“Ήμασταν κακοί μαθητές” ήταν η τοποθέτηση του Γιάννη Μαντζουράκη αμέσως μετά το τραγικό φινάλε του αγώνα του ΟΦΗ με τη Λάρισα (1-2).
Κι όπως οι κακοί μαθητές συνήθως κρίνονται μετεξεταστέοι και πολλές φορές μένουν στην ίδια τάξη έτσι και ο ΟΦΗ κατά πάσα πιθανότητα θα χάσει την τάξη του (κατηγορία) και από του χρόνου θα κάνει μαθήματα... στην Βʼ Εθνική.
Ο πιο κακός ο μαθητής (παραφράζοντας το τραγούδι του Γιώργου Ζαμπέτα) είναι αναμφίβολα ο ΟΦΗ αλλά... με όποιον δάσκαλο καθίσεις τέτοια γράμματα θα μάθεις. Στο ρόλο του δασκάλου η διοίκηση και η τεχνική ηγεσία (πρώην και νυν) που δεν ανταποκρίθηκαν στους ρόλους τους και έφεραν τον ΟΦΗ σʼαυτό το έσχατο σημείο. Στο πιο κρίσιμο παιχνίδι της χρονιάς, σʼένα ματς “ζωής ή θανάτου” ο ΟΦΗ παρουσιάστηκε εντελώς απροετοίμαστος τόσο ψυχολογικά όσο και αγωνιστικά και την ευθύνη φέρουν ο προπονητής, η διοίκηση και φυσικά οι αρνητικοί πρωταγωνιστές της αναμέτρησης του Σαββάτου, οι ποδοσφαιριστές. Η διοίκηση ευθύνεται διότι άφησε την ομάδα γυμνή από επιθετικό στο κρίσιμο κομμάτι του πρωταθλήματος, ο προπονητής διότι γέμισε την ομάδα με αμφιβόλου αξίας ποδοσφαιριστές (πλην ελαχίστων εξαιρέσεων) και οι παίκτες διότι αποδείχθηκαν ανίκανοι να σηκώσουν το βαρύ φορτίο. Αυτός ο ΟΦΗ που είδαμε κόντρα στη Λάρισα δεν αξίζει ούτε τον οίκτο. Η μεγάλη ιστορία και η φανέλα δεν είναι δυνατόν εσαεί να προκαλούν δέος στον αντίπαλο και να κρατάνε ζωντανή την ομάδα. Ποια ομάδα; Ένα συνονθύλευμα ήταν το Σάββατο οι παίκτες του Γιάννη Μαντζουράκη ο οποίος “καθάρισε” μεν (έτσι έκρινε) τους παλιούς, από την άλλη όμως έφερε κάποιους απίστευτους οι οποίοι σε καμιά περίπτωση δεν μπορούν να κάνουν την διαφορά. Με εξαίρεση τον Μπερτίν και τον Μπεθάρες (τον Στόλιτσα είναι νωρίς να τον κρίνουμε, ενώ ο Λάμεσιτς δεν έχει παίξει ακόμα) οι υπόλοιποι είναι παίκτες της σειράς. Στις μεταγραφές μετράει η ποιότητα και όχι η ποσότητα και αυτό φάνηκε με την περίπτωση του Γιαννακόπουλου που αποτελεί τη μοναδική προσθήκη ως τώρα της ΑΕΛ αλλά θέλει επτά... Σουλεάπ, Πακίτοκα και Κορνέα.
Τραγωδία
Μετά από την τραγωδία του Σαββάτου ο ΟΦΗ βρίσκεται με το ενάξιση πόδι στη Βʼ Εθνική. Η πραγματικότητα είναι σκληρή αλλά αληθινή. Μαθηματικά, ελπίδες υπάρχουν αλλά ο ΟΦΗ είναι τόσο κακός μαθητής που είναι εξαιρετικά δύσκολο να πετύχει στην αριθμητική. Οποιαδήποτε άλλη ομάδα θα ήλπιζε ουσιαστικά βάσει του προγράμματος αλλά αυτός ο ΟΦΗ όχι, δεν έχει πού να ελπίζει, παρά μόνο σʼ ένα θαύμα. Στο πρώτο ημίχρονο του αγώνα του Σαββάτου ο ΟΦΗ δεν μπήκε καν στο γήπεδο. Η Λάρισα έπαιξε μόνη της και μόνο από συγκυρίες το αποτέλεσμα έμεινε στο 0-0. Δεν νοείται ομάδα που παίζει την ύπαρξη της να μην μπαίνει ούτε μία φορά στην αντίπαλη εστία, να μην δημιουργεί ούτε... υποψία ευκαιρίας. Με μια άμυνα που έμπαζε από τα πλάγια όπου Βενετίδης και Γιαννακόπουλος πήραν την ποδοσφαιρική ταυτότητα των Ρουμπάκη, Κορνέα, ένα ανύπαρκτο κέντρο με τον Σουλεάπ να μην ξέρει τι να κάνει με την μπάλα και τους Ταραλίδη, Μπεθαρες να μην ανταποκρίνονται στο ρόλο τους και τους επιθετικούς να είναι απομονωμένοι και χωρίς εμπνεύσεις. Ο Κοστόφσκι δεν υπήρχε ενώ Σίμιτς και Πόποβιτς είχαν μπλοκαριστεί και ήταν ακίνδυνοι για την άμυνα της Λάρισας. Κι όμως ο Γιάννης Μαντζουράκης άφησε να περάσει ένα ολόκληρο ημίχρονο χωρίς να κάνει κάποια διορθωτική κίνηση από τον πάγκο. Ο κόσμος στις εξέδρες σφύριζε αλλά ο τεχνικός του ΟΦΗ δεν έκανε απολύτως τίποτα για να βοηθήσει την ομάδα του. Το 0-0 στο αʼ 45λεπτο είναι άκρως κολακευτικό για τον ΟΦΗ αφού οι φιλοξενούμενοι είχαν ευκαιρίες τουλάχιστον για δυο γκολ σʼαυτό το διάστημα. Οι αλλαγές έγιναν με το ξεκίνημα του βʼ ημιχρόνου όταν έμειναν στα αποδυτήρια οι Σουλεάπ, Κοστόφσκι και μπήκαν στη θέση τους οι Πακίτο, Στόλιτσα. Ο ΟΦΗ είχε ένα καλό πεντάλεπτο όπου έχασε δυο σημαντικές ευκαιρίες με τους Στόλιτσα, Πόποβιτς αλλά στη συνέχεια η Λάρισα ισορρόπησε και πάλι και άρχισε να στέλνει... προειδοποιητικές βολές. Το παιχνίδι βρισκόταν στην κόψη του ξυραφιού και φαινόταν ότι αυτός που θα πετύχει το γκολ θα είναι πιο κοντά στην νίκη. Αμ, δε. Ο ΟΦΗ ευτύχησε να προηγηθεί με γκολάρα του Πόποβιτς στο 81ʼ αλλά για άλλη μια φορά αποδείχθηκε πολύ κακή ομάδα και ανάξια να διαχειριστεί ένα υπέρ της αποτέλεσμα. Ποια άλλη ομάδα στον κόσμο που θα έπαιζε την παραμονή της και άνοιγε το σκορ σʼ αυτό το ιδανικό χρονικό σημείο όχι μόνο δεν θα έπαιρνε τη νίκη αλλά θα έχανε και το ματς; Η απάντηση είναι εύκολη: μόνο ο ΟΦΗ. Η Λάρισα με πρωταγωνιστή τον Γιαννακόπουλο ισοφάρισε αμέσως (83ʼ) και πήρε τη νίκη στο 92ʼ. Και τα δύο γκολ με κεφαλιές από τον κοντόσωμο διεθνή που σηκώθηκε μόνος του στον αέρα και ανενόχλητος “κάρφωσε” δυο φορές τον Μάλαρτζ. Το σκηνικό ίδιο με αυτό του Αʼ γύρου στο Αλκαζάρ όπως και με άλλα φετινά ματς. Με τον Θρασύβουλο, με την ΑΕΚ, τον Ηρακλή. Σε όλα ο ΟΦΗ προηγήθηκε αλλά δεν άντεξε. Αυτό δεν είναι σύμπτωση αλλά ανικανότητα.
Από τους γηπεδούχους ουδείς στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων. Κάπως ξεχώρισε στο βʼ μέρος ο Πόποβιτς αλλά δυστυχώς γιʼαυτόν το εντυπωσιακό γκολ που πέτυχε δεν είχε αντίκρισμα. Ο Στόλιτσα παραλίγο να σκοράρει στην πρώτη του επαφή με την μπάλα, έδειξε ότι είναι ανέτοιμος αλλά από τον Κοστόφσκι σίγουρα καλύτερος.
Ανύπαρκτοι οι δύο Ρουμάνοι Κορνέα (έβλεπε μόνο την πλάτη του Γιαννακόπουλου) Σουλεάπ. Από τη Λάρισα κορυφαίος ο Γιαννακόπουλος (είπαμε ο ΟΦΗ δημιουργεί συνεχώς ήρωες) και εξαιρετικοί οι Βενετίδης (ο Ρουμπάκης πέρασε εφιαλτικό βράδυ), Κώτσιος (το πάθος του παρεξηγήθηκε από ορισμένους), Κυριακίδης, χωρίς να υστερήσει κανείς.
ΟΦΗ: Μάλαρτζ, Ρουμπάκης, Κορνέα, Κουνενάκης, Μπερτίν, Μπεθάρες, Ταραλίδης, Σουλεάπ, (46ʼ Πακίτο), Πόποβιτς, (86ʼ Σφακιανάκης), Σίμιτς, Κοστόφσκι, (46ʼ Στόλιτσα).
ΛΑΡΙΣΑ: Κοτσόλης, Ααράμπ, Κώτσιος, Μπουκουβάλας, Κατσιαρός, Βενετίδης, Ιγκλέσιας, (74ʼ Πάρα), Κυριακίδης, Φωτάκης, Γιαννακόπουλος, (93ʼ Κυριάκος), Ζουράφσκι, (84ʼ Ίλιτς).

