Aν πριν το παιχνίδι του Εργοτέλη στη Νέα Σμύρνη έλεγε κάποιος ότι οι “κιτρινόμαυροι” θα έπαιρναν έναν βαθμό, υπερπολύτιμος για την αποφυγή της περιπέτειας του υποβιβασμού, και ταυτόχρονα θα πραγματοποιούσαν εξαιρετική εμφάνιση, στοιχείο αναγκαίο μετά την... αγγαρεία με τον Ηρακλή, μπορεί και να στηνόταν στα γρήγορα είναι γλέντι στο Μαρτινέγκο!

Κι όμως, τα πράγματα ήρθαν όπως τα... είχε προβλέψει ο άγνωστος “Χ” του προλόγου με την διαφορά ότι κανείς δεν... τρελάθηκε από τη χαρά του. Γιατί πολύ απλά, ο Εργοτέλης πήρε μεν αυτό που ήθελε αλλά στο τέλος έμεινε (περίπου) ανικανοποίητος μιας και θα μπορούσε να πάρει τρεις ολόκληρους βαθμούς. Ένα δοκάρι και τέσσερις κλασικότατες ευκαιρίες δεν “επιβραβεύτηκαν” μʼένα γκολ με συνέπεια το 0-0 να φαντάζει “φτωχό” μπροστά στην “πλούσια” εμφάνιση των “κιτρινόμαυρων”.

Βέβαια με την ίδια λογική θα μπορούσε να είχε κερδίσει και ο Πανιώνιος, που επίσης είχε δοκάρι και ευκαιρίες όχι όμως τόσο κλασικές όπως αυτές του Εργοτέλη. Γενικά ο αγώνας της Νέας Σμύρνης τα είχε σχεδόν όλα με το άγονο και στείρο αποτέλεσμα να αδικεί και τους δύο “μονομάχους” κυρίως όμως αυτούς που φορούσαν τις κιτρινόμαυρες φανέλες. Ακόμα κι έτσι όμως τα χαμόγελα είναι αρκετά στην ομάδα του Ηρακλείου που έδειξε για μια ακόμα φορά ότι η βαθμολογική της θέση δεν της ταιριάζει και θα έπρεπε να ήταν αρκετά μεγαλύτερη.

Ο Εργοτέλης σʼένα ματς με μεγάλο βαθμό δυσκολίας, παρουσιάστηκε με παίκτες παθιασμένους και “διαβασμένους” που έτρεξαν, μόχθησαν, ανταποκρίθηκαν σχεδόν τέλεια στα αμυντικά τους καθήκοντα και δημιούργησαν με καθαρό μυαλό αρκετές φάσεις για να πετύχουν το γκολ. Με λίγα λόγια δηλαδή μια ομάδα που ήξερε τι ήθελε και κυρίως πως να το κατακτήσει. Ο βαθμός μπορεί να είναι... λίγος, λόγω των χαμένων ευκαιριών αλλά φτάνει και... περισσεύει για τις απαιτήσεις των καιρών. Ο Εργοτέλης πρόσθεσε ένα πόντο στο ενεργητικό του που μπορεί να αποδειχθεί “χρυσάφι” όταν γίνει το ταμείο στο τέλος, ενώ ταυτόχρονα η εμφάνιση ήταν τέτοια που άμβλυνε σημαντικά τις αρνητικές εντυπώσεις από το ματς με τον Ηρακλή και στην πιο κρίσιμη καμπή του πρωταθλήματος θα δώσει ώθηση για την συνέχεια.

Το ματς

Με 4-3-3 παρέταξε και πάλι την ομάδα του ο Νίκος Καραγεωργίου με την διαφορά ότι η επιλογή των παικτών ήταν τέτοια που έκανε πιο “σφικτή” την ομάδα. Ο Καβαλιώτης τεχνικός δεν άλλαξε τον Γιαλούση, παρά την επιστροφή του Πλάσνιγκερ, έβαλε δίπλα στον Χίμπλιγκερ τον Μαουρίτσιο και μετέθεσε τον Κορδονούρη σε ρόλο αμυντικού μέσου, μαζί με τους Ορφανού και Μπέτο. Ο Τζούνιορ έβγαινε από δεξιά και οι Ογκουνσότο-Μπουντιμίρ άλλαξαν θέσεις (αριστερά και φορ) σχήμα που απέδωσε και με το παραπάνω τα αναμενόμενα. Ο Εργοτέλης έλεγχε το ματς και στο 22ʼ ο Ογκουνσότο απώλεσε την πρώτη μεγάλη ευκαιρία ενώ ο Πανιώνιος φάνηκε μόνο στο επόμενο 15λεπτο όπου πίεσε αρκετά και είχε το δοκάρι με τον Μαϊστόροβιτς στο 27ʼ. Το ημίχρονο τελείωσε χωρίς άλλες συγκινήσεις, αλλά η έναρξη της επανάληψης είχε πάρα πολλές. “Καταιγιστικοί” οι “κιτρινόμαυροι” έχασαν σπάνιες ευκαιρίες με τον Ροτζέριο στο 49ʼ (μπήκε στη θέση του Χίμπλιγκερ που δεν μπορούσε να συνεχίσει και γύρισε στόπερ ο Κορδονούρης) και τον Ογκουνσότο στο 51ʼ, ενώ ενδιάμεσα υπήρχε το δοκάρι του Μπουντιμίρ (49ʼ). Το γκολ όμως δεν ήρθε και έπειτα στον Εργοτέλη φρόντισαν να μην “πληρώσουν” τον άγραφο νόμο του ποδοσφαίρου. Με αγωνιστική πειθαρχία δεν απειλήθηκαν σχεδόν καθόλου για να έρθει το 32ʼ και να χαθεί άλλη μια σπάνια ευκαιρία με τον Ορφανό.

Έτσι τελείωσε το ματς χωρίς γκολ με τους “κιτρινόμαυρους” να πανηγυρίζουν για τον βαθμό που πήραν, ξέροντας όμως ότι άξιζαν κάτι παραπάνω.

Από τον Εργοτέλη όλοι προσπάθησαν για το καλύτερο και σίγουρα θα αδικήσουμε κάποιον αν κάνουμε αναφορά σε διακριθέντες, ενώ στον Πανιώνιο τα περίμεναν όλα από τον Εστογιάνοφ.

ΠΑΝΙΩΝΙΟΣ: Κρέσιτς, Λάτκα, Ντιαβαρά (46ʼ Κούκετς), Σκούφαλης (71ʼ Γουνδουλάκης), Γκονσάγκα, (57ʼ Μπάρκογλου), Μάκος, Κουμορτζί, Εστογιάνοφ, Μαϊστοροβιτς, Κοντόες, Τζεβέλας.

ΕΡΓΟΤΕΛΗΣ: Πόζα, Κορδονούρης, Γιαλούσης, Μπέτο, (88ʼ Ρομάνο), Χίμπλιγκερ, (46ʼ Ροτζέριο), Γελαδάρης, Ορφανός, Μαουρίτσιο, Τζούνιορ, Μπουντιμίρ, Ογκουνσότο, (82ʼ Κουτσιανικούλης).