
Έρχομαι στην Κρήτη από το 1971 ως τουρίστας και πιστευώ ότι την ξέρω σχεδόν καλά. Εξάλλου, αγαπώ αυτό το νησί, αλλά και το γράψιμο. Αυτά μπορεί κανείς να τα συνδυάσει πολύ καλα!
Ο Γερμανός Klaus Eckhardt είναι ένας από τους πολλούς τουρίστες που από ένα και μόνο ταξίδι τους στην Κρήτη, μπόρεσαν να βάλουν το νησί “στην καρδιά τους”. Την αγάπη του αυτή τη δείχνει μέσα και από τα έργα του.
Ως συγγραφέας έχει γράψει αστυνομικά μυθιστορήματα με ήρωες Κρητικούς. Ο ίδιος μας μιλάει για τα αστυνομικά μυθιστορήματά του και τους πρωταγωνιστές αυτών, όπως τους φαντάστηκε ένας Γερμανός, που γνωρίζει καλά τις συνήθειες, τα ήθη και τα έθιμα του τόπου μας.
Πως αποφασίσατε η Κρήτη να πρωταγωνιστεί στο σύνολο των έργων σας;
«Έρχομαι στην Κρήτη από το 1971 ως τουρίστας και πιστεώω ότι την ξέρω σχεδόν καλά. Εξάλλου, αγαπώ αυτό το νησί, αλλά και το γράψιμο. Αυτά μπορεί κανείς να τα συνδυάσει πολύ καλα!».
Στο τελευταίο σας βιβλίο ο ήρωας είναι ένας Κρητικός ιδιωτικός αστυνομικός. Θα θέλατε να μας μιλήσετε γι αυτόν και γενικότερα για την πλοκή του έργου σας;
«Υπάρχουν ήδη τέσσερα ακόμη βιβλία με τον ήρωα Jak Anatolis. Είναι ένας από τους εναπομείναντες περιθωριακούς τύπους που από χρόνια επιβίωνε κάνοντας μπασοδουλια , που είχε όμως την ιδέα να γίνει ιδιωτικός ντετέκτιβ. Δεν έχει πολύ δουλειά, έχει όμως ντόπιους φίλους που τον συντηρούν - και πάνω απʼ όλους τον ξενοδόχο Στέλιο- που τον βοηθάει στις δύσκολες υποθέσεις. Ο Τζακ είναι ένας γοητευτικός απατεωνάκος που δεν έχει όμως μόνο θετικές πλευρές. Πάντα όταν γίνονται εμφανείς οι κακές του πλευρές, τον μαλώνουν οι φίλοι του. Ακόμη κι όταν του συμβεί κάτι κακό - και αυτό συμβαίνει μερικές φορές την βγάζει καθαρή» .
Στα προηγούμενα έργα σας οι πρωταγωνιστές ήταν επίσης Κρητικοί αστυνομικοί. Θα θέλατε να μας πείτε γι αυτούς τους χαρακτήρες;
«Και οι δύο αυτοί αστυνομικοί έχουν διαφορετικούς χαρακτήρες. Ο Κώστας, ο πιο έξυπνος από τους δύο, σπάνια χάνει την ηρεμία του, ενώ ο φιλόδοξος φίλος του ονειρεύεται να κάνει καριέρα στην Αθήνα ή τουλάχιστον στο Ηράκλειο. Επειδή στη δουλειά τους πάντα πάει κάτι στραβά, τους μεταθέτουν πρώτα από το Τυμπάκι στα Ανώγεια και μετά στην Ζάκρο».
Πότε ήρθατε για πρώτη φορά στο νησί και τί αποτέλεσε για εσάς πηγή έμπνευσης;
«Το ότι γράφω αστυνομικά μυθιστορήματα , το χρωστάω κατά τύχη σε μια εκδότριά μου. Όχι πάντα αλλά αρκετά συχνά, όταν περιέγραφα την Κρήτη και τους Κρητικούς στους ταξιδιωτικούς μου οδηγούς με βάση δικές μου εμπειρίες μου έσβηνε ότι έγραφα. Και στα παράπονα που τις έκανα πάντα μου απαντούσε: «Αν θες να πεις ιστορίες, τοτε γράψε μυθιστόρημα»! Κι ετσι το έκανα».

