Tης Πέλλας Λασηθιωτάκη

Με φόντο την «αξιοποίηση» της μεγάλης ακίνητης περιουσίας της ΚΣΟΣ, δραματικές αναμένεται να είναι οι εξελίξεις στη πάλαι ποτέ ισχυρή κοινοπραξία, μετά την παραίτηση τεσσάρων εκ των επτά μελών του διοικητικού συμβουλίου της. Την Παρασκευή κατέθεσαν τις παραιτήσεις τους τα μέλη της λεγόμενης «ομάδας Γαβαλά», στην ουσία «αδειάζοντας» το σημερινό πρόεδρο της ΚΣΟΣ Γιάννη Πιτσιδιανό. Από την πλευρά του ο κ. Πιτσιδιανός παρά τις πιέσεις που δέχεται, δεν έχει σκοπό να παραιτηθεί και δηλώνει ότι θα συμβουλευθεί τους δικηγόρους της ΚΣΟΣ, της ΠΑΣΕΓΕΣ και του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης. Προφανώς ο κ. Πιτσιδιανός ελπίζει η κάλυψη των κενών θέσεων να γίνει με την αντικατάσταση από τους αναπληρωματικούς!!



Αναμένονται

δραματικές

εξελίξεις



Από τη μέρα που ο κ. Πιτσιδιανός ανανέωσε για πολλοστή φορά τη θητεία του στη θέση του προέδρου της ΚΣΟΣ, έναντι του συνυποψήφιου του Μ. Γαβαλά, δεν ησύχασαν τα πράγματα στην κοινοπραξία.

Αυτό που φαίνεται να κινεί το ενδιαφέρον πολλών εκ των μελών της διοίκησης, είναι η αξιοποίηση της μεγάλης ακίνητης περιουσίας της ΚΣΟΣ, κυρίως στην Αθήνα (το περίφημο πια κτήριο στο Κολωνάκι), το Ηράκλειο αλλά και την Πελοπόννησο. Η ΚΣΟΣ, μετά την «κατάρρευση» του εμπορίου της σταφίδας, ουσιαστικά έχασε τον παλιό χαρακτήρα της. Ποιο θα είναι λοιπόν από τώρα και στο εξής το αντικείμενο της; Και κυρίως τι θα γίνει με την ακίνητη περιουσία της ΚΣΟΣ που ανέρχεται σε αρκετά εκατομμύρια ευρώ; Αυτά είναι τα πιο σημαντικά ερωτήματα, στα οποία κάθε πλευρά απαντά με το δικό της τρόπο.

Από την πλευρά του ο Μ. Γαβαλάς προτείνει την πώληση του ακινήτου της ΚΣΟΣ στο Κολωνάκι (πρόκειται για τριώροφο), για την κατασκευή σύγχρονου συσκευαστηρίου σταφυλιών και κηπευτικών, σε ακίνητο της Ένωσης Ηρακλείου στη Βιομηχανική Περιοχή.

Από την άλλη πλευρά, ο Γ. Πιτσιδιανός αρνείται να πουληθεί ακίνητο τόσο σημαντικής αξίας και θεωρεί ότι η επένδυση του συσκευαστηρίου μπορεί να γίνει μέσω κοινοτικού προγράμματος.

Ο κ. Πιτσιδιανός αρχικά είχε την πλειοψηφία στο διοικητικό συμβούλιο της ΚΣΟΣ. Έτσι άλλωστε εξελέγη πρόεδρος. Στη συνέχεια όμως τα πράγματα άλλαξαν: Αιφνιδίως, το καλοκαίρι παραιτήθηκε από ταμίας της ΚΣΟΣ ο άνθρωπος που αποτελούσε τη «σκιά» του κ. Πιτσιδιανού, ο συνεταιριστής από τις Δαφνές Μανώλης Τσουδής. Ο ίδιος επικαλέστηκε προσωπικούς λόγους. Και πράγματι οι λόγοι είναι προσωπικοί – οικογενειακοί, σύμφωνα με όσους ξέρουν πολύ καλά τα πράγματα….

Εσχάτως μάλιστα ο κ. Τσουδής μεταπήδησε από την ομάδα Πιτσιδιανού, στην ομάδα Γαβαλά. Και την Παρασκευή, μαζί με τους συνεταιριστές Μ. Γαβαλά, Γ. Ξυλούρη και τον Κορίνθιο κ. Γιώργαρη κατέθεσε την παραίτηση του.



Άλλη

μια θυελλώδης συνεδρίαση



Η κατάθεση των παραιτήσεων έγινε κατά τη διάρκεια μίας ακόμα… θυελλώδους συνεδρίασης της διοίκησης της ΚΣΟΣ. Τη διοίκηση συγκάλεσαν οι τέσσερις κι αφού αποφασίστηκε η αναβολή (μια ακόμα φορά) της γενικής συνέλευσης των αντιπροσώπων στην κοινοπραξία που είχε οριστεί για την ερχόμενη Παρασκευή, κατέθεσαν τις παραιτήσεις τους. Ο καθένας επικαλείται με διαφορετικά λόγια την αναποτελεσματικότητα των κινήσεων του προεδρείου της διοίκησης.

Προφανής στόχος της λεγόμενης «ομάδας Γαβαλά» είναι η διενέργεια εκλογών για την ανάδειξη νέας διοίκησης στην κοινοπραξία και η εκλογή άλλου προέδρου.

Από την πλευρά του ο κ. Πιτσιδιανός αρνείται να πει το παραμικρό, διατηρώντας κατά τη συνήθη τακτική τη σιωπή του. Αυτό που περιορίστηκε να πει χθες στην «Π» ήταν ότι θα συμβουλευθεί νομικούς. «Δεν έχουμε κάνει κάτι μεμπτό για να παραιτηθούμε. Θα ρωτήσω τους νομικούς συμβούλους της ΚΣΟΣ, της ΠΑΣΕΓΕΣ και του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης τι γίνεται σε αυτές τις περιπτώσεις. Ότι γίνει στην κοινοπραξία θα είναι νόμιμο» είπε ο κ. Πιτσιδιανός.

Ωστόσο, αν αναδειχθούν μέλη της διοίκησης οι αναπληρωματικοί τότε είναι πάρα πολύ πιθανό να συνεχίσει να έχει την πρωτοβουλία και την προεδρία ο κ. Πιτσιδιανός. Αλλά αυτό, όπως όλα δείχνουν, δεν πρόκειται να το αφήσει έτσι ο κ. Γαβαλάς.

Όπως πολλές φορές έχει γράψει η «Π», «αναμμένο κάρβουνο» στα χέρια των μελών της διοίκησης της κοινοπραξίας, είναι η έκθεση του ορκωτού λογιστή. Μία έκθεση η οποία σύμφωνα με τους γνώστες των πραγμάτων δεν «καίει» κάποια πρόσωπα, αλλά καυτηριάζει καταστάσεις, με τις οποίες σχετίζεται το σύνολο των αμπελουργών.