Ο Ελευθέριος Βερυβάκης γεννήθηκε στα Χανιά. Είναι δικηγόρος. Έχει σπουδάσει Πολιτικές - Οικονομικές Επιστήμες και Νομικά και ομιλεί Αγγλικά - Γαλλικά. Είναι παντρεμένος με την Λίλα Χριστοφορίδου.
Στην πολιτική ακολούθησε τον Γ. Παπανδρέου από το 1954. Διετέλεσε Αρχηγός της Δημοκρατικής Νεολαίας του Γ. Παπανδρέου το 1964 (ΟΝΕΚ-ΕΔΗΝ). Συμμετείχε και σε άλλους φορείς. Κατά τη Δικτατορία (1967-1974) συνελήφθη στις 11 Ιουνίου 1967 με την πρώτη Αντιδικτατορική Οργάνωση, το Εθνικό Κίνημα Δημοκρατικής Αντίστασης (ΕΚΔΑ). Τον Ιούνιο, Ιούλιο και Αύγουστο 1967 ανακρίθηκε και βασανίστηκε στο κρατητήριο της Ασφάλειας Προαστίων. Στις 21 Αυγούστου 1967 καταδικάστηκε για πρώτη φορά από το Έκτακτο Στρατοδικείο Αθηνών, σε 13 χρόνια φυλάκιση. Κρατήθηκε στις Φυλακές Αβέρωφ και Αίγινας. Αμνηστεύτηκε τον Δεκέμβρη του 1967, που βγήκε από τις φυλακές.
Όμως, ξανασυνελήφθη λίγο αργότερα τον Αύγουστο του 1968 για την ΑΠΟΠΕΙΡΑ κατά του Δικτάτορα.
Το Μάρτιο του 1969 κατέθεσε στην Υποεπιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Συμβουλίου της Ευρώπης, που ερευνούσε την Ελληνική Υπόθεση για τα βασανιστήρια της Δικτατορίας. Συνελήφθη ξανά μετά την ΑΠΟΠΕΙΡΑ κατά του Δικτάτορα Παπαδόπουλου, τον Αύγουστο του 1968. Ανακρίθηκε στα κρατητήρια της Ασφάλειας του ΕΑΤ-ΕΣΑ, του ΚΕΣΑ και του Στρατοπέδου του Διονύσου. Παραπέμφθηκε σε δίκη για την ΑΠΟΠΕΙΡΑ και την οργάνωση που τη σχεδίασε. Στη Δίκη που έγινε στο Έκτακτο Στρατοδικείο Αθηνών από τις 4 έως τις 19 του Νοέμβρη 1968, ο Βασ. Επίτροπος του Δικτατορικού Καθεστώτος, Λιάπης, τον χαρακτήρισε "επικίνδυνη προσωπικότητα" για το καθεστώς και ζήτησε γι' αυτόν και τον Α. Παναγούλη της Καταδίκη τους σε ΘΑΝΑΤΟ. Το Έκτακτο Στρατοδικείο τον καταδίκασε για δεύτερη φορά σε ΙΣΟΒΙΟ κάθειρξη, σαν αρχηγό της Συνομωσίας. Παρέμεινε στις φυλακές έξι σχεδόν χρόνια. Κρατήθηκε στις φυλακές Κορυδαλλού, Αίγινας, Κέρκυρας, Επταπυργίου και Τρικάλων. Αποφυλακίστηκε με την Αμνηστία του Αυγούστου 1973.
Προδικτατορικά μαζί με άλλους, συγκρότησαν τους Δημοκρατικούς Συνδέσμους για την προετοιμασία της Κίνησης του Α. Παπανδρέου και κατά τη διάρκεια της Δικτατορίας συμμετείχε στην Αντίσταση τόσο από το ΠΑΚ, όσο και από την Οργάνωση που προετοίμασε την Απόπειρα κατά του Παπαδόπουλου. Κατά την Μεταπολίτευση αποτέλεσε μέλος του ΠΑΣΟΚ και συμμετείχε ως υποψήφιος Βουλευτής της Β' Αθήνας στις Εκλογές του 1974.
Το 1974 στις πρώτες Βουλευτικές Εκλογές μετά την Δικτατορία, υπήρξε υποψήφιος του ΠΑΣΟΚ στη Β' Περιφέρεια Αθήνας και το 1977 εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής. Από τότε εκλέγεται συνεχώς βουλευτής του ΠΑΣΟΚ στη Β' Περιφέρεια Αθηνών. Έχει διατελέσει υπουργός Παιδείας, Κοινωνικών Ασφαλίσεων, Ενέργειας, Βιομηχανίας και Δικαιοσύνης.

