Της Αννας Κωνσταντουλάκη
Μεγάλες ανισότητες, εντοπίζονται στην πρόβαση και την χρήση των υπηρεσιών υγείας στην Ελλάδα, καθώς έρευνα που έγινε, δείχνει ότι άνθρωποι υψηλού κοινωνικοοικονομικού επιπέδου, απολαμβάνουν πολύ καλύτερες υπηρεσίες υγείας.
Βρέθηκε ότι τα άτομα στην υψηλότερη κοινωνικοοικονομική τάξη, δηλώνουν ότι διαθέτουν οικογενειακό γιατρό σε ποσοστό 68,7%, ενώ το αντίστοιχο ποσοστό στη χαμηλότερη τάξη είναι μόλις 48%. Η πιθανότητα επίσκεψης σε επαγγελματία υγείας είναι 51% μικρότερη στους κατοίκους των αγροτικών, σε σχέση με τις αστικές περιοχές, ενώ η πιθανότητα προσφυγής σε ιδιωτικές υπηρεσίες υγείας είναι 42% μικρότερη στο χαμηλότερο, σε σχέση με το υψηλότερο κοινωνικοοικονομικό επίπεδο. Οι ανισότητες αυτές είναι ιδιαίτερα έντονες και στη χρήση των υπηρεσιών στοματικής υγείας. Μόλις το 47% των ερωτηθέντων δήλωσε ότι έχει επισκεφθεί οδοντίατρο το τελευταίο έτος, με τους ανθρώπους υψηλής κοινωνικοοικονομικ΄κης τάξης να έχουν σχεδόν διπλάσια πιθανότητα να έχουν επισκεφθεί οδοντίατρο, σε σχέση με την χαμηλότερη τάξη. Οι σωματικά αδρανείς και οι παχύσαρκοι εμφάνισαν μικρότερη πιθανότητα να έχουν επισκεφθεί οδοντίατρο.
Παγκόσμιο συνέδριο νοσοκομείων στη Χερσόνησο
Τα αποτελέσματα αυτά, ανακοινώθηκαν στο πλαίσιο του 17ου Παγκόσμιου συνεδρίου νοσοκομείων και υπηρεσιών προαγωγής υγείας, που πραγματοποιήθηκε στο Creta Maris στην Χερσόνησο.
Το συνέδριο, παρακολούθησαν περισσότεροι από 600 σύνεδροι απʼ όλο τον κόσμο και οργανώνεται από την Παγκόσμια Ενωση Νοσοκομείων και Υπηρεσιών Υγείας, της οποίας πρόεδρος είναι ο αναπλ. καθηγητής Κοινωνικής Ιατρικής της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, Γιάννης Τούντας.
Αλλη έρευνα, δείχνει ότι από μεγάλο άγχος που σχετίζεται με τη δουλειά τους, υποφέρουν 7 στους 10 εργαζόμενους στα ελληνικά νοσοκομεία.
Το 72,5% όλων των εργαζομένων αναφέρει υψηλά επίπεδα εργασιακού στρες (83% του τεχνικού προσωπικού, 80,4% του νοσηλευτικού και 52,4% του βοηθητικού προσωπικού). Σε έρευνα, στην οποία συμμετείχαν 345 εργαζόμενοι από 6 ελληνικά νοσοκομεία, το 43,9% αναφέρει ότι αισθάνεται ψυχολογική καταπόνηση, το 37,2% ότι βρίσκεται υπό μεγάλη πίεση χρόνου και το 34,2% ότι παρουσιάζει σωματική κόπωση. Από τους εργασιακούς παράγοντες, αρνητική επίδραση ασκούν ο κακός εξαερισμός, η ακαταστασία του χώρου, οι επικίνδυνες εργασιακές συνθήκες και ο εξοπλισμός, καθώς και ο περιορισμένος εργασιακός χώρος, ο θόρυβος και ακατάλληλη θερμοκρασία. Επίσης, όλες οι διαστάσεις της ποιότητας ζωής που σχετίζεται με την υγεία, επηρεάζονται αρνητικά από την παρουσία εργασιακού στρες και ιδιαίτερα η ζωτικότητα, ο σωματικός πόνος, αλλά και η συναισθηματική διάσταση και η ψυχική υγεία.

