Σε... άσυλο ανιάτων και συγκεκριμένα στο Θεραπευτήριο Χρόνιων Παθήσεων Λασιθίου όπου νοσηλεύονται ασθενείς με βαριά νοητική υστέρηση και σοβαρές σωματικές αναπηρίες ετοιμαζόταν να στείλει η ΔΥΠΕ Κρήτης και το Κέντρο Παιδικής Μέριμνας την 24χρονη Μ.Κ. η οποία τυφλώθηκε λόγω όγκου στον εγκέφαλο και παρουσίασε κινητικά προβλήματα, ενώ έχει υποβληθεί σε αλλεπάλληλες χειρουργικές επεμβάσεις.
Μάλιστα για την υπόθεση αναφορικά με τις συνθήκες τύφλωσής της, έχει σχηματιστεί ποινική δικογραφία.
Χθες η οικογένεια της 24χρονης είχε συνάντηση με τον υποδιοικητή της ΔΥΠΕ κ. Πεπόνη και το Δ.Σ. του Κέντρου Παιδικής Μέριμνας όπου τους ενημέρωσαν για την πρότασή τους και την απόφαση που έλαβαν να διακοπεί η φιλοξενία της στο κέντρο αφού κρίνεται ακατάλληλος χώρο για την περίπτωσή της.
Η οικογένεια αντέδρασε έντονα στην πρόταση να νοσηλευθεί το κορίτσι σʼένα ίδρυμα όπου φιλοξενεί άτομα με σοβαρή νοητική υστέρηση και τελικά αρμόδιοι υπαναχώρησαν και πρότειναν να μεταφερθεί η Μαρία σε κέντρο αποκατάστασης στα Χανιά και αργότερα στο Κέντρο Αποκατάστασης Τυφλών στην Αθήνα.
“Έφυγα από το θεραπευτήριο κλαίγοντας”
Η θεία της 24χρονης Μελίνα Ασκιανάκη είπε στην “Π”:
“Πήγα στο θεραπευτήριο Λασιθίου να δω πως είναι η κατάσταση και έφυγα κλαίγοντας.
Εκεί υπάρχουν άνθρωποι με βαριά υστέρηση και βαριές αναπηρίες. Σʼένα τέτοιο χώρο η Μαρία θα καταρρακωνόταν.
Αυτό που χρειάζεται δεν είναι μόνο φυσικοθεραπείες αλλά κι ένα ήρεμο ανθρώπινο περιβάλλον και επιπλέον την κατάλληλη εκπαίδευση για να μάθει να αυτοεξυπηρετείται ως άτομο με ολική τύφλωση”.
Από την πλευρά του ο κ. Πεπόνης είπε στην “Π” ότι το Θεραπευτήριο Λασιθίου έχει άριστη οργάνωση και το κατάλληλο προσωπικό για να βοηθηθούν άνθρωποι σαν την Μαρία.
Σε εμπιστευτικό έγγραφο που έστειλε με την ένδειξη εξαιρετικά επείγον, προς τον υπουργό Υγείας ο υποδιοικητής της ΔΥΠΕ σημειώνει τα εξής¨
“Για την περίπτωση της συγκεκριμένης ασθενούς εξαντλήθηκαν όλες οι δυνατές εκπαιδευτικές και θεραπευτικές παρεμβάσεις. Υπήρξε συνεργασία με την περιφερειακή Ένωση Τυφλών Κρήτης, προκειμένου να της παρασχεθεί η ανάλογη δυνατή εκπαίδευση που θα μπορούσε να της δοθεί. Επίσης υπήρξε επιστημονική παρέμβαση από το Κέντρο Ψυχικής Υγείας Ηρακλείου αλλά και συνεργασία με το ΠΑΓΝΗ για τις απαραίτητες φυσικοθεραπείες. Τόσο το υπουργείο όσο και η μονάδα και η 7η ΔΥΠΕ Κρήτης υπήρξαν αρωγός στις οικονομικές απαιτήσεις που προέκυψαν για τα διάφορα θεραπευτικά προγράμματα αλλά και για την πληρωμή νοσηλευτριών (25.000 ευρώ το έτος 2007 από το ΥΥΚΑ, 15.000 ευρώ το 2007 από την 7η ΥΠΕ Κρήτης και 25.000 ευρώ το 2008 από το ΥΥΚΑ) που απαιτούνταν επί 24ωρου για την παρακολούθηση της Μαρίας και την διαμονή της στο Κέντρο, λόγω των δυσκολιών της να αυτοεξυπηρετείται.
Με πρωτοβουλία της οικογένειας της, από τις 5/8/2008 η Μαρία μεταφέρθηκε στην ιδιωτική κλινική “Όσιος Λουκάς” στη Θεσσαλονίκη προκειμένου να ξαναϋποβληθεί σε επέμβαση λόγω των γνωστών προβλημάτων που αντιμετώπιζε. Από το Σεπτέμβριο του 2008 η Μαρία μεταφέρθηκε στο Κέντρο Αποκατάστασης και Αποθεραπείας “Απολλώνιο” στη Λάρισα όπου νοσηελεύεται μέχρι και σήμερα. Σύμφωνα με ενημέρωση που έγινε στο Κέντρο Παιδικής Μέριμνας Θηλέων από την Κοινωνική Υπηρεσία του Κέντρου “Απολλώνιο” η Μαρία επρόκειτο να μεταφερθεί σε ιδιωτικό θεραπευτήριο στην Αθήνα για να υποβληθεί σε ακτινοβολίες και στη συνέχεια κατόπιν επιθυμίας της ίδιας, θα επιστρέψει στο Κέντρο Παιδικής Μέριμνας Θηλέων Ηρακλείου.
Δυστυχώς όπως προκύπτει και από τις τελευταίες ιατρικές και ψυχολογικές γνωματεύσεις (οι οποίες και σας επισυνάπτονται) η Μαρία είναι πλήρως εξαρτημένη από την παρουσία βοηθού για την αυτοεξυπηρέτηση της, ιδιαιτέρως για τις μετακινήσεις της, λόγω του ελλείμματος όρασης (τύφλωση), γεγονός που παραπέμπει σε άτομο με ειδικές ανάγκες. Επιπλέον η κινητική της δραστηριότητα χαρακτηρίζεται από αργές κινήσεις και μικρή αντιδραστικότητα και η συναισθηματική της κατάσταση παρουσιάζει διακυμάνσεις με έντονα συναισθήματα άγχους και ανασφάλειας με αποτέλεσμα να ξεσπάει και σε τρίτα άτομα με άσχημο και ακατάλληλο για την ηλικία της τρόπο.
Η Μαρία είναι σήμερα 24 ετών. Η επιστροφή της στο Κέντρο Παιδικής Μέριμνας Θηλέων Ηρακλείου δεν εμπίπτει τόσο ηλικιακά αλλά και λόγω της γενικότερης κατάστασης της υγείας της στις διατάξεις του Κέντρου.
Στην είσοδο και έξοδο από το Κέντρο, αλλά και εντός αυτού και δεν υπάρχει ανελκυστήρας. Κατόπιν αυτού η οποιαδήποτε μετακίνηση της κυρίας Κανακουσάκη είναι πάρα πολύ δύσκολη έως και αδύνατη. Επιπλέον η απαραίτητη παρακολούθηση της Μαρίας επί 24ωρου όπως επιβάλλει η κατάστασή της είναι αδύνατο να καλυφθεί από το υφιστάμενο προσωπικό”.
Το έγγραφο καταλήγει:
“Η υπηρεσία μας κατόπιν συντονισμένων ενεργειών εξασφάλισε την περίθαλψη της Μαρίας στο Θεραπευτήριο Χρονίων Παθήσεων Λασιθίου. Πιστεύουμε ότι στη συγκεκριμένη μονάδα, οι ανάγκες της Μαρίας μπορούν να αντιμετωπιστούν στο μέγιστο δυνατό, με τη βοήθεια του επιστημονικού προσωπικού (φυσικοθεραπευτή, εργοθεραπευτή, κοινωνικού λειτουργού, νοσηλευτών) και βοηθητικού προσωπικού που στελεχώνει το θεραπευτήριο αλλά και από τα αναπτυσσόμενα θεραπευτικά προγράμματα που εφαρμόζονται.
Με δεδομένη όμως την αρνητική στάση τόσο της ιδίας όσο και της μητέρας της να αποδεχθούν την μεταφορά και εισαγωγή της Μαρίας στο ΘΧΠ Λασιθίου, αλλά και του γεγονότος ότι αναμένουμε την επιστροφή της Μαρίας εντός των προσεχών ημερών, παρακαλούμε για τις δικές σας οδηγίες στο συγκεκριμένο θέμα.

