Ωστόσο το μεγάλο «αγκάθι» του Κτηματολογίου δεν είναι μόνο τα απίστευτα λάθη που έχουν γίνει, αλλά το καυτό πρόβλημα των εξ αδιαιρέτου, το οποίο μπορεί να λυθεί μόνο μέσα από συγκεκριμένη νομοθετική ρύθμιση.
Όπως είναι γνωστό, εκατοντάδες ακίνητα, που προέκυψαν από προσφυγικούς κλήρους και όχι μόνο, κληρονομήθηκαν από τους απόγονους των αρχικών ιδιοκτητών, οι οποίοι με τη σειρά τους μοίρασαν τις ιδιοκτησίες τους στα παιδιά τους.
Έτσι ένα ακίνητο ενιαίο αρχικά στην πορεία μπορεί να κατατμήθηκε σε δέκα κομμάτια για παράδειγμα. Αυτά τα δέκα κομμάτια στο νέο κτηματολόγιο, δεν αποτυπώνονται με τρόπο ώστε να προσδιορίζεται τι ανήκει σε ποιόν, και άρα ο καθένας να κατοχυρώνει με σαφήνεια και ακρίβεια την έκταση που έχει περιέλθει στην ιδιοκτησία του.
Γίνεται μια αναγωγή, ότι από το αρχικό οικόπεδο υπάρχουν δέκα διεκδικητές, χωρίς όμως να δίδονται οι συντεταγμένες και τα όρια της κάθε ιδιοκτησίας. Ο τρόπος της καταγραφής, αφήνει πρακτικά ακάλυπτους χιλιάδες πολίτες οι περιουσίες των οποίων στην πράξη δεν κατοχυρώνονται.

