«Θεωρώ ότι είμαι κι εγώ όπως τόσα εκατομμύρια μετανάστες» εξομολογείται ο Κώστας Γαβράς στον γάλλο δημοσιογράφο Ολιβιέ Ραβανελλό. «Δεν έγιναν όλοι σκηνοθέτες, και με τέτοια επιτυχία την οποία εξακολουθώ να βρίσκω αναπάντεχη! [...] Τρέφω βαθύ σεβασμό προς τον άνθρωπο που μεταναστεύει. Το να εγκαταλείπεις τη χώρα σου, το να πηγαίνεις προς το άγνωστο, συνιστούν μία τρομερή δοκιμασία» τονίζει.
Όπως λέει, η ταινία δεν είναι μία αυτοβιογραφία. «Εντούτοις, άντλησα από μέσα μου καθώς και από τις εμπειρίες μου τα στοιχεία που συνθέτουν το πρόσωπο του Ηλία. Χωρίς αμφιβολία είναι η πιο προσωπική μου ταινία».
Ένα προσωπικό φιλμ διάρκειας 110 λεπτών -ένας έγχρωμος συνδυασμός τρυφερότητας και σκληρότητας, χιούμορ και βίας-, το οποίο ο διάσημος κινηματογραφιστής αποφάσισε να γυρίσει 50 χρόνια μετά τη δική του μικρή «Οδύσσεια» προς τη Γαλλία, αφού πλέον ήταν σε θέση να καταγράψει την περιπέτεια της μετανάστευσης με ακρίβεια, παίρνοντας ταυτόχρονα τις απαραίτητες αποστάσεις από τα βιώματά του.

