Φυσιολογικά
“Οταν ο Ολυμπιακός κατακτά τον τίτλο από τον Μάρτη, είναι φιναλίστ στο Κύπελλο κι όπως κάθε χρόνο το μόνο σίγουρο είναι… η αβεβαιότητα για το αν ο προπονητής θα παραμείνει στον πάγκο την επόμενη σεζόν. Το σκηνικό θεωρείται απόλυτα φυσιολογικό. Δεν είναι μάλιστα λίγοι αυτοί που την επανάληψή του την έχουν για γούρι. Να μη χαλάσει το σερί με τα μπερδέματα και περάσει το πρωτάθλημα σε άλλα χέρια. Οταν στον Παναθηναϊκό για μια ακόμα χρονιά δεν κατακτούν το πρωτάθλημα, θεωρούν ότι ο «αιώνιος» δεν το κέρδισε αλλά το έχασαν αυτοί, χωρίς όμως να μπορούν να διορθώσουν το λάθος που επαναλαμβάνεται. Οταν επίσης οι οπαδοί του «τριφυλλιού» δεν ξέρουν με ποιον να τα βάλουν. Με τον μονομετοχικό που τα έβαλαν και πέρυσι, με τον πολυμετοχικό που δεν πραγματοποίησε τα όνειρά τους, με τον Βύντρα που άρχισε να σκοράρει, με αυτούς που μιλάνε, με αυτούς που σιωπούν, με τον Τεν Κάτε και τις 32 διαφορετικές ενδεκάδες του ή με αυτόν που πρότεινε τους παίκτες που φέτος θα έκαναν τη διαφορά; Οταν στην ΑΕΚ προσθέτουν άλλη μία περίοδο χωρίς πρωτάθλημα, αφαιρούν τα πλέι οφ για να ελπίζουν, πολλαπλασιάζουν τα χρέη και διαιρούν προέδρους, μπας και στο τέλος τούς κάτσει κάποιος. Οταν διαιτητής για τον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδας ορίζεται αυτός που έχει συγκεντρώσει τα περισσότερα παράπονα απ' όσες ομάδες έχει σφυρίξει κατά τη διάρκεια του πρωταθλήματος”.
MIXAΛΗΣ ΛΕΑΝΗΣ
SPORTDAY

