«Επιστροφή από την Κόλαση» με τον Γενικό Δείκτη να βυθίζεται στα “τάρταρα” φθάνοντας στις παρυφές των 1600 μονάδων (με απώλειες 2,94%) και τελικά να κλείνει στις 1702,73 (+3,04%) αφού ενδοσυνεδριακά έφθασε έως τις 1705,02 μονάδες (+3,18%). Μία από τα ίδια και στον Τραπεζικό δείκτη που από τις 1571,74 μονάδες (και απώλειες 4,27%) έκλεισε τελικά στις 1691,37 μονάδες με κέρδη 3,01%.

Με αυτά τα δεδομένα καθίσταται εύκολα κατανοητό ότι οι λίγοι “θαρραλέοι” εναπομείναντες traders που αποτόλμησαν να τοποθετηθούν στα χαμηλά ημέρας, σημείωσαν αξιοπρόσεκτες υπεραξίες σε “intraday” κινήσεις.

Ίσως μία από τις πλέον ενδεικτικότερες περιπτώσεις ήταν η μετοχή της Τράπεζας Πειραιώς που βρέθηκε εύκολα στα 4,94 ευρώ (-8,52%), για να αναρριχηθεί έως τα 5,72 ευρώ (+5,93%) και να κλείσει στα 5,70 ευρώ (+5,56%). Ασφαλώς και η χθεσινή συνεδρίαση ήταν για γερά νεύρα, καθώς η Σοφοκλέους επηρεασμένη από τις σημαντικές απώλειες που είχαν προηγηθεί στην Wall Street (έδειξε επιδεικτικά αδιάφορη στο πάρτυ ορκωμοσίας του νέου προέδρου), αλλά και από την έκθεση της Deutsche Bank που “τσάκισε” τις τιμές – στόχους για τις Ελληνικές Τράπεζες.

Έτσι ξεκίνησε έντονα πτωτικά και μάλιστα στις 10.51 ο Δείκτης “έβλεπε” το χαμηλό ημέρας των 1603,92 μονάδων, βρισκόμενος “τρίτο υπόγειο ρετιρέ”.

Τα τρομολαγνικά σενάρια “πρώτο τραπέζι πίστα” έφεραν πωλήσεις και από χαρτοφυλάκια με παραδοσιακά αργά αντανακλαστικά που ξαφνικά “είδαν” μπροστά τους τις 1467 και τις 1200 μονάδες.

Οι απαισιόδοξοι που είναι και οι περισσότεροι υποστηρίζουν ότι η “ταλαιπωρία” στον Τραπεζικό κλάδο θα συνεχιστεί και φέρνουν σαν επιχείρημα ότι οι κεφαλαιοποιήσεις των Ελληνικών Τραπεζών δείχνουν να έχουν περιθώρια υποχώρησης αν συγκριθούν με τις κεφαλαιοποιήσεις των μεγάλων Ευρωπαϊκών Τραπεζικών ιδρυμάτων.

Εν τω μεταξύ οι εξελίξεις που ακολούθησαν την χθεσινή έκθεση της Deutsche Bank, δείχνουν ότι ίσως μπαίνουν σε φάση αμφισβήτησης – αντιπαράθεσης με τις “εισαγόμενες” εκθέσεις, Τραπεζίτες, επιχειρηματίες και γενικότερα παράγοντες της Αγοράς.

Είναι σχετικά πρόσφατη η σκληρή κόντρα ΟΠΑΠ – Morgan Stanley, αλλά και η μήνυση που κατέθεσε κατά της Citigroup η Χαλυβουργική, για να έλθει η χθεσινή “απάντηση” της Πειραιώς στην έκθεση του Γερμανικού οίκου. Και εδώ οι ευθύνες για όλους όσους επέτρεψαν (αν δεν χειροκρότησαν κιόλας) τον ανθελληνισμό της Σοφοκλέους είναι τεράστιες. Απόλυτα λοιπόν φυσιολογική η συμπεριφορά των ξένων που συνεχίζουν να αισθάνονται ότι “παίζουν” μόνοι στο ταμπλό του Χ.Α. και μπορούν με μία έκθεση (ακόμα και αν αυτή προέρχεται από ξένο οίκο που βρίσκεται υπό την απειλή κατάρρευσης) να διαμορφώνουν πανεύκολα κλίμα και διαθέσεις. Πάρα πολλά θα κριθούν από το βραδινό κλείσιμο της Wall Street και κυρίως από το κλείσιμο του Dow Jones που καλείται χθες κιόλας να επανέλθει υψηλότερα των 8000 μονάδων, για να μην μπει σε δοκιμασία η επόμενη στήριξη στις 7400 μονάδες.

Αξίζει επίσης να επισημανθεί η επιφυλακτικότητα με την οποία αντιμετώπισαν την “ανέλκυση του Τιτανικού” μεσαία και μικρότερη κεφαλαιοποίηση, κάτι που είχε σαν αποτέλεσμα οι μετοχές με αρνητικό πρόσημο να κρατήσουν την πρωτοπορία μέχρι τέλους, έστω και αν προς το τέλος οι “πράσινοι” τίτλοι πλησίασαν απειλητικά.

Από την άκρατη απαισιοδοξία που κατά την χθεσινή συνεδρίαση εκτόξευσε τις υποτιμήσεις, στην σημαντική αισιοδοξία οι εμπλεκόμενοι στην Αγορά Παραγώγων που έδωσαν στα Σ.Μ.Ε. της υψηλής κεφαλαιοποίησης κέρδη σαφώς μεγαλύτερα από τον αντίστοιχο δείκτη στην υποκείμενη (οι τελευταίες πράξεις στα υψηλά ημέρας) και επανέφεραν τις υποτιμήσεις σε “λογικά επίπεδα”.

Επίσης αξίζει αναφοράς ότι η επιχείρηση αντίδρασης ξεκίνησε από το “αντίπαλο μη Τραπεζικό δέος” και συγκεκριμένα από ΔΕΗ, ΟΤΕ, ΟΠΑΠ και Coca-Cola για να ακολουθήσει αργότερα ο “δυσκίνητος” Τραπεζικός κλάδος.