Γράφει η Δέσποινα Λιμνιωτάκη, ψυχολόγος

Πώς θα χαρακτηρίζατε το σκύλο σας; Εσωστρεφή, συνεσταλμένο και πειθήνιο; Ή μήπως φωνακλά, ζημιάρη, με τάσεις ανεξαρτησίας; Μήπως σας κάνει σκηνή κάθε φορά που έρχονται καλεσμένοι στο σπίτι ή είναι πολύ φιλικός για φύλακας; Αν μέχρι χθες νομίζατε ότι όλα τα ζώα είναι ίδια, ήρθε η ώρα να αναθεωρήσετε: τελευταίες έρευνες πάνω στη συμπεριφορά των κατοικίδιων αποκαλύπτουν πως όχι μόνο ο καλύτερος φίλος του ανθρώπου υιοθετεί πολλά από τα χαρακτηριστικά της προσωπικότητας του αφεντικού του, αλλά μοιράζεται τους ίδιους φόβους με εκείνον. Και όχι μόνον αυτό, αλλά οι σκύλοι κουβαλούν τις ανασφάλειες των πρώτων ημερών της ανατροφής τους: αν για παράδειγμα, γεννήθηκαν στην αιχμαλωσία (μέσα σε ένα κλουβί pet shop), μεγαλώνουν περισσότερο αντικοινωνικοί σε σχέση με αυτούς που γεννήθηκαν μέσα σε σπίτι, όπου κυριαρχούσε η φροντίδα και η αγάπη. Επιπλέον, ο χαρακτήρας των σκύλων επηρεάζεται από το διάστημα που τους επετράπη να μείνουν με τη μαμά τους – όσο νωρίτερα τους τράβηξαν μακριά από την αγκαλιά της, τόσο το χειρότερο. Ένας σκύλος μπορεί να υποφέρει από έντονο άγχος αποχωρισμού, όπως ακριβώς και ένα μικρό μωρό ή να φοβάται τη μοναξιά, όπως ένας ηλικιωμένος. Την επόμενη, λοιπόν, φορά που αποφασίσετε να αγοράσετε ένα σκύλο, καλό θα ήταν να τσεκάρετε όχι μόνο τη ράτσα, την υγεία και τη συνολική φυσική του κατάσταση, αλλά και το πώς μεγάλωσε και ποιοι ήταν οι αρχικοί του ιδιοκτήτες!

Μήπως ο σκύλος σας γαβγίζει παρατεταμένα; Εκτός από το γεγονός ότι κάποιες ράτσες σκύλων γαβγίζουν περισσότερο από άλλες, το γάβγισμα αποτελεί ένδειξη ότι ο σκύλος θέλει να επικοινωνήσει κάποιες ανάγκες. Η έλλειψη ερεθισμάτων ικανών να του τραβήξουν την προσοχή, μπορεί να ξεσηκώσει διαμαρτυρία. Το ίδιο και η ελλιπής άσκηση. Πάνω κάτω, όλοι οι ιδιοκτήτες σκύλων γνωρίζουν πως το κατοικίδιό τους χρειάζεται πολλή φροντίδα και συχνές εξόδους. Υπάρχουν όμως πολύ περισσότερα σημεία που οι άνθρωποι αυτοί πρέπει να προσέχουν σε σχέση με το μεγάλωμα του ζώου τους: για παράδειγμα, είναι απαραίτητο να το φέρνουν σε επαφή με άλλους σκύλους έτσι ώστε αυτό να κοινωνικοποιείται, να το επιβραβεύουν για καλή συμπεριφορά (καλή συμπεριφορά δεν είναι μόνο η τυφλή υπακοή) και να μη το αφήνουν με οποιονδήποτε ξένο (όπως ακριβώς δεν θα άφηναν και το παιδί τους). Γιʼαυτό και στην Αμερική, ο αριθμός των ανήσυχων ιδιοκτητών που καταφεύγουν σε ειδικούς ψυχολόγους προκειμένου να καταλάβουν σε βάθος το σκυλί τους, ολοένα και αυξάνεται, ενώ οι φαρμακοβιομηχανίες έχουν βγάλει ήδη στην αγορά αντικαταθλιπτικά για κατοικίδια. Φαίνεται πως το σκυλίσιο πρότυπο του «τρώω – παίζω – κοιμάμαι», έχει αρχίσει να φθίνει: τα σκυλιά μεγαλώνουν πλέον μέσα στο άγχος και τη νεύρωση κι ας μη χρωστάνε σε πιστωτικές. Και το χειρότερο; Μπορεί να είστε εσείς ο υπεύθυνος γιʼαυτή τη διαταραγμένη συμπεριφορά τους (στο κάτω- κάτω, εσείς είστε ο γονέας)!

Αν λοιπόν ο σκύλος συνεχίζει να μασάει τα τακούνια σας ή λερώνει το χαλί για να σας δείξει τη δυσαρέσκειά του, χαλαρώστε: μπορεί να είχε μια δύσκολη μέρα. Αφιερώστε του χρόνο, αφουγκραστείτε τι έχει να σας πει, στην ανάγκη, κρατήστε ημερολόγιο: χρειάζεται βοήθεια! Τέλος στην παραδοσιακή εκπαίδευση του σκύλου όπως τη γνωρίζαμε μέχρι σήμερα, τώρα έχουμε να κάνουμε με συναισθήματα. Ήρθε η ώρα να γίνουμε οι δικοί του καλοί φίλοι και … ποιος ξέρει; Ίσως, μέσα από την προσεκτική παρατήρηση, καταφέρουμε να γνωρίσουμε όχι μόνο το σκύλο μας, αλλά πολύ περισσότερο τον εαυτό μας.