Η... γαλοπούλα φαίνεται πως έπεσε βαριά στους παίκτες του Εργοτέλη οι οποίοι παρουσιάστηκαν... ασήκωτοι προχθές στο Παγκρήτιο με αποτέλεσμα να γνωρίσουν την ήττα από τον Πανθρακικό με 1-0 και να κάνουν ποδαρικό με το αριστερό τόσο στο 2009 όσο και στον δεύτερο γύρο.

Μια ήττα που από μόνη της δεν λέει τίποτα, αλλά με τα... συνοδευτικά μαζί δημιουργεί έναν έντονο “πονοκέφαλο” σχετικά με το μέλλον του συλλόγου στην Σούπερ Λιγκ.

Ο Εργοτέλης παρουσιάζει τάσεις... αυτοκτονικού ιδεασμού και εκεί που στα μέσα του Νοεμβρίου κάποιοι έκαναν “τρελά” όνειρα, τώρα, προσγειώθηκαν ανώμαλα. Ο Εργοτέλης στα τελευταία επτά παιχνίδια έχει γνωρίσει πέντε ήττες (!), πήρε μια ισοπαλία με την Ξάνθη και μια νίκη στις Σέρρες που προς το παρόν δείχνει να σώζει την κατάσταση.

Μάλιστα οι τρεις από τις πέντε ήττες είναι συνεχόμενες (ΟΦΗ-ΑΕΚ-Πανθρακικός) δείγμα ότι κάτι δεν πάει καλά. Αλλά το πιο ανησυχητικό απʼόλα είναι ότι στα περισσότερα από αυτά τα παιχνίδια οι “κιτρινόμαυροι” δεν... βλέπονται και πληρώνουν την μεταγραφολογία των ημερών. Η ομάδα που χαιρόσουν να την βλέπεις στο ξεκίνημα του πρωταθλήματος, τώρα δεν έχει καν υποφερτή εικόνα, τουλάχιστον στα δύο τελευταία εντός έδρας ματς με ΟΦΗ και Πανθρακικό. Ο Εργοτέλης χρειάζεται ένα "ηλεκτροσόκ” αλλά πάνω απʼόλα να καταλάβουν οι παίκτες ότι το πρωτάθλημα έχει... δρόμο ακόμα και αν δεν πηγαίνει καλά η ομάδα και οι δικές τους μετοχές χάνουν την αξία τους. Η διαφορά με την ζώνη του υποβιβασμού μπορεί να χαρακτηριστεί ασφαλείας αλλά η προχθεσινή εικόνα της ομάδας αλλά και το “καυτό καρέ” αγώνων που ακολουθεί (Άρης, Λεβαδειακός, ΠΑΟΚ εκτός και Παναθηναϊκός εντός) προκαλούν εντονότατη ανησυχία.



Το ματς



Στον Εργοτέλη γνωρίζουν πολύ καλά ότι με νίκη επί του Πανθρακικού η νέα χρονιά θα ήταν... γλυκιά αλλά φρόντισε να πικράνει τους παίκτες. Μια ομάδα χωρίς αρχή και τέλος, με τους επιθετικούς, λες και έχουν μαλώσει, να βρίσκονται πολύ μακριά ο ένας από τον άλλο, με τους μέσους να έχουν φανερό πρόβλημα στην κυκλοφορία της μπάλας και στην οργάνωση του ματς και τους ακραίους μπακ να μην βοηθούν ούτε επιθετικά ούτε αμυντικά, δεν μπορείς να περιμένεις αρκετά πράγματα. Ειδικότερα όταν απέναντι σου είναι μια ομάδα αρκετά καλή (ίσως η καλύτερη που έχει περάσει από το Παγκρήτιο σε ματς του Εργοτέλη), μια ομάδα συνόλου που διαθέτει πάντως 3-4 παίκτες που κάνουν την διαφορά. Ο Νίκος Καραγεωργίου παρέταξε την ομάδα του με 4-3-3, χωρίς οργανωτή καθώς οι Τζούνιορ, Ορφανός και Φραγκουλάκης δεν τα καταφέρνουν καλά στο κομμάτι αυτό όπως για παράδειγμα ο Ρομάνο. Η μπάλα δυσκολευόταν να πάει μπροστά και όταν άρχισαν οι βαθιές μπαλιές ο Μπουντιμίρ με το κεφάλι τροφοδοτούσε τους... αντιπάλους αφού οι υπόλοιποι επιθετικοί ήταν μακριά και... κρυμμένοι. Έτσι ο Πανθρακικός αφού προειδοποίησε 2-3 φορές, πέτυχε το γκολ με τον Κλεμάν στο 40ʼ και το ματς έγινε ακόμη δυσκολότερο.

Στην επανάληψη οι “κιτρινόμαυροι” έστω και ανορθόδοξα προσπάθησαν να πιέσουν, είχαν την εδαφική υπεροχή αλλά ελάχιστες φορές απείλησαν τον Ρόκα. Ο Πανθρακικός είχε φέρει το ματς στα μέτρα του και μάλιστα σε 1-2 περιπτώσεις θα μπορούσε να πετύχει το 0-2 και να “καθαρίσει” νωρίτερα το ματς.

Ο Καραγεωργίου έριξε το Ροτζέριο στο 51ʼ αντί του Ορφανού αλλά η κατάσταση δεν διορθώθηκε, ενώ στο 74ʼ η αλλαγή του Κουτσιανικούλη (από τον Βακουφτσή) έφερε αρκετές αποδοκιμασίες, καθώς ο κόσμος δεν γνώριζε ότι ο “μικρός” ζήτησε να βγει λόγω τραυματισμού. Έτσι μέσα σε βαρύ κλίμα η σεμνή τελετή έλαβε τέλος.

Από τον Εργοτέλη μόνο ο Κορδονούρης για το φιλότιμο του μπορεί να υποστηρίξει κάποιος ότι πέρασε την μετριότητα ενώ από τον Πανθρακικό όλοι ήταν εξαιρετικοί.

ΕΡΓΟΤΕΛΗΣ: Δασκαλάκης, Μαουρίτσιο, Ορφανός, (52ʼ Ροτζέριο), Κένεντι, (62ʼ Γελαδάρης), Πλάσνιγκερ, Κορδονούρης, Τζούνιορ, Κουτσιανικούλης, (74ʼ Βακουφτσής), Φραγκουλάκης, Ογκουνσότο, Μπουντιμίρ.

ΠΑΝΘΡΑΚΙΚΟΣ: Ρόκα, Βελάσκο, Ζαπρόπουλος, Κλεμάν, Ολίσε, Πόνσε, (80ʼ Ματάις), Λόπεζ, Ντιαλό, Ριέρα, (94ʼ Μπαχαρίδης), Χαραλάμπους, (73ʼ Κωνσταντινίδης), Αγγελόπουλος.