Σήμερα, σε μια δύσκολη οικονομική συγκυρία, είναι απαραίτητος ο διάλογος γύρω από την εξασφάλιση ενός εισοδήματος αξιοπρεπούς διαβίωσης. Είναι πρόκληση και ευθύνη σε μια εποχή που αυξάνεται η φτώχεια και ο κοινωνικός αποκλεισμός με όλες τις σύγχρονες μορφές και ερμηνείες. Η κατάρρευση του κοινωνικού κράτους από την κυβέρνηση της ΝΔ σε συνάρτηση με την οξεία οικονομική κρίση θα οδηγήσει πολύ κόσμο σε κοινωνικό αποκλεισμό. Για το λόγο αυτό , είναι απαραίτητο να εξασφαλιστεί εκείνο το επίπεδο διαβίωσης το οποίο θα επιτρέπει έστω την απόκτηση των βασικών ειδών διαβίωσης.



Το Ελάχιστο Εγγυημένο εισόδημα, ένα μέτρο για την καταπολέμηση της ακραίας φτώχειας το οποίο εφαρμόζεται σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες, δεν είναι ούτε εθνική σύνταξη ούτε μισθός, αλλά απευθύνεται στις ευπαθείς ομάδες που διαβιούν σε καθεστώς ακραίας φτώχειας. Εφαρμόζεται - πλην της Ελλάδος -σε όλη την Ε.Ε. των «15»- πριν τις 2 τελευταίες διευρύνσεις- (όπως στη Νορβηγία, Ελβετία, Λιχτενστάιν), εδώ και δεκαετίες στη Γερμανία θεσμοθετήθηκε το 1961, στο Βέλγιο το ʼ74, στη Βρετανία το ʼ87, στη Γαλλία το ʼ88, στην Ιρλανδία το ʼ93, στην Πορτογαλία το ʼ97, στην Ιταλία το ʼ98