Του Νίκου Μαρκακάκη
“Θα ʼθελα να ʼξερα ποιος μας κάνει αυτό το κακόγουστο αστείο...”, είχε πει ο Ευγένιος Ιονέσκο αναφερόμενος στον θάνατο. Μοιάζει όντως μʼ ένα κακόγουστο πρωταπριλιάτικο ψέμα ο θάνατος του Θοδωρή Παπαδόπουλου αλλά δυστυχώς δεν είναι. Ο Θοδωρής δεν κατοικεί πια ανάμεσά μας αφού από χθες το πρωί “πέταξε” για τη νέα του γειτονιά: τη γειτονιά των αγγέλων όπου κι εκεί κάποια στιγμή θα ιδρυσει ένα Σύνδεσμο Φίλων ΟΦΗ.
Η τελευταία παράσταση που είχε από τη ζωή ο πρόεδρος του Συνδέσμου “Κρήτες 4” ήταν από τον αγώνα της αγαπημένης του ομάδας με τον Πανθρακικό. Την είδε σε μία από τις σπάνιες φορές που κέρδισε στο φετινό πρωτάθλημα κι έφυγε από το γήπεδο με μια γλυκόπικρη γεύση. Ευχαριστημένος από τη νίκη, προβληματισμένος από την δύσκολη βαθμολογική της θέση. Ο Θοδωρής όμως ήταν πάντα εκεί. Η θέση του στην εξέδρα πρώτα στο αγαπημένο του “Γεντί Κουλέ” και στη συνέχεια στο Παγκρήτιο πάντα τον περίμενε. Ακόμα και στις δύσκολες ώρες ήταν παρών για να στηρίξει και να φωνάζει για την ομάδα του.
Δική του ιδέα ήταν η ίδρυση του Συνδέσμου “Κρήτες 4 Ανατολικά Προάστεια”. Ένα βράδυ του Αυγούστου του 2003 μάζεψε την παρέα του, τʼ αδέλφια του, τους ομιλίτες από τις Πατέλες, τον Πόρο και την Χρυσοπηγή και τους έκανε γνωστή τη σκέψη του η οποία υλοποιήθηκε άμεσα. Ο Σύνδεσμος από την πρώτη στιγμή αποκήρυξε τον χουλιγκανισμό και έφερε νέα ήθη και έθιμα στο οπαδικό κίνημα. Έδωσε δυναμικούς αγώνες πάντα όμως με ευπρέπεια αυτός ήταν ο χαρακτήρας του Θοδωρή.
Ο αγώνας του έμεινε στη μέση. Δεν πρόλαβε να δει το όνειρό του να γίνεται πραγματικότητα. Όμως κι από κει πάνω ψηλά που βρίσκεται μαζί με πολλούς ακόμα που έφυγαν νωρίς θα παρακολουθεί και θα είναι πάντα παρών, ελπίζοντας πως κάποια μέρα θα δει τον ΟΦΗ του μεγάλο και δυνατό...

