Εχετε δηλώσει ότι η χρηματοδότηση δεν αρκεί, πού πρέπει να δοθεί βαρύτητα για την ανάπτυξη του ελληνικού πανεπιστημίου;
«Η χρηματοδότηση είναι απαραίτητη αλλά δεν είναι και αναγκαία για να λύσουμε όλα τα προβλήματα και δε φτάνει από μόνη της. Πιθανόν, σε κάποιες ακραίες περιπτώσεις, αυξημένη χρηματοδότηση να οδηγήσει σε ένα φαύλο κύκλο, σε χειρότερες καταστάσεις. Το πρόβλημα είναι στενά συνδεδεμένο με το πρώτο μεγάλο θέμα που είναι για μας, το οποίο είναι το γενικότερο θεσμικό πλαίσιο, στο οποίο κινείται σήμερα το ελληνικό πανεπιστήμιο. Η εκτίμησή μας είναι ότι είναι ένα θεσμικό πλαίσιο που μετράει σχεδόν 30 χρόνια τώρα, ουσιαστικά η φιλοσοφία και η καρδιά του νόμου του 1982 χτυπάει μέσα στα πανεπιστήμια, όλες οι άλλες αλλαγές που γίνανε ήταν πολύ μικρής εμβέλειας και σημασίας, ελλιπείς, κάποιες ήταν θετικές, κάποιες άλλες έφεραν ακόμα μεγαλύτερα προβλήματα και σε αυτό επικεντρώνουμε το μεγάλο μέρος του διαλόγου που ανοίγουμε με τους συναδέλφους πανεπιστημιακούς. Είναι το όλο φάσμα των θεσμικών προβλημάτων και εννοώ του τρόπου διοίκησης των πανεπιστημίων, της εκλογής των μελών ΔΕΠ και εξέλιξης, της αξιολόγησης, των μεταπτυχιακών σπουδών, της έρευνας, των πανεπιστημιακών της ελληνικής διασποράς, του θέματος με τα κολέγια, τα ΚΕΣ, τις οδηγίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τα επαγγελματικά δικαιώματα. Είναι ένα μεγάλο φάσμα θεμάτων, στα οποία το πρώτο διάστημα θα δουλέψουν πιστεύουμε εντατικά και σοβαρά με τις ομάδες εργασίας που θα φτιάξουμε και στη συνέχεια όλο αυτό το υλικό, αφού περάσει μέσα από ημερίδες και συνέδρια θα αποκρυσταλλωθεί σε κάποια συγκεκριμένη πρόταση, η οποία θεωρούμε ότι θα είναι ένα πρώτο βήμα προς ένα νέο, σύγχρονο, ριζοσπαστικό, θεσμικό πλαίσιο που χρειάζεται το ελληνικό πανεπιστήμιο, ένα θεσμικό πλαίσιο, το οποίο ήδη υπάρχει στα Πανεπιστήμια όλων των άλλων αναπτυγμένων χωρών».

