
Στους λαβυρίνθους της ιστορίας του τόπου μας έχουν την ευκαιρία να ταξιδέψουν όσοι συμμετέχουν στις συναντήσεις του Εργαστηρίου Τοπικής Ιστορίας, που λειτουργεί το τελευταίο διάστημα με συντονιστή το φιλόλογο-αρχαιολόγο Νίκο Γιγουρτάκη.
Ήδη έχουν πραγματοποιηθεί οι τρεις από τις δώδεκα συναντήσεις του Αʼ κύκλου, που γίνονται κάθε Δευτέρα 19:30΄ – 21:30΄, στην πετρόκτιστη αίθουσα του Πολιτιστικού Συλλόγου στο Βραχόκηπο στο Κοκκίνη Χάνι. Την περασμένη Δευτέρα ο αρχαιολόγος δρ. Νίκος Παναγιωτάκης παρουσίασε την 25ετή του αρχαιολογική έρευνα με θέμα: «Αρχαιολογικές θέσεις στην Πεδιάδα».
Αναφερόμενος στο πώς μεταδίδεται η γνώση στο Εργαστήρι Τοπικής Ιστορίας ο κ.Γιγουρτάκης λέει «Προσπαθούμε να γίνουμε πλουσιότεροι μέσα στα χρονικά όρια των διαλέξεων και της αναζήτησής μας. Το υλικό μας δίνεται εδώ με τη μορφή προβολών, ομιλίας, πληροφοριών μέσα από κείμενα, μνημεία, μαρτυρίες. Μία τουλάχιστον φορά το μήνα ακούμε τη γνώμη και την εμπειρία ειδικών πάνω στα θέματα της αναζήτησής μας. Δίνεται ενδεικτική βιβλιογραφία και όσες πληροφορίες είναι αναγκαίες για τη συγκρότηση προσωπικού αρχείου. Θέτουμε ερωτήματα πάντοτε με γνώμονα τις σύγχρονες ιστορικές και αρχαιολογικές ανακαλύψεις, τη σύγχρονη έρευνα και ψάχνουμε το μίτο μέσα στο λαβύρινθο της διαδρομής στο χώρο και στο χρόνο». Ο ίδιος τονίζει ότι οι διαλέξεις απευθύνονται στους πολλούς, καθώς και ότι η ζωντανή επαφή με τα τοπικά θέματα συνδυάζεται με θεωρητική τεκμηρίωση ικανή να κρατήσει τους συμμετέχοντες σε εγρήγορση ώστε η μαγεία της εμπειρίας και της ανακάλυψης να συνδυαστεί με τη νηφαλιότητα του ερευνητικού νου.
«Εκείνο που πάντα είναι γοητευτικό στην ιστορία είναι η δυνατότητα να γίνει καθένας από μας ένας μικρός ερευνητής. Ο πλούτος που αποκτάμε γευόμενοι τα λογής ηδονικά μυρωδικά των αιώνων όχι μόνο ανοίγει το νου μας αλλά κυρίως ισορροπεί μέσα μας τις αντιθέσεις και εξαφανίζει τα τεχνητά διλήμματα και τα πλαστά σχήματα. Σήμερα, στην εποχή της παγκοσμιοποίησης, το τοπικό αναδεικνύει την αξία του ατομικού, του μοναδικού, η γνώση για την ιστορία μας μάς γεμίζει με σεβασμό για τα ανθρώπινα έργα και θαυμασμό για το διαφορετικό. Σε μια εποχή που η πληροφορία έχει κατακλύσει τα μάτια και τα αυτιά μας οι διαστάσεις του δικού μας κόσμου αποκτούν αξία, το ψευτοδίλημα εμείς ή οι άλλοι παύει να υπάρχει, η ανασφάλεια της υπεροχής καταρρίπτεται, και οι αντιθέσεις γεφυρώνονται» προσθέτει.

