Από την αρχή τα πράγματα δεν πήγαν καλά για την αφαλάτωση στο δήμο Γαζίου. Μια υπόθεση που ξεκίνησε στραβά και κατέληξε στα…δικαστήρια. Η διαδικασία ξεκίνησε με την προκήρυξη ενός διεθνούς διαγωνισμού στον οποίο πήραν μέρος 3 εταιρείες και 1 κοινοπραξία. Στο πρώτο στάδιο αποκλείστηκαν οι 2 εταιρείες και εκεί άρχισαν οι δικαστικές εμπλοκές. Ο τρόπος επιλογής αμφισβητήθηκε και κατατέθηκαν προσφυγές.

Μέχρι να λήξει η υπόθεση, ο δήμος Γαζίου αποφάσισε να εγκαταστήσει μια προσωρινή μονάδα (για 6 μήνες) και με προφορικό διαγωνισμό επελέγη η (ίδια) εταιρεία για να βάλει τη μονάδα των 1000 κυβικών.

Κι εκεί άρχισαν οι...συμπτώσεις όπως κατήγγειλε η μια εκ των εταιρειών (η SYCHEM που συμμετείχε με τα “Πλαστικά Κρήτης”) μέσα στο Δημοτικό Συμβούλιο Ηρακλείου. η οποία ζήτησε και απάντήσεις για συγκεκριμένα ερωτήματα:

• Ο προφορικός πρόχειρος διαγωνισμός, που έγινε χωρίς κανένα γραπτό και σαφές πλαίσιο, είναι διαδικαστικά απαράδεκτος, καθώς ενώ θεωρητικά έγινε με αντικείμενο την προμήθεια νερού για προσωρινό διάστημα, έγινε αντικείμενο εκμετάλλευσης ή εξυπηρέτησης σκοπιμοτήτων, όπως φάνηκε από το αποτέλεσμα.

• Προφανώς κανείς δεν αναφέρεται στο εάν οι φάκελοι ήταν κλειστοί ή όχι, αλλά στο ότι η συνολική διαδικασία φαίνεται ότι είχε συγκεκριμένο αποδέκτη.

• Θα πρέπει να απαντηθεί το προφανές ερώτημα, πώς είναι δυνατόν μια εταιρεία που δεν έχει ούτε μια αφαλάτωση εγκατεστημένη και λειτουργούσα στην Ελλάδα, να έχει ετοιμοπαράδοτη μονάδα 1000m3 ανά ημέρα στις προδιαγραφές του Αλμυρού, την οποία παρήγγειλε ένα μήνα πριν και να την προσφέρει σε τιμή κάτω του κόστους ενοικίασης και λειτουργίας στον συγκεκριμένο πρόχειρο διαγωνισμό αγοράς νερού. Προκύπτει το προφανές συμπέρασμα ότι γνώριζε εβδομάδες πριν τον πρόχειρο διαγωνισμό, ενώ θεωρεί κατά κάποιο τρόπο βέβαιο ότι η προσωρινή λύση θα είναι μόνιμη και για τον λόγο αυτό το μηχάνημα παρέχεται σε λειτουργικό κόστος.

• Πώς είναι δυνατόν σε έναν τέτοιο πρόχειρο διαγωνισμό για αγορά νερού να αποκλείεται αντιπροσφορά με σημαντικότατο οικονομικό όφελος (από 50.000 - 150.000 ευρώ) για τον δήμο, εφόσον δεν υπάρχει νομικό κώλυμα και να μην γίνεται αποδεκτό προς ψήφιση το αίτημα Δημοτικού Συμβούλου, οι δύο τελικά εταιρείες που είχαν δυνατότητα ετοιμοπαράδοτων μονάδων να μην κληθούν προς διαπραγμάτευση και μειοδοσία μέσα σε αυτό το πρόχειρο πλαίσιο και για την διασφάλιση του δημόσιου συμφέροντος;

• Πώς είναι δυνατόν να μην λαμβάνονται υπόψη τα έργα υποδομής και το κόστος τους στον υπολογισμό του κόστους του παραγόμενου νερού, εφόσον τελικά έγινε σαφές ότι αυτές οι υποδομές οτι θα είναι εντελώς πρόχειρες και μη αξιοποιήσιμες στη συνέχεια; (ενώ βέβαια στην αρχή αναφέρονταν θα είναι οι μόνιμες του κανονικού διαγωνισμού;)”..