Επιμέλεια Άννα Κωνσταντουλάκη

“Η κατοικίδια γάτα, είναι μια ζωντανή αντίφαση”, γράφει ο Desmond Morris, ο οποίος μελέτησε τη συμπεριφορά των ζώων στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης και εξηγεί: “Κανένα άλλο ζώο δεν έχει αναπτύξει τόσο στενή σχέση με το ανθρώπινο είδος, ενώ ταυτόχρονα απαιτεί-και διαθέτει-τέτοια ανεξαρτησία κινήσεων.

Μπορεί ο σκύλος να είναι ο καλύτερος φίλος του ανθρώπου, πολύ σπάνια όμως του επιτρέπεται να τριγυρίζει μονάχος του από κήπο σε κήπο, ή από σοκάκι σε σοκάκι. Ο υπάκουος σκύλος πρέπει να βγει βόλτα με τον ιδιοκτήτη του. Η ξεροκέφαλη γάτα μπορεί και μόνη της.

Η γάτα ζει διπλή ζωή. Μέσα στο σπίτι είναι το γατάκι που κοιτά ανυπόμονα τα αφεντικά του. Στα κεραμίδια, είναι μια μεγάλη γάτα, αφεντικό του εαυτού της, ελεύθερο, άγριο πλάσμα, σβέλτη και αυτάρκης. Οποιος συνάντησε ποτέ τη γάτα του εκτός σπιτιού, την ώρα που είναι απορροφημένη σε κάποια σαπουνόπερα σεξ και βίας, μπορεί πολύ καλά να καταλάβει τι εννοώ. Για μια στιγμή το ζωντανό είναι ολόψυχα δοσμένο σε κάποιο ερωτικό ή κοινωνικό δράμα. Αξαφνα, με την άκρη του ματιού του πιάνει το αφεντικό του να παρακολουθεί τα δρώμενα. Μεσολαβεί μια σχιζοειδής στιγμή σύγχυσης, και το ζώο πέφτει πάνω στο αφεντικό του, τρίβεται στα πόδια του και ξαναγίνεται το σπιτικό γατάκι που γνωρίζουμε”.