Οι ιπτάμενοι της 343 μοίρας δεν θα τα κατάφερναν, χωρίς την υποστήριξη των τεχνικών που συνόδευαν την αποστολή. Οι…αφανείς ήρωες της Πολεμικής Αεροπορίας, υπερέβαλαν εαυτόν στην άσκηση, δουλεύοντας νυχθημερόν προκειμένου να αντιμετωπίσουν βλάβες, αλλά και να εξυπηρετήσουν σωστά τα αεροσκάφη.
Ένας από αυτούς, ο οπλουργός επιθεωρητής Νίκος Σακίτης, περιγράφει τις εμπειρίες του από την άσκηση στην Αμερική.
Ερ. : Πώς ήταν οι συνθήκες στην άσκηση για τους τεχνικούς;
Απ. : Γενικά οι συνθήκες ήταν δύσκολες, διότι πρώτη φορά μια αποστολή βρέθηκε να κάνει ένα τόσο μακρινό ταξίδι. Δεν μπορούσαμε δηλαδή να έχουμε την απαιτούμενη κάλυψη από τις μονάδες μας λόγω της απόστασης, αν χρειαζόμασταν κάποιο ανταλλακτικό. Επίσης είχαμε ζητήματα και με την επικοινωνία με τις μονάδες μας, διότι υπήρχε και η διαφορά της ώρας.
Ερ. : Υπήρξαν βλάβες στα αεροσκάφη;
Απ. : Βλάβες υπήρξαν και ήταν φυσικό, διότι ήταν πολλές οι αποστολές και αρκετές οι ώρες πτήσης. Αλλά, δεν υπήρξε κάτι που να μας προβληματίσει ιδιαίτερα.
Ερ. : Μπορούμε να πούμε δηλαδή πως έχουμε ιδιαίτερα ικανούς τεχνικούς;
Απ.: Δεν έχουμε μόνο καλούς και ικανούς τεχνικούς, αλλά υπάρχει καλή διάθεση σε όλη την ομάδα. Οτιδήποτε κι αν χρειαστεί θα επιλυθεί με ομαδική δουλειά, κάτι που δεν είδαμε να κάνουν οι Αμερικάνοι.
Ερ.: Τι θεωρείτε πως κερδίσατε μέσα από αυτή την άσκηση;
Απ.: Εμείς κερδίσαμε τον εαυτό μας. Σε επίπεδο τεχνικών ξεπεράσαμε πραγματικά τα όρια μας. Είδαμε παράλληλα πώς λειτουργεί το αμερικανικό σύστημα, στο οποίο στηρίζεται η δική μας επιχειρησιακή δράση. Και διαπιστώσαμε ότι η διαφορά με τους Αμερικάνους είναι, ότι στην αμερικανική Πολεμική Αεροπορία υπάρχει πολύ μεγαλύτερη εξειδίκευση. Η δουλειά του οπλουργού για παράδειγμα στην Ελλάδα, έχει ένα ευρύ φάσμα. Στην Αμερική, γιʼ αυτό που κάνει ένας άνθρωπος εδώ, εκεί υπάρχουν πέντε ή έξι κλιμάκια που το ένα δεν βοηθάει το άλλο. Όμως θεωρώ πως το γεγονός και μόνο ότι οργανώσαμε μια τέτοια αποστολή και είχαμε αυτά τα αποτελέσματα είναι πολύ σημαντικό.

