Θεωρείτε ότι μέσα απʼ αυτό το διαγωνισμό είναι δυνατόν να κριθεί η γνωστική και παιδαγωγική σας επάρκεια;

«O διαγωνισμός του ΑΣΕΠ, τόσο ως θεσμός όσο και ως διαδικασία, δεν αρκεί για να βγουν ασφαλή συμπεράσματα για τη γνωστική και παιδαγωγική επάρκεια των διαγωνιζομένων. Άλλωστε, θεωρώ ότι οι “εφευρέτες” του διαγωνισμού δεν νοιάζονται γιʼ αυτή την επάρκεια. Ρωτώ, λοιπόν, όσους στηρίζουν (ιδεολογικά) αυτό το θεσμό: άραγε όσοι δεν πετυχαίνουν στον διαγωνισμό θεωρούνται άχρηστοι; Κι αν ναι, τότε γιατί το κράτος τους έδωσε πτυχίο;

Δηλαδή, το κράτος αμφισβητεί το πτυχίο που το ίδιο παρέχει και ταυτόχρονα όλο το μακροχρόνιο αγώνα μαθητών-φοιτητών και γονέων».

Θα προτιμούσατε να υπάρχει άλλος τρόπος επιλογής εκπαιδευτικών στο δημόσιο σχολείο, όπως για παράδειγμα η επετηρίδα;

«Ο τρόπος επιλογής εκπαιδευτικών στο δημόσιο σχολείο είναι ένα μεγάλο ζήτημα και τα τελευταία, κυρίως, χρόνια θέμα συζήτησης για όσους σκοπεύουν να συμμετέχουν στον διαγωνισμό. Η επετηρίδα όπως ήταν πριν τον διαγωνισμό δεν αποτελούσε την καλύτερη δυνατή λύση. Δεν περιμένω την καλύτερη δυνατή λύση για τον απλούστατο λόγο ότι δεν υπάρχει ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΒΟΥΛΗΣΗ για κάτι τέτοιο. Δεν θέλουν να βρουν λύση γιατί δε νοιάζονται την ΠΑΙΔΕΙΑ.

Μια λύση που έχω σκεφτεί είναι η επετηρίδα, σε συνδυασμό όμως με λήψη μιας σειράς μέτρων για το ζήτημα π.χ. να χωριστούν τα τμήματα στα δύο, κάτι που και εμάς βγάζει από το αδιέξοδο αλλά, κυρίαρχα, είναι γονιμότερο για την εκπαιδευτική διαδικασία. Αλλά κάτι τέτοιο κοστίζει οικονομικά στο κράτος και οι “κύριοι” δεν έχουν καμία διάθεση να “ξοδέψουν” για την ΠΑΙΔΕΙΑ».

Πόσο καιρό αφιερώσατε στην προετοιμασία για το διαγωνισμό; Χρειάστηκε να δαπανήσετε χρήματα για φροντιστήρια ή βιβλία;

«Κάποιος που θέλει να πάει “προετοιμασμένος” στον διαγωνισμό πρέπει να κάνει μεγάλες θυσίες. Χρειάζεται πολύς χρόνος για διάβασμα ενώ ταυτόχρονα πρέπει να ξοδέψει αρκετά χρήματα είτε στα φροντιστήρια (αντί να διδάσκω το γνωστικό αντικείμενό μου, το διδάσκομαι!!), είτε για την αγορά βιβλίων-συμπληρωμάτων.

Πολλοί προκειμένου να “προετοιμαστούν” για τον διαγωνισμό, αφήνουν τις δουλειές τους. Στην περίπτωση δε που υπάρχει οικογένεια (παιδιά-σπίτι) η θυσία είναι πολλαπλή. Μόνο όσοι το έχουν βιώσει, ξέρουν. Οι υπόλοιποι απλά... το φανταζόμαστε».

Είναι κατά τη γνώμη σας αδιάβλητος ο διαγωνισμός;

«Σʼ αυτή την ερώτηση απαντώ με μία φράση: Στην Ελλάδα ζούμε!!!».

Θοδωρής Δερμιτζάκης, φιλόλογος