Οι αυξομειώσεις που παρουσιάζει ο Εργοτέλης στα ματς που δίνει εντός και εκτός Παγκρητίου, έχουν χαρακτηρίσει εν πολλοίς τη φετινή του πορεία προσδίδοντας του ένα προσωπείο Δόκτωρ Τζέκυλ και Μίστερ Χάιντ.

Ερωτώμενος σχετικά από την “Π” ο τεχνικός της Κρητικής ομάδας απέδωσε εξʼ ημισείας σε αγωνιστικούς αλλά και ψυχολογικούς λόγους τα αίτια των χαρακτηριστικών αυτών μεταπτώσεων του Εργοτέλη.

“Πιστεύω ότι αυτό έχει να κάνει πρώτα απʼ όλα με την τακτική. Όταν η ομάδα αναπτύσσεται δημιουργεί κενούς χώρους που μπορεί να εκμεταλλεύεται ο αντίπαλος και να παίρνει έτσι κεφάλι στο σκορ. Όταν γίνεται αυτό μας διακατέχει μια αρνητική ψυχολογία και δεν μπορούμε να ανατρέψουμε την εις βάρος μας κατάσταση που έχει δημιουργηθεί. Νομίζω ότι ο κύριος λόγος είναι ότι στην έδρα μας δεν είμαστε αυτοί που πρέπει. Οι αποστάσεις μεταξύ των γραμμών είναι μεγάλες. Αυτό είναι κάτι που προσπαθούμε να το βελτιώσουμε στην προπόνηση, όμως σε κάθε αγώνα επανερχόμαστε στα ίδια. Στην αρχή δε συνέβαινε αυτό, όμως μʼ όλα όσα έχουν συμβεί από το ξεκίνημα της σαιζόν η ομάδα βαθμιαία επηρεάστηκε και έγινε “ευαίσθητη”. Η ανομοιομορφία εμφανίσεων και αποτελεσμάτων που έχει φέρει έως τώρα η ομάδα σε παιχνίδια που παρουσιάζουν αυξημένο δείκτη δυσκολίας – στα οποία παίρνει σχεδόν πάντοτε καλό βαθμό – και σε αντίστοιχες αναμετρήσεις που ο αντίπαλος είναι αντικειμενικά υποδεέστερος αποτελούν επίσης θέμα προβληματισμού. Ο προπονητής του Εργοτέλη αναφερόμενος σʼ αυτό το θέμα τονίζει: “Στους αγώνες με τους λεγόμενους μεγάλους αντιπάλους υπάρχει μεγαλύτερη συγκέντρωση στους ποδοσφαιριστές. Αντιμετωπίζουν ένα ισχυρό, και το “όνομα” αποτελεί πρόκληση. Όταν αντιμετωπίζουμε μια θεωρητικά μικρότερη ομάδα θέλουμε να αναπτυχθούμε και αυτό το πληρώνουμε”.