
“Ετσι σώσαμε Μεγάλο Σάββατο έναν γάλλο ναυαγό, στον Ατλαντικό”
Μιλά στην “Π” ο Κρητικός καπετάνιος Γιώργος Φακιδαράκης
Οι παλιές ιστορίες ναυαγών που το κύμα τους ξέβρασε σε κάποιο έρημο νησί στη μέση του ωκεανού πάντοτε προκαλούσαν δέος κατά την αφήγηση τους, ενώ σε αρκετές περιπτώσεις μεταφέρθηκαν με επιτυχία στη μεγάλη οθόνη.
Η περιπέτεια όμως του Γάλλου Remy Alnet , του ανθρώπου που σώθηκε από βέβαιο πνιγμό χάρη στην προσπάθεια ενός Κρητικού καπετάνιου και των συναδέλφων του, κόβει την ανάσα.
Ο άνθρωπος αυτός είδε το χάρο με τα μάτια του, καθώς είχε παραδοθεί στην τύχη του, εξαντλημένος από την πολύωρη παραμονή του στο νερό, η τύχη όμως ήταν με το μέρος του… Ο καπετάνιος Γιώργος Φακιδαράκης, κυβερνήτης του «Δ/Ξ ΑΣΤΡΟ ΧΛΟΗ» του Ομίλου Αγγελικούση αδιαφορώντας για τις δυσμενείς καιρικές συνθήκες δεν σκέφτηκε ποτέ να εγκαταλείψει την προσπάθεια ανεύρεσης ενός ανθρώπου που κινδύνευε να πνιγεί στον Ατλαντικό ωκεανό. Και τελικώς τα κατάφερε να τον εντοπίσει ζωντανό και να τον μεταφέρει με ασφάλεια στη στεριά.
Η μαρτυρία του καπετάνιου όπως τη διηγείται στην «Π» είναι συγκλονιστική. Ο ίδιος περιγράφει λεπτό προς λεπτό το πώς εντόπισαν το Γάλλο ναυαγό και τις προσπάθειες που κατέβαλαν να τον προσεγγίσουν.
«Το πρωινό της 17ης Απριλίου (Μεγάλη Παρασκευή) λάβαμε σήμα κινδύνου, το στίγμα του ατόμου που κινδύνευε ήταν σχετικά κοντά στο πλοίο μας και αμέσως ειδοποιήσαμε τον σταθμό διάσωσης. Αποφασίσαμε να αλλάξουμε πορεία και αυξήσαμε την ταχύτητά μας στο μέγιστο, υπολογίζοντας ότι θα είμαστε στο σημείο κινδύνου περίπου σε δέκα ώρες»
Ο Ηρακλειώτης καπετάνιος ήταν σε συνεχή επαφή με τους σταθμούς διάσωσης Gris-Nez Γαλλίας και Belem Βραζιλίας. Όπως διαπίστωσε ο ίδιος και το πλήρωμα του «Δ/Ξ ΑΣΤΡΟ ΧΛΟΗ» ο ραδιοφάρος κινδύνου ανήκε σε μια κωπήλατο λέμβο με όνομα ʽAREVAʼ και σε αυτήν επέβαινε ένας Γάλλος με όνομα ʽREMY ALNETʼ, ο οποίος συμμετείχε σε ένα αγώνα με κουπιά από την Σενεγάλη Αφρικής έως την Γαλλική Γουιάνα της Νοτίου Αμερικής.
Το πλοίο μετά από κάποιες ώρες έφτασε στο σήμα κινδύνου και ξεκίνησε τις έρευνες για τον εντοπισμό του ναυαγού. «Ψάχναμε όλη τη νύχτα, αλλά λόγω της θαλασσοταραχής δεν μπορούσαμε να εντοπίσουμε στόχο στα ραντάρ» ανέφερε
Την επόμενη ημέρα το πρωί, Μεγάλο Σάββατο, αποφασίστηκε στις 4 π.μ να επιστρέψουν στο τελευταίο στίγμα που τους είχε δοθεί από τους σταθμούς διάσωσης που συντόνιζαν την έρευνα. Το πλήρωμα και ο κυβερνήτης σκέφτηκαν πως θα ήταν καλύτερο να περιμένουν να ξημερώσει «για να συνεχίσουν την έρευνα με τα μάτια καθώς καταλάβαμε ότι με αυτήν την κακοκαιρία δεν υπήρχε περίπτωση να εντοπίσουμε κάτι με τα ραντάρ».
Λόγω της ημέρας
Σύμφωνα με τον κ. Φακιδαράκη, μόλις άρχισε να χαράζει , τοποθέτησαν οπτήρες και συνέχισαν την έρευνα. «Ο καιρός όμως χειροτέρευε και οι ελπίδες μας λιγόστευαν. Λόγω της ημέρας όμως σκεφτήκαμε πως δεν θέλουμε να τα παρατήσουμε.
Δεν υπήρχε άλλο πλοίο στην περιοχή και ο σταθμός διάσωσης από τη Βραζιλία μας ειδοποίησε ότι έχουν στείλει πολεμικό πλοίο, το οποίο όμως θα έφτανε στο σημείο την Κυριακή το μεσημέρι»

