Η Πανελλήνια Ένωση Φιλολόγων χαρακτήρισε «σαφώς διατυπωμένες και σύμφωνα με το επίπεδο των μαθητών της γ΄ τάξης του Λυκείου» τις ερωτήσεις, που τέθηκαν χθες στους υποψήφιους στο μάθημα της Nεοελληνικής Γλώσσας.

«Στο θέμα του άρθρου, που ζητείται από τους υποψήφιους να γράψουν, υπάρχουν δύο σκέλη», αναφέρει η Ένωση και εξηγεί: «Το ένα απαιτεί αιτιολόγηση ενός γνωστού φαινομένου και το άλλο ζητεί να προταθούν τρόποι συνύπαρξης του βιβλίου με τα ηλεκτρονικά μέσα, μάλλον ως θεραπεία του προβλήματος. Όμως, η σύνδεση μεταξύ των σκελών είναι πολύ χαλαρή και μπορεί να προκύψουν μαθητικά κείμενα χωρίς συνεκτικότητα». Η Ένωση καταλήγει: «Η πάγια θέση μας είναι η επιμονή στη σαφήνεια της διατύπωσης, που εξασφαλίζει και την ψυχική ηρεμία των εξεταζομένων και τη δικαιότερη αξιολόγησή τους».

Σχολιάζοντας τα θέματα η φιλόλογος Αριστέα Σπανάκη από το φροντιστήριο «Πυρήνας» λέει ότι ήταν σαφή και αντιμετωπίσιμα αν και όχι τόσο αναμενόμενα, κυρίως σε ότι αφορά στο θέμα της Έκθεσης. Η ίδια συνεχίζει «Η περίληψη και η ερώτηση του κειμένου δεν εμφάνιζαν κάποια ιδιαίτερη δυσκολία, καθώς το κείμενο ήταν κατανοητό. Οι ερωτήσεις θεωρίας απαιτούσαν προσοχή και εμπεριστατωμένη γνώση της ύλης, όχι μόνο της Γʼ Λυκείου αλλά και της Αʼ, καθώς το θέμα της μετατροπής της σύνταξης από ενεργητική σε παθητική και το αντίστροφο αποτελεί διδακτική ύλη κυρίως της Αʼ Λυκείου. Τα δύο επόμενα θέματα του τρόπου πειθούς και της μεταφορικής χρήσης του λόγου ήταν απολύτως βατά και αντιμετωπίσιμα. Στο ίδιο ακριβώς πλαίσιο της ήπιας δυσκολίας εντάσσεται και το ζητούμενο με τα συνώνυμα και τα αντώνυμα». Όσον αφορά στο θέμα της έκθεσης, αναφέρει ότι απαιτούσε συνθετική σκέψη σε ένα ζητούμενο που θεωρείται κλασικό για τις πρώτες τάξεις του Λυκείου. «Ζητούσε τα αίτια της κατακριτέας πράξης της καύσης των βιβλίων απʼ τους μαθητές καθώς και τους τρόπους για δημιουργική συνύπαρξη του βιβλίου με ηλεκτρονικούς υπολογιστές. Απαιτούσε λοιπόν δημιουργική σκέψη και διεξοδική αναφορά στα κακώς κείμενα του σύγχρονου εκπαιδευτικού μας συστήματος που προκαλεί αυτήν την ανάγκη εκτόνωσης των μαθητών. Και πάλι, βέβαια, το θέμα του βιβλίου αντλήθηκε από την ύλη της Αʼ Λυκείου. Αν και μη αναμενόμενο, το ζητούμενο ήταν αναμφισβήτητα ενδιαφέρον και μέσα στα πλαίσια των θεμάτων που αφορούν τους νέους» καταλήγει.

Ο φιλόλογος Γιώργος Παπαβασιλείου από το φροντιστήριο «Σύγχρονη Εκπαίδευση» αναφέρει ότι «Το θέμα της Νεοελληνικής γλώσσας (Έκθεση) που εξετάστηκαν χτες οι υποψήφιοι της Γʼ Λυκείου όλων των κατευθύνσεων. «H καταστροφή των βιβλίων κατά το τέλος του σχολικού έτους» είναι ένα θέμα κλασικό, παραδοσιακό, με ερώτημα αιτιολογίας –να αναφερθεί ο μαθητής στα αίτια του φαινομένου- γνωστό στους μαθητές και άρα κατανοητό οπότε προσφέρεται και ο μέσος μαθητής να το αναπτύξει. Επιπλέον στη δεύτερη ενότητα θα έπρεπε ο μαθητής να αναφερθεί στους τρόπους αρμονικής συνύπαρξης του (διαχρονικού) βιβλίου με τα ηλεκτρονικά μέσα πληροφόρησης, μια ενότητα που απαιτεί περίσκεψη και γνώση». Ο ίδιος συνεχίζει «Όσον αφορά τις ερωτήσεις σχολιασμού, θεωρίας και λεξιλογικές ήταν απλές και κατανοητές και θέλω να πιστεύω ότι δεν δυσκόλευσαν τους μαθητές ιδιαίτερα. Ερωτήσεις που αφορούν την επίκληση στην αυθεντία και μεταφορική χρήση του λόγου είναι αναμενόμενες πλέον και «αποδεκτές» από το μαθητή. Τέλος η Β3 άσκηση που ζητούσε εύρεση αντωνύμων και συνωνύμων περιείχε λέξεις απλές χωρίς καμία ιδιαίτερη δυσκολία». Καταλήγοντας, ο κ.Παπαβασιλείου υπογραμμίζει ότι παρότι το θέμα ήταν τετριμμένο, κλασικό και πιθανόν αναμενόμενο, η άποψή του είναι ότι κάποια στιγμή θα πρέπει να ζητηθεί από τους μαθητές και η γνώμη τους για σημαντικά θέματα της καθημερινότητας και όχι μόνο, που τους απασχολούν.