το κοινό, όπως αναφέρει ο κριτικός Κώστας Γεωργούσοπουλος.