Της Ευαγγελίας Καρεκλάκη

Σχεδόν τρία χρόνια συμπληρώνονται από τον πύρινο εφιάλτη που έζησε μαζί με τρεις ακόμα συναδέλφους του ο 44χρονος Πρόδρομος Κοζανίδης, στη διάρκεια φοβερής έκρηξης στο πυρηνελαιουργείο Γιαννούλη, στην περιοχή Γαζέπη Μύλος, στο Αρκαλοχώρι. O άνθρωπος αυτός που παρέμεινε σε καταστολή για 86 ολόκληρες ημέρες στη ΜΕΘ του «Γ. Γεννηματά» στην Αθήνα, εξακολουθεί να βιώνει έναν απίστευτο Γολγοθά καθώς πλέον όχι μόνο δεν μπορεί να εργαστεί αλλά δυσκολεύεται ακόμα και να κυκλοφορήσει λόγω της παραμόρφωσης που έχει υποστεί από τα εκτεταμένα εγκαύματα σε τμήμα της κεφαλής του, στο λαιμό και στο θώρακα.

Τρία χρόνια μετά, η Δικαιοσύνη δεν έχει αποφανθεί επί του ποινικού σκέλους της υποθέσεως καθώς η προανάκριση συνεχίζεται. Σήμερα ωστόσο αναμένεται να συζητηθεί το αστικό κομμάτι, δηλαδή η αγωγή που έχει ασκήσει η οικογένεια του 44χρονου κατά οχτώ εναγομένων (ιδιοκτητών, διαχειριστών, μηχανικών κλπ).

Από τη μία στιγμή στην άλλη η ζωή του Πρόδρομου Κοζανίδη άλλαξε δραματικά. Εξίσου δραματικά άλλαξε και η ζωή της συζύγου και των παιδιών του.

Όπως έχει εκμυστηρευτεί στην «Π» κάνει κουράγιο μόνο για χάρη της συζύγου και των παιδιών του και παλεύει να βρει ξανά τον «παλιό» του εαυτό, αυτόν που έχασε την ημέρα του τρομακτικού ατυχήματος, στις 21 Μαρτίου 2006.

Ούτε και ο ίδιος θυμάται πια σε πόσες επεμβάσεις έχει υποβληθεί. Στην αρχή οι γιατροί προσπαθούσαν να προετοιμάσουν τους συγγενείς για το μοιραίο. Όπως λέει, «πήγε και γύρισε από τον άλλο κόσμο» καθώς υπέστη τρεις φορές ανακοπή μέσα στη Μονάδα.

Μετά από 86 ημέρες καταστολής και αφού σιγά-σιγά άρχισε να απομακρύνεται ο κίνδυνος για τη ζωή του, ο Π. Κοζανίδης επέστρεψε στο σπίτι του. Και τότε πια άρχισε ένας νέος αγώνας. Έπρεπε πλέον να βρει το ψυχικό σθένος να αντικρίσει στον καθρέφτη τον ίδιο του τον εαυτό και να κοιτάξει κατάματα όλες τις φοβίες του.



«Ήμουν σαν ζόμπι»



Επί δύο χρόνια ο 44χρονος δεν έβγαινε από το σπίτι του. Ούτε τον εαυτό του δεν μπορούσε να αντικρίσει. Το πρόσωπο του είχε παραμορφωθεί. Στην τηλεόραση δεν άντεχε να βλέπει εκρήξεις ή φωτιές. Φοβόταν τα γκαζάκια, ακόμα και το άναμμα ενός αναπτήρα. Κάθε φορά κατέρρεε ψυχολογικά.

Τα όσα αναφέρει για την ημέρα της φρίκης είναι συγκλονιστικά: «Βρισκόμουν στο πόστο μου όταν μύρισα το αέριο. Έτρεξα στο ελαιουργείο και ρώτησα έναν συνάδελφο μου τι συμβαίνει. Μου είπε ότι δεν μπορούσε να εντοπίσει το σημείο της διαρροής. Γύρισα να κλείσω τα καζάνια. Την στιγμή που βρισκόμουν στην πόρτα ήρθε πάνω μου το ωστικό κύμα και με πέταξε πάνω στους άλλους δύο που βρίσκονταν πίσω μου. Αν και καμένος σηκώθηκα. Φανταστείτε ότι εκείνη την στιγμή δεν κατάλαβα τι είχε γίνει. Απομάκρυνα το αυτοκίνητο μου και έβγαλα το κινητό από την τσέπη για να ενημερώσω το αφεντικό μου. Τότε αντιλήφθηκα ότι βγήκε το δέρμα από το χέρι μου. Πήγα στην τουαλέτα και τότε αντίκρισα τον εαυτό μου στον καθρέφτη. Το σοκ ήταν ισχυρό. Ήμουν σαν ζόμπι. Κατέρρευσα. Δεν θυμάμαι τίποτε άλλο. Χάθηκε ο κόσμος».

Υπενθυμίζεται ότι κατά την έκρηξη είχαν τραυματιστεί επίσης, ο 33χρονος Μανόλης Κατσελής, ξηραντιέρης, ο 53χρονος μηχανικός Ηλίας Βερυκοκίδης και ο 52χρονος εργάτης Μιχάλης Μακράκης.

Αν και έχουν παρέλθει 2,5 χρόνια, για την υπόθεση δεν έχουν ακόμα ασκηθεί ποινικές διώξεις καθώς η προανάκριση συνεχίζεται.