Της Αννας Κωνσταντουλάκη

Δεκαέξι μήνες έχουν περάσει από τότε που η Ηρακλειώτισσα Βίκυ Κ. κράτησε στην αγκαλιά τα δίδυμα κοριτσάκια της που έφερε στον κόσμο ως παρένθετη μητέρα η αδελφή της.

Σήμερα, η ίδια και ο σύζυγός της, δεν μπορούν ακόμη να πιστέψουν ότι μετά από 10 χρόνια προσπαθειών, έγιναν επιτέλους γονείς.

Η Βίκυ κοιτάζει τα μωρά της με λατρεία. Το ένα μωράκι είναι μελαχροινό με καστανά μάτια και το άλλο ξανθό, με γαλάζια μάτια.

Το μεγαλύτερο όνειρο της ζωής της, ήταν αυτά τα παιδιά και τα απέκτησε χάρη στην αδελφή της που προσφέρθηκε να τα κυοφορήσει αφού η ίδια δεν μπορούσε να τεκνοποιήσει.

Τα τελευταία χρόνια η παρένθετη μητρότητα κερδίζει συνεχώς έδαφος και η Ηρακλειώτισσα που απέκτησε τα παιδιά της με αυτό τον τρόπο, προτρέπει όλες τις γυναίκες που δεν έχουν άλλες επιλογές, να μην διστάσουν να πάρουν αυτή την απόφαση, ιδιαίτερα αν μπορεί να κυοφορήσει τα μωρά συγγενικό τους πρόσωπο.

“Για μια ζωή θα ευγνωμονούμε την αδελφή μου που προσφέρθηκε να μας βοηθήσει. Εκείνο το διάστημα ζούσα τόσο έντονα την εγκυμοσύνη της που ήταν σα να κυοφορούσα εγώ τα μωρά.

Ημουν μέσα στην αίθουσα του τοκετού και ως θεατής παρακολουθούσα την γέννηση των παιδιών μου. Ηταν μια συγκλονιστική εμπειρία. Μόλις τα πήρα στην αγκαλιά μου, ένιωσα αμέσως ότι είναι ολόδικά μου και δεν μου τα παίρνει κανείς!”.

Η Βίκυ, λέει ότι από την πρώτη στιγμή και μέχρι σήμερα, οικογένεια, συγγενείς και φίλοι, στάθηκαν στο πλευρό τους σʼ αυτή τους την απόφαση και αυτό τους έδινες συνεχώς κουράγιο η δύναμη.

Ωστόσο, σχολιάζει: “Τα ήθελα τόσο πολύ αυτά τα παιδιά, που δεν με ενδιέφερε τίποτα άλλο. Κοιτάζοντάς τα, σκέφτομαι ότι θέλω να τους προσφέρω τα πάντα. Τον ουρανό με τα άστρα!

Καμιά γυναίκα που μπορεί με τον τρόπο αυτό να γίνει μητέρα, δεν πρέπει να έχει ταμπού ή να σκέπτεται τι θα σχολιάσουν ίσως οι γύρω της”.

Τότε, την διαδικασία της εξωσωματικής είχε κάνει ο αναπλ. καθηγητής Μαιευτικής - Γυναικολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης Α. Μακρυγιαννάκης με ωάρια και σπερματοζωάρια των βιολογικών γονέων ο οποίος είχε δηλώσει στην “Π”: “Είναι σπουδαίο δύο άνθρωποι που έχουν προσπαθήσει 10 χρόνια νʼ αποκτήσουν παιδιά, να φύγουν από το νοσοκομείο κρατώντας στην αγκαλιά τα μωρά τους”.

Θα τους πούμε την ιστορία σαν παραμύθι

Η Βίκυ και ο σύζυγός της θα μιλήσουν στα παιδιά τους όταν μεγαλώσουν λίγο για το πώς ήρθαν στη ζωή.

“Οταν φτάσουν στην σχολική ηλικία, θέλουμε να τους πούμε την ιστορία αυτή σαν παραμύθι. Γιατί η ιστορία, η απόφαση αυτή, μας άλλαξε και μας ομόρφυνε για πάντα τη ζωή”.