Καλή χρονιά, με υγεία και ευτυχία. Αυτό είθισται αυτές τις μέρες, ιδιαίτερα σήμερα που είναι η δεύτερη μέρα του χρόνου.

Μια καλή χρονιά που δεν μπορούμε σήμερα όλοι εμείς που αποτελούμε το αθλητικό τμήμα της εφημερίδας “ΠΑΤΡΙΣ” να πούμε στο γραφείο του Σώτου Παιδάκη. Στον Σώτο μας, στον δάσκαλό μας.

Η γωνιά του, το γραφείο του είναι άδειο. Μετά από 50 και κάτι χρόνια, άφησε τη μαχόμενη δημοσιογραφία που υπηρέτησε με ζήλο και συνέπεια. Για πρώτη φορά, μετά από 24 χρόνια που τον γνώρισα δεν μπορώ να του σφίξω το χέρι για καλή χρονιά, ούτε να του δώσω το επιτραπέζιο ημερολόγιο που περίμενε τούτες τις μέρες, ούτε να μιλήσουμε για τα θέματα της ημέρας, ούτε να πούμε ιστορίες από τα παλιά. Μπορώ όμως να του πω ένα μεγάλο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ που με οδήγησε σε σωστούς δρόμους τόσο ως άνθρωπο, όσο και ως δημοσιογράφο.

Πριν 24 χρόνια, (1984) αμούστακο παιδί ήμουν, για τις ανάγκες της εφημερίδας (είχε καθιερωθεί από τον ίδιο δύο φορές την εβδομάδα να υπάρχουν ολοσέλιδα αθλητικά στην εφημερίδα ενώ τις καθημερινές υπήρχε ένα δίστηλο ή τρίστηλο στην τελευταία σελίδα) έχοντας ως εφόδιο την ταυτότητά του πήγα στο γήπεδο του ΠΟΑ για ένα ποδοσφαιρικό ρεπορτάζ. Αυτό ήταν. Κόλλησα το “μικρόβιο” της δημοσιογραφίας και παρά τις σπουδές μου στο ΤΕΙ και τις αντιξοότητες του επαγγέλματος της εποχής, με βοήθησε να μείνω στο ρεπορτάζ διαδεχόμενος τον νυν εκδότη και διευθυντή μας Αθηναγόρα Μυκωνιάτη. Τα χρόνια πέρασαν και δίπλα του έμαθα (μάθαμε όλα όσα γνωρίζω(ζουμε) σήμερα. Κυρίως όμως να μην αδικούμε κανέναν, να είμαστε αντικειμενικοί και να αναδεικνύουμε όλα τα αθλήματα. Αυτό πέρασε σιγά-σιγά σε όλους τους συντάκτες του. Στον Μαρκάκη, στον Βασιλάκη, στον Χρονάκη και στον Σαριδάκη (με τη σειρά που ήρθαν στο τμήμα), αλλά και σε όλους τους συνεργάτες του κατά καιρούς.

Μας έμαθε επίσης να εργαζόμαστε σαν ομάδα, για το καλό της εφημερίδας αλλά και της δικιάς μας εξέλιξης. Μαζί του το αθλητικό φύλλο άλλαξε, μεγάλωσε και τώρα έχει καθιερωθεί στις 12 σελίδες καθημερινά και 24 την Δευτέρα.

Μπορώ, επίσης να του πω ότι ήταν ένας μεγάλος δάσκαλος για όλους μας. Τώρα το βάρος πέφτει σε εμένα. Η ευθύνη μεγάλη, αφού πρέπει να σταθώ αντάξιος της ιστορίας της “Π” του κ. Παιδάκη αλλά και των προσδοκιών των αναγνωστών. Ο στόχος με όλους τους άξιους συναδέλφους του τμήματος είναι να συνεχίσουμε μαζί την ίδια πολιτική που για χρόνια τήρησε ο κ. Παιδάκης και η εφημερίδα, στην οποία έχουμε την τιμή να υπηρετούμε.

Μια πολιτική που έχει να κάνει με την αντικειμενικότητα των ρεπορτάζ μας και την ανάδειξη όλων των αθλημάτων.

Αυτή είναι και η παρακαταθήκη του Σώτου μας, που για όλους μας ήταν ο μεγάλος μας δάσκαλος και σε ορισμένους από εμάς, λόγω ηλικίας, ο δεύτερος πατέρας μας. Με οδηγό τις δικές του αξίες θα πορευτούμε.

Και “Ο καφές” όπως έγραψε και ο ίδιος, τελείωσε. Από σήμερα η στήλη αλλάζει όνομα. Κάθε μέρα οι συντάκτες της “Π” θα σας προσφέρουν την “πρώτη γεύση” σχολιάζοντας την επικαιρότητα και θα καταθέτουν τις απόψεις τους για τα αθλητικά τεκταινόμενα.

Αντώνης Παπουτσάκης