Μείωση της αλιευτικής δραστηριότητας κατά 20% προτείνει το Ελληνικό Κέντρο Θαλάσσιων Ερευνών (ΕΛΚΕΘΕ) στους αλιείς της Μεσαράς. Η πρόταση κατατέθηκε χθες, στο πλαίσιο της παρουσίασης του ερευνητικού προγράμματος που εκπονήθηκε από το Ινστιτούτο Θαλάσσιας Βιολογίας & Γενετικής (ΙΘΑΒΙΓ) και το Ινστιτούτο Θαλάσσιων Αλιευτικών Πόρων (ΙΘΑΒΙΠ). Σκοπός του προγράμματος ήταν η διερεύνηση της κατάστασης του οικοσυστήματος του κόλπου της Μεσαράς για την ορθολογική διαχείριση των τοπικών αλιευτικών πόρων.
Το πρόγραμμα χρηματοδοτήθηκε από το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης & Τροφίμων και εντάχθηκε στο Επιχειρησιακό Πρόγραμμα Αλιείας του 3ου Κ.Π.Σ. 2000-2006, Μέτρο 4.4. (ενέργειες που τίθενται σε εφαρμογή από τους επαγγελματίες).
Ομιλητής της χθεσινής εκδήλωσης ήταν ο Διευθυντής Ερευνών στο Ινστιτούτο Θαλάσσιας Βιολογίας και Γενετικής, ΕΛ.ΚΕ.Θ.Ε., Δρ. Κώστας Ντούνας. Την εκδήλωση, που πραγματοποιήθηκε στην αίθουσα του Δημοτικού Συμβουλίου Τυμπακίου, οργάνωσε ο Δήμος Τυμπακίου σε συνεργασία με τον Σύλλογο Επαγγελματιών Αλιέων Κόκκινου Πύργου.
20% λιγότερα αλιεύματα
«Στα συμπεράσματα της δουλειάς, που διήρκησε δύο περίπου χρόνια, είναι ότι θα πρέπει να μειωθεί η αλιευτική προσπάθεια κατά 20%, δεδομένου ότι βρέθηκαν μειωμένα αλιεύματα- σε σύγκριση με μια προηγούμενη δουλειά που είχαμε κάνει στην ίδια περιοχή στις αρχές της δεκαετίας του 90. Μέσα σε 15 με 20 χρόνια βρέθηκε ότι ο κόλπος έχει κατά 20% τουλάχιστον λιγότερα αλιεύματα», εξήγησε στην «Π» ο Δρ. Κ. Ντούνας. Το συγκεκριμένο πρόβλημα οφείλεται, κατά ίδιο λόγο, στην υπεραλίευση και τη μείωση των θρεπτικών αλάτων που καταλήγουν στον κόλπο, πιθανότατα λόγω της κλιματικής αλλαγής που παρατηρείται στην περιοχή, και όχι μόνο.
Το ΕΛΚΕΘΕ προτείνει τη χωροθέτηση, κατ αρχάς, μιας εκτεταμένης προστατευόμενης παράκτιας περιοχής που θα έχει ένα ιδιαίτερο καθεστώς προστασίας, «στην οποία προτείνουμε την εγκατάσταση μονάδων τεχνητών υφάλων που θα εμπλουτίσουν με την παρουσία τους και μόνο το παράκτιο οικοσύστημα με είδη, κατά προτίμηση, εμπορικής αξίας αλλά επιπλέον θα παίξουν κι ένα ρόλο προστασίας της παράκτιας ζώνης από παράνομες αλιευτικές δραστηριότητες», σημείωσε ο Δρ. Κ. Ντούνας.
Όπως ανέφερε, ανάλογα ανησυχητικά αποτελέσματα είχαν και μελέτες που εκπονήθηκαν για άλλες περιοχές της Ελλάδας και εκείνο που πρέπει να γίνει είναι σωστή διαχείριση. Ένα από τα διαχειριστικά εργαλεία είναι οι τεχνητοί ύφαλοι που δεν αρκούν, όμως, για να λύσουν το πρόβλημα, «δεν έχει νόημα αν ψαρεύει κανείς ανεξέλεγκτα», σχολίασε ο ερευνητής. «Χρειάζεται ένα ειδικό διαχειριστικό καθεστώς στις παράκτιες περιοχές μας γιατί αλλιώς δε θα μείνει τίποτα όρθιο», είπε χαρακτηριστικά. Τέλος, τόνισε πως «πιστεύω ότι με την κατάλληλη διαχείριση η φύση θα ανακάμψει. Το πρόβλημα είμαστε εμείς που είμαστε ιδιαίτερα απαιτητικοί από τη φύση και την αποζυμούμε κανονικότατα, αν είμαστε πιο ορθολογιστές, τότε πιστεύω θα πάνε καλύτερα τα πράγματα».

