Στις 15 Μαρτίου 1957 έγινε στο Ηράκλειο ένα μεγάλο μαθητικό συλλαλητήριο. Τότε κορυφώθηκαν τα γεγονότα στην Κύπρο με τον απαγχονισμό του Ευαγόρα Παλληκαρίδη. Ένας μαθητής Γυμνασίο τότε, ο Γεώργιος Αντωνογιαννάκης, εκφώνησε ένα λόγο που συγκίνησε τους πάντες. Για τον Ευαγόρα Παλληκαρίδη.

Ένας ακόμα ήρωας, ένας ακόμη νεαρός βλαστός της δούλης Κύπρου, προσετέθη χθες εις το Πάνθεον των ηρώων της ελληνικής φυλής...

Ο Ευαγόρας Παλληκαρίδης το 17χρονο αυτό παλικάρι της λεβεντογέννας Κύπρου δεν υπάρχει πια...

Βάσκανος μοίρα φθονήσασα τον τόπο αυτόν που τόσο ηγάπα, που τόσον επαξίως εξεπροσώπει εις κάθε του βήμα ελληνικόν, ενήδρευσε και με άτεγκτον υπουλότητα του έκοψε το νήμα της ζωής.

Ο θλιβερός χρησμός της Πυθίας των εγκοσμίων του έφερε από πολύ μακριά μιαν αποφράδα ημέρα το μήνυμα του θανάτου.

Ο απαίσιος Στρατάρχης των Μάου-μάου, μʼ ελαφράν την συνείδησιν τον καταδίκασε εις τον δια αγχόνης θάνατον, επειδή ηγάπησεν παράφορα την ελευθερίαν και, εμίσησεν την ξενικήν κατοχήν.

Ο θλιβερός δήμιος που επέρασεν τον βρόγχον της αγχόνης εις τον λαιμόν και αυτός με το παιδικό χαμόγελο εις τα χείλη και με ιδεώδη “Ελληνικήν αξιοπρέπειαν” αντιμετώπισεν τον θάνατον ζητοκραύγων υπέρ της αιωνίας Ελλάδος μας.

Η χαροκαμένη μάνα του δια τελευταίαν φοράν αντίκρυσε τον λεβέντη γιο της, και δεν θα έχει πια την ευτυχία να επανείδει το παλικάρι της, τον γόητα εκπρόσωπον της Κυπρικής λεβεντιάς.

Στρατάρχα Χάρτιγκ, πλανάται πλάνην οικτράν εάν νομίζεις ότι με τας αγχόνας που στήνεις, θα δυνηθείς να καταπνίξεις την φωνήν 450 χιλιάδων Ελλήνων της Κύπρου διεκδικούντων την ελευθερίαν των. Με αυτά σου τα στυγερά εγκλήματα εις βάρος των ιεροφαντών της ελευθερίας, τίποτα άλλο δεν κατορθώνεις, παρά να αμαυρώνεις έτι περισσότερον το απαίσιον όνομά σου.

Ο Ευαγόρας Παλληκαρίδης και οι άλλοι ήρωες μάρτυρες, αυτά τα θύματα της στυγνής θηριωδίας του Νέρωνα της Κυπριακής ελευθερίας, τα σφάγια αυτά της ελληνικής ιδέας, υπήρξαν οι προεμβάτες του Κυπριακού αγώνος και, το προεμβατήριον γέρας κατά τον Πλούταρχον, ανήκει εις αυτούς.

Εσείς εδώσατε εις τον πεπολιτισμένον κόσμον θέαμα λαμπρόν και εδείξατε ότι αι ισχυραί αρεταί των Αρχαίνων προγόνων μας δεν εσβέσθησαν από τας καρδίας σας.

Αι επιβλητικαί μορφές Σας, εφώτισαν και θα φωτίζουν με ανέσπερον φως τους ουρανούς της δόξης σας, και απετέλεσαν την μαγικήν αψίδα που ενώνει παρελθόν με παρόν και παρόν με μέλλον υπενθυμίσασας εις την ανθρωπότητα ότι οι ηρωοτόκος Κύπρος μας, η στενάζουσα υπό τον καταθλιπτικόν ζυγόν του απεχθούς τυράννου, διετήρησε ανά τους αιώνες και εξακολουθεί να διατηρεί, την Ιστορικήν της ζωή και την φυλετικήν της συνείδησιν.

Μολονότι δεν δύναται κανείς να είναι βέβαιος δια πολλά πράγματα εις τον εναλασσόμενον αυτόν κόσμον εις ον συχνά παραγνωρίζεται ο οξύς χαρακτήρας και η σημασία μερικών γεγονότων τα οποία από τη ζωήν περνούν εις την Ιστορίαν να είσθε βέβαιοι όταν από μίαν απομεμακρυσμένην προοπτικήν παρατηρηθεί με προσοχή ο σεπτός αγών σας, θα φεγγοβολήσει με αθάνατον λάμψην και θα καταστεί μνημείον αιώνιον ενθυμίζον την δόξαν Σας και το παράδειγμά Σας, θα εξακολουθεί να ιθύνει την ζωή και την σκέψην των Εθνών.

Τι σημασία έχει εάν η Διεθνής Ηθική είναι καθαρώς συμβατική, και αλλοίμονον εις τα Έθνη που πιστεύουν εις αυτήν.

Ο αγών σας υπήρξεν ένας πυρσός λαμπρός και ευεργετικός ο οποίος επί μακρόν θα διαχέει το φως της Εθνικής Ελευθερίας και τιμής και, από τον οποίον εις αιώνες αιώνων θα άναβαν οι Λαοί τα ταπεινά των κανδήλια. Η συμπεριφορά σας με την οποία ξεπεράσατε την πιο ψηλή πυραμίδα που ανηγέρθη ποτέ εις τον ηρωισμό από όλους τους μαχητές της ελευθερίας όλων των αιώνων, θα παραμείνει πάντοτε δι ολόκληρον τον κόσμον υπόδειγμα ακαμάτου ανδρείας, και ασβέστου πίστεως μέχρις θανάτου εις την ιδέαν της Πατρίδος. Όταν ατάραχοι και γελαστοί σαν ανθρωποι που εξεπληρώσατε το καθήκον σας, θα περπατάτε κάτω από τις πράσινες φυλλωσιές των Ηλυσίων Πεδίων εις το Στρατόπεδο των ηρώων, θα σηκώνονται από την χλόη και θα σας σφίγγουν θερμά το χέρι, όλοι οι ήρωες από του Αχιλλέος μέχρι του τελευταίου ανώνυμου Στρατιώτου που έπεσεν εις τον Γράμμον.

Εφʼ όσον η ανθρωπότης θα εξακολουθεί να πιστεύει εις τα μεγάλα ιδανικά της ζωής ο αγών σας θα αποτελεί τεραστίαν τομήν της Παγκοσμίου Ιστορίας, ο δε θάνατός Σας, θα αποκαλύπτει το βαθύτερον νόημα της ζωής και, θα συνιστά την απαραίτητη προϋπόθεσην δια νέας εκκινήσεις και κατακτήσεις υπέρ της ελευθερίας. Το άλικο αίμα του ευγενούς εκείνου νέου του Ευαγόρου Παλληκαρίδη εχύθη δια να αναστήσει το μαραμένο της ελευθερίας δένδρον. Το κενό όμως που άφησε είναι μεγάλο.

Κύπρος με τας φλόγας των θριάμβων σου

Κύπρος με τους χειμάρρους των αιμάτων σου.

Κύπρος με τας εκατόμβας των ηρώων Μαρτύρων σου.

Κλάψε τον Λεβέντην σου Ευαγόραν Παλληκαρίδη.

Γονάτισε Κύπρος και φίλησε το φέρετρο, που οδηγεί εις τον τάφον μια τιμή, μια δόξα σου, αυτήν την αρετήν στεφανωμένην με τον κότινον της αθανασίας.