Της Βάσως Μυστριώτη, κτηνιάτρου

Μια σχέση υγιής μεταξύ ανθρώπων και ζώων βασίζεται σε αναγνώριση των αναγκών τους, στο σεβασμό για τη ζωή τους και αποδοχή εξατομικευμένα της φυσιολογίας τους

Ας ξεκινήσουμε με δυο αληθινές ιστορίες.

Η πρώτη, αφορά σε ένα λυκόσκυλο 8 μηνών του οποίου ο ιδιοκτήτης επί 2,5 μήνες το έβγαζε καθημερινά αναγκάζοντάς το να τον κυνηγάει πίσω από μια BMW στην παραλία της Ανάληψης μέχρι που ο σκύλος “έσκασε”.

Η δεύτερη, αφορά μια κυρία που αγαπούσε τοοόσο πολύ ένα δύσμοιρο τσιουάουα που το κρατούσε πάντα αγκαλιά, κυριολεκτικά σφιγμένο επάνω της “για να μην λερώσει τα πόδια του”. Το ζώο έχασε τα μαλλιά του εξαιτίας ψυχογενούς αλωπεκίας και πήρε ηρεμιστικά μέχρι να καταλάβει η ιδιοκτήτριά του ότι είχε 4 πόδια και ότι έπρεπε να στηρίζεται σʼ αυτά.

Κι ας ρίξουμε μια ματιά και σε άλλες εικόνες καθημερινής τρέλας. Σκυλιά δεμένα σε βαρέλι ή κάτω από μια ελιά, που αφοδεύουν και τρώνε στο ίδιο μέρος, δεμένα από μια αλυσίδα που δεν τους επιτρέπει πολλές φορές να σταθούν όρθια. Σκυλιά μεγαλόσωμα Collie ή λυκόσκυλα περιορισμένα σʼ ένα μπαλκονάκι 2Χ3 που δεν βγαίνουν ποτέ έξω.

Σκυλιά που ζουν σε διαμερίσματα, τους ανοίγουν την πόρτα να βγουν μόνα τους έξω και ξαναγυρίζουν, μέχρι που κάποια στιγμή δεν επιστρέφουν (ατύχημα-δηλητηρίαση).

Μια σχέση υγιής μεταξύ ανθρώπων και ζώων βασίζεται σε αναγνώριση των αναγκών τους, στο σεβασμό για τη ζωή τους και αποδοχή εξατομικευμένα της φυσιολογίας τους.

Ολα τα σκυλιά ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΑΣΚΗΣΗ. Εννοούμε καθημερινό περπάτημα μαζί με τον ιδιοκτήτη πάντα, και το ζώο δεμένο με οδηγό (τα κουτάβια ως 8 μηνών 45ʼ και τα ενήλικα σκυλιά, 1 ώρα την ημέρα)

Η ακινησία (το ζώο μέσα στο σπίτι δεν κινείται όσο πρέπει) οδηγεί σε απώλεια ελαστικότητας και της μηχανικής ανθεκτικότητας των αρθρικών χόνδρων, τροποποίηση του μεταβολισμού των οστών. Οι αρθρικοί θύλακες, οι σύνδεσμοι και οι τένοντες συσπώνται, γίνονται σκληρωτικοί και μειώνεται η κινητικότητα των αρθρώσεων.

Οι μύες σκληρύνονται, εκφυλίζονται, μεταβάλεται η κυκλοφορία του αίματος και σαν αποτέλεσμα, εκδηλώνονται προβλήματα δυσκολίας βάδισης, ίσως και πόνος.

Μια σημαντική ακόμα παράμετρος είναι και η επίπτωση της μη εξόδου για άσκηση του ζώου. Ζώα κλεισμένα σε σπίτια που για ψυχολογικούς λόγους τρώνε την ουρά τους ή οδηγούνται σε αυτοτραυματισμούς των ποδιών τους.

Με την καθημερινή “ώρα” βάδισης, το ζώο εξασκείται, δουλεύουν κι ελαστικοποιούνται οι μύες του, ηρεμεί ψυχολογικά, κινητοποιούνται τʼ αποθέματα ενέργειας, συντηρείται το σκελετικό σύστημα σε καλή κατάσταση, το ζώο κοινωνικοποιείται και προπάντων οικοδομεί μια άριστη σχέση με τον άνθρωπο που το φροντίζει, απομακρύνεται ο χρόνος εκφυλιστικών αλλοιώσεων γήρατος και γερνάει καλά.

Επιπλέον, σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να επιτευχθεί μείωση βάρος ενός υπέρβαρου ζώου, χωρίς καθημερινή άσκηση, μόνον με έλεγχο της διατροφής του.

Κάθε σκύλος πρέπει να ασκείται καθημερινά, περπατώντας με τον ιδιοκτήτη του. Αυτές οι βόλτες θα σας προσφέρουν χαρά, ευεξία και καλή υγεία.