-Προσπάθεια φυγής από την πραγματικότητα γίνεται από την κυβέρνηση στο αγροτικό ζήτημα της χώρας και ειδικότερα της Κρήτης. Οι αγρότες περιμένουν να ακούσουν για λάδι, αμπέλια, κηπευτικά και κτηνοτροφικά και αυτοί μιλούν για το φυσικό αέριο που θα έρθει στην Κρήτη μετά το 2012….

-Ερώτηση ταλαιπωρημένου δημότη Αθηνών προς τον πρωθυπουργό: «Το υπουργείο Δημόσιας Τάξης κατάφερε να περιορίσει 1.500 Κρητικούς αγρότες με τα τρακτέρ τους στον Πειραιά. Ένα τσούρμο κουκουλοφόρους, αύριο – μεθαύριο στα Εξάρχεια, θα τους περιορίσει επίσης;»

-Ερώτηση νοικοκυράς από τον Πειραιά για την ομιλία Καραμανλή στη βουλή: «Είπε γιατί οι αγρότες πουλούν τις τομάτες 40 λεπτά και εμείς τις αγοράζουμε 2,10 ευρώ, γιατί πουλούν το λάδι 1,80 και εμείς το παίρνουμε 5,50 ευρώ΄»

-Οι αγρότες και οι καταναλωτές τους δείχνουνε το φεγγάρι και εκείνοι κοιτούν το δάκτυλο… «Είναι πράσινο ή κόκκινο το δάκτυλο, Χρήστο;»

-Έτσι το κοιτούσε και πριν πέντε χρόνια ο Δρυς με τις επιδοτήσεις και είδατε πώς την πάτησε… Μόνο που τώρα τα πράγματα είναι πολύ πιο δύσκολα!

-Βάσιμες πληροφορίες αναφέρουν ότι το ΠΑΣΟΚ κάνει …εξαγωγή πολιτικής στη Βουλγαρία. Για αυτό πήραν τους δρόμους και οι Βούλγαροι αγρότες….

-Το ΠΑΣΟΚ κατάφερε να …βάψει ελαφρώς στα πράσινα, (μετά τα δάκρυα του Γιώργου) μια αγροτική κινητοποίηση με πραγματικά και ουσιαστικά αιτήματα. Όπου ανακατεύονται τώρα τελευταία τα κόμματα τα κάνουν θάλασσα…

-Εδώ που τα λέμε όμως, το κυβερνών κόμμα δίνει πάσες στο ΠΑΣΟΚ για να τις αξιοποιήσει επικοινωνιακά… Χημικά την ώρα που φθάνει ο αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης? Ήταν μεγάλη γκάφα και πρέπει να το παραδεχθούν…

-Αλλά όταν ρίχνεις χημικά ανεξέλεγκτα, αυτό γίνεται. Δεν προλάβαινε να πάει ένας αγρότης κοντά σε κάποιο αστυνομικό και φρουουουουουπ! Εμ, εκπαίδευση θέλουν αυτά τα πράγματα Χρήστο, δεν είναι δίνουμε στους νεαρούς αστυνομικούς τα…. φλίτ κι όποιον πάρει ο Χάρος….

-Άντε μετά να μαζέψεις την εικόνα του δακρυσμένου προέδρου που «παίζει» σε όλο τον κόσμο.

-Τους επόμενους μήνες θα κριθεί αν οι νέοι άνθρωποι που ηγούνται των τελευταίων κινητοποιήσεων στην Κρήτη, προαχθούν σε….αγροτοπατέρες! Μέχρι τώρα πάντως έχουν δείξει σοβαρότητα, ωριμότητα και αντοχές.

-Αλλά κι αυτό που είπε ο Χρήστος Μαρκογιαννάκης, ότι «είναι οι ίδιοι που έκαψαν τη Νομαρχία Ηρακλείου το 1991», τι σας λέει. Εμείς κάναμε τους λογαριασμούς με τις ηλικίες των στελεχών της ΟΑΣΝΗ. Το 1991 λοιπόν, ο Ζαχαρίας Σπυριδάκης (ΠΑΣΟΚ) ήταν 28 χρονών, ο Πολύδωρας Ανασταστάκης (ΠΑΣΟΚ) ήταν 20 ετών, ο Γιώργος Ντισπιράκης (ΠΑΣΟΚ) ήταν 19 ετών, ο Χάρης Τζανάκης (Ν.Δ.) ήταν 17 ετών, ο Γιώργος Τζωρτζάκης (Ν.Δ.) ήταν 28 ετών, ο Γιώργος Βελεγράκης (ΣΥΝ) ήταν 28 ετών, ο Γιάννης Χατζάσκος (ΠΑΣΟΚ) ήταν 16 ετών και ο Μύρων Ξυλούρης ήταν 14 ετών. Εύγε…

-Κι όμως, αυτοί οι άνθρωποι ηλικίας σήμερα από 32 έως 46 ετών, ήταν που βρέθηκαν στο επίκεντρο των εξελίξεων στον Πειραιά, να παρακολουθούν τις κινήσεις τους η κυβέρνηση, οι ηγεσίες όλων των κομμάτων, εκατομμύρια πολίτες στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Κλήθηκαν να πάρουν αποφάσεις κάτω από δύσκολες και διαρκώς εναλλασσόμενες συνθήκες κι έδειξαν ωριμότητα.

-Ακούγεται τραβηγμένο, όμως το γεγονός ότι επέστρεψαν και οι 1500 από τον Πειραιά, είναι πάρα πολύ σημαντικό. Ανά πάσα ώρα και στιγμή θα μπορούσε να τραυματιστεί ή να συλληφθεί κάποιος κι αυτό ακριβώς ήταν που άγχωνε περισσότερο από όλα τους επικεφαλής της κινητοποίησης.

-Με σκοπό να μη γίνουν άγρια επεισόδια στον Πειραιά, όταν αποχωρούσαν οι κλούβες των ΜΑΤ, δημιουργήθηκαν ανθρώπινες «αλυσίδες» κι έτσι η …φασαρία περιορίστηκε μόνο σε φραστικές αποδοκιμασίες. Εξίσου σημαντικό πώς και δεν αναχώρησαν, πίσω από τις κλούβες και τρακτέρ με προορισμό την Αθήνα…

-Όσο για το πώς επιτεύχθηκε σωτηρία του βουλευτή της Ν.Δ Μανούσου Βολουδάκη, ο Γιώργος Τζωρτζάκης το…ξέρει στην πλάτη του, όπου έσπασε μια μαγκούρα.

-Απορία: Κύριε βουλευτά της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, πότε θα «λογοδοτήσουν οι επικεφαλής της ΟΑΣΝΗ για το αεροδρόμιο και τις ανοησίες με τα καλάσνικοφ;»

-Είναι καιρός όμως τώρα να «φύγουμε» από τα επεισόδια στον Πειραιά και να «επιστρέψουμε» στα ουσιαστικά προβλήματα των αγροτών. Και εκεί αρχίζουν τα πραγματικά δύσκολα. Πώς να λιώσεις μια χιονοστιβάδα που δημιουργήθηκε από λανθασμένες πολιτικές εδώ και πολλά χρόνια; Πώς να την κάνεις λιγότερο απειλητική για τον αγροτικό κόσμο και την οικονομία της χώρας; Υπάρχει πολιτική βούληση για τη στήριξη του αγροτικού τομέα με πρωταγωνιστές τους εκατοντάδες χιλιάδες παραγωγούς ή μήπως η κατεύθυνση είναι «και εδώ πολυεθνικές εταιρείες» όπως στο δευτερογενή τομέα (βιοτεχνία-εμπόριο, βλέπε κέντρο του Ηρακλείου) και τον τριτογενή (υπηρεσίες, βλέπε ακτοπλοϊκές εταιρείες);

Πέλλα Λασηθιωτάκη