«Π»: Γιατί δίνετε έμφαση στις θεατρικές παραγωγές που βασίζονται σε λογοτεχνικά κείμενα; Μαρινέλλα Βλαχάκη: Υπάρχουν ομάδες και ηθοποιοί που ανεβάζουν με θαυμαστό τρόπο κλασικά και σύγχρονα θεατρικά κείμενα. Εγώ θέλησα να ασχοληθώ με την τέχνη του θεάτρου, μʼ έναν εναλλακτικό τρόπο θα μπορούσαμε να πούμε. Φυσικά πάντα με σεβασμό στις αρχές που διέπουν το θέατρο. Αυτό το οφείλω και στους άξιους συνεργάτες μου. Είμαστε πια μια οικογένεια που διευρύνεται σιγά σιγά. Έχει για μένα μεγάλη σημασία αυτό. Δεν θα μπορούσα να δουλέψω ψυχρά εγκεφαλικά με ανθρώπους που έρχονται να διεκπεραιώσουν μία δουλειά και να φύγουν. Οι επιλογές μου δεν έχουν ευκολίες, δεν με ενδιαφέρει πρώτα αν θα συρρέουν πλήθη σε μια εκδήλωση. Αλλά με ενδιαφέρει να αισθανθούν ότι δεν έχασαν τον χρόνο τους εκείνοι που θα έρθουν. Με γοητεύει να ζωντανεύω κείμενα από την λογοτεχνία μας που μένουν κλεισμένα σε κιτρινισμένες σελίδες με ελάχιστες ελπίδες να διαβαστούν. Μου αρέσει ότι δεν υπάρχει προηγούμενο σημείο αναφοράς και ότι είναι πρωτογενής η κάθε παραγωγή. Μʼ ενδιαφέρει να στηρίζονται στο λόγο κυρίως. (Δηλαδή, να υπάρχει λόγος με τη διπλή έννοια). Διαπιστώνω συχνά στις μέρες μας να συμβαίνουν πολλά πράγματα χωρίς λόγο… πάλι με τη διπλή έννοια. Τα πράγματα τις τελευταίες δεκαετίες έτρεξαν με τέτοιο τρόπο που «ανεπαισθήτως…» οι νέοι βρέθηκαν μετέωροι. Δεν πρόλαβαν να δημιουργήσουν σημεία αναφοράς για να συνδεθούν με το χθες σε όλα τα επίπεδα αλλά και στη λογοτεχνία. Έτσι διαβάζοντας ένα λογοτεχνικό κείμενο φαντάζει στα μάτια τους γραμμένο σε μιαν άγνωστη γλώσσα. Κι αυτή η δυσκολία το κάνει βαρετό. Αν όμως τους προταθεί με έναν άλλο τρόπο πιστεύω ότι θα το λάβουν θα τους κεντρίσει το ενδιαφέρον κι ίσως αναζητήσουν να μάθουν περισσότερα. Το έχω διαπιστώσει μέσα από την εμπειρία μου, μάλιστα σε κείμενα που είναι σχεδόν σίγουρο, ότι δεν θα επέλεγαν να διαβάσουν από μόνοι τους. Όπως του Γ. Βιζυηνού και του Α. Παπαδιαμάντη. Με τα μικρά μου μέσα και την μικρή μου εμβέλεια ίσως να προσθέσω κάτι…Φυσικά μέσα από αυτή τη διαδικασία χαίρομαι και κοινωνώ πράγματα που για διάφορους λόγους στερήθηκα ως παιδί.
