“Είμαστε μια ομάδα πολύ δεμένη. Κλείνω μέσα μου τα πιο όμορφα συναισθήματα για όλους τους ανθρώπους εδώ, τους καθηγητές, τους συμμαθητές, το διευθυντή. Νομίζω ότι πήρα πάρα πολλά πράγματα και ελπίζω να έδωσα”
Η Νικολέτα Γιαννοπούλου όταν αποφάσισε να επιστρέψει στο σχολείο ξεκίνησε από τη Βʼ τάξη στο Εσπερινό Γυμνάσιο. Συνέχισε στο Εσπερινό Γενικό Λύκειο και μεθαύριο θα δώσει μια ακόμη μάχη στη ζωή της, αυτή τη φορά για την εισαγωγή της στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Έχει ακολουθήσει θεωρητική κατεύθυνση και την ενδιαφέρει πολύ η σχολή της Ψυχολογίας.
Η 28χρονη κόρη της είναι φυσικός και ο 25χρονος γιος της έχει σπουδάσει στη Φιλοσοφική. Έτσι, η κυρία Γιαννοπούλου είχε μέσα στο σπίτι δύο καθηγητές που τη βοηθούσαν στα μαθήματά της. Όμως, όπως λέει η ίδια, το πιο δύσκολο πράγμα είναι να καλείται ένα παιδί να βοηθήσει στα μαθήματα το γονιό του. «Ο γονιός είναι ένα υπεύθυνο άτομο στα μάτια των παιδιών, με τη δουλειά του, μια προσωπικότητα ολοκληρωμένη. Όταν το παιδί μπαίνει στη διαδικασία να του δείξει κάποια απλά πράγματα -που εμένα μπορεί ένας τύπος της φυσικής να μου φαινόταν σαν κινέζικα- τότε υπάρχουν διαμάχες. Όμως είχα τη απόλυτη στήριξή τους» λέει η ίδια, προσθέτονταν ότι οι φίλοι των παιδιών της έλεγαν χαριτολογώντας ότι σπάνια δίνεται η ευκαιρία σε παιδιά να πάρουν το αίμα τους πίσω…
Η εμπειρία από τη φοίτηση στο Εσπερινό Λύκειο είναι μοναδική, σύμφωνα με την κυρία Γιαννοπούλου, η οποία λέει χαρακτηριστικά «Το διαφορετικό σʼ αυτό το σχολείο είναι το περιβάλλον, οι καθηγητές, το κλίμα, ο τρόπος που μας αγκάλιασαν, το πόσο μας στήριξαν. Υπάρχουν άτομα που μας διδάσκουν και δίνουν και την ψυχή τους. Αφιερώνουν σε μας τον ελεύθερο χρόνο τους, στιγμές από τη ζωή τους. Μας έχουν αγκαλιάσει πολύ ζεστά. Μας συμπαραστέκονται στον αγώνα που κάνουμε για τα μαθήματα, αλλά και στα προσωπικά μας βιώματα. Είμαστε μια ομάδα πολύ δεμένη. Κλείνω μέσα μου τα πιο όμορφα συναισθήματα για όλους τους ανθρώπους εδώ, τους καθηγητές, τους συμμαθητές, το διευθυντή. Νομίζω ότι πήρα πάρα πολλά πράγματα και ελπίζω να έδωσα».
Η Νικολέτα Γιαννοπούλου εργάζεται σε μεγάλη ασφαλιστική εταιρεία και η δουλειά της έχει πολλές απαιτήσεις. Έστω και αν ήταν δύσκολο να συνδυάσει το σχολείο, την οικογένεια και τη δουλειά, εκείνη τα κατάφερε, γιατί είχε θέληση.

