Ελένη είναι ένα όνομα που χρησιμοποιεί συχνά πυκνά ο Θεόδωρος Αγγελόπουλος στις ταινίες του και μάλιστα όχι τυχαία, αφού είναι το όνομα μιας εκ των τριών θυγατέρων του. Ονόματα των άλλων δύο κοριτσιών του έχουν «στολίσει» αρκετές από τις ηρωίδες στις ταινίες του, είναι Άννα και Κατερίνα.
Δεν είναι η πρώτη φορά που ο Γουίλεμ Νταφόε συνεργάζεται σε ταινία υπό τη σκιά (αν όχι και τη σκόνη) του Ελληνικού πολιτισμού. Ερμήνευσε στο παρελθόν τον κινηματογραφικό Ιησού Χριστό στην ταινία «ο τελευταίος πειρασμός» βασισμένη σε βιβλίο του Καζαντζάκη και σκηνοθεσία του Μάρτιν Σκοτσέζε. Και, τραγική ειρωνεία, η επόμενη ταινία του Γουίλεμ Νταφόε είναι ο «Αντίχριστος» σε σκηνοθεσία Λαρς Φον Τρίερ.
Ο Θόδωρος Αγγελόπουλος προσωπικά έσπασε πολλές τηλεοράσεις, σε σκηνή που η σκηνογραφία το απαιτούσε. Ο ίδιος, αν όχι πολέμιος της τηλεόρασης, σίγουρα όχι υποστηρικτής της, απόλαυσε το καταστροφικό του έργο και μάλιστα όπως δήλωσε του έδωσε «μεγάλη ευχαρίστηση».
Τον ρόλο του Α ήταν να ερμηνεύσει ο Χάρβεϊ Καϊτέλ με τον οποίο είχε συνεργαστεί στο παρελθόν στο «Το βλέμμα του Οδυσσέα». Εξαιτίας της καθυστέρησης της έναρξης των γυρισμάτων κατά ένα χρόνο, αναγκάστηκε να αποσυρθεί, παραχωρώντας την θέση του στον Γουίλεμ Νταφόε. Άλλη όμως μία αποχώρηση έδωσε χαρά στην Ιρέν Ζακόμπ, μούσα του Κριστόφ Κισλόφσκυ. Η χρονική μετακίνηση του γυρίσματος δεν επέτρεψε στη Βαλέρια Γκολίνο να ακολουθήσει το νέο χρονοδιάγραμμα με αποτέλεσμα να αποδεσμευτεί από τον ρόλο της Ελένης.
Η Ιρέν Ζακόμπ κινδύνεψε να τραυματιστεί εξαιτίας ενός ατυχήματος στο γύρισμα στο Καζακστάν, όταν το τραμ ανατράπηκε από τις αυτοσχέδιες ράγες που τοποθετήθηκαν για το γύρισμα. Ο Θόδωρος Αγγελόπουλος έψαχνε μια μουσική για να υποστηρίξει τα ακούσματα και τα ξεσπάσματα της νεαρής ηρωίδας του, της μικρής Ελένης. Τη λύση στο πρόβλημα έφερε μια άλλη Ελένη, η κόρη του Θόδωρου Αγγελόπουλου, όταν πρότεινε στον πατέρα της το συγκρότημα «1550». Ο πατέρας της «υπάκουσε» αφού ως ντεκόρ στο δωμάτιο της μικρής Ελένης, χρησιμοποίησε... αυτό της κόρης του. Το σκηνικό του δωματίου της νεαρής Ελένης, αναπαράσταση του δωματίου της κόρης του Θόδωρου Αγγελόπουλου, μεταφέρθηκε σχεδόν σε όλες τις χώρες που πραγματοποιήθηκαν γυρίσματα.
Ένα βράδυ στο Τιμερτάο, ο βοηθός οπερατέρ «ξέμεινε» πάνω σε ένα γερανό 6μισί μέτρων, επειδή πάγωσαν τα λάδια του μηχανισμού του γερανού. Το περιστατικό έληξε αισίως, προχωρημένη νύχτα, όταν έφεραν άλλο γερανό, μετά από αρκετές ώρες.
Μια από τις συγκλονιστικότερες σκηνές της ταινίας είναι όταν ο Σπύρος αναγκάζεται να περάσει στο αεροδρόμιο από ένα μηχάνημα σκαναρίσματος του ανθρώπινου σώματος. Τη σκηνή αυτή ενέπνευσε ένα άρθρο που διάβασε στον σκηνοθέτη η σύζυγος του από ένα Αμερικάνικο περιοδικό... Το περιοδικό ανέφερε ένα περιστατικό προσβολής και ανθρώπινου εξευτελισμού σε αεροδρόμιο. Η σχέση του δημιουργού με τα αεροδρόμια είναι ανάλογη με αυτή του ήρωά του. Στη μετά πτώση των πύργων Αμερική, σε ταξίδι του, αισθάνθηκε μια ιεροεξεταστική διαδικασία που προσέβαλε την προσωπικότητα του. «Ακόμα και στη σημερινή εποχή που το γυμνό δεν έχει καμία σημασία, ένας άνθρωπος πρέπει να εκτίθεται γυμνός στα μάτια χιλιάδων καλό θα ήταν να είναι επιλογή διότι όταν επιλέγεις κάτι δεν βιάζεσαι».

