Της Κατερίνας Μυλωνά
«Κλείνω τα μάτια και εύχομαι όταν τα ανοίξω να είσαι εδώ, χαμογελαστός, όπως ήσουν… όμως, απογοήτευση»… είναι το μήνυμα που στέλνει ένας φίλος του αδικοχαμένου μαθητή. Χιλιάδες άνθρωποι, συμμαθητές, γνωστοί αλλά και απλός κόσμος, έχουν δημιουργήσει γκρουπ στο facebook για να τιμήσουν τη μνήμη του 15χρονου Αλέξη Γρηγορόπουλου. Μέσω διαδικτύου, δηλώνουν τη συμπαράστασή τους στην οικογένεια, την απογοήτευσή τους για τα όσα συμβαίνουν στη χώρα μας ενώ εύχονται «καλό ταξίδι» στον Αλέξη που, όπως λένε, έχει λάβει μια θέση ανάμεσα στους αγγέλους.
«Ο Θεός παίρνει κοντά του τους καλούς ανθρώπους γρήγορα. Για να σε πήρε τόσο γρήγορα σημαίνει ότι είσαι ο καλύτερος», «Δεν υπάρχουν λόγια να περιγράψει κανείς αυτή τη συμφορά, όλοι μουδιάζουμε στη σκέψη αυτής της πράξης», «Τα συλλυπητήρια μου στην οικογένεια του Αλέξη. Εύχομαι να μη θρηνήσουμε άλλα θύματα», «Εκεί που θα πας θα σε προσέχουν οι άγγελοι, όπως ήσουν κι εσύ, εύχομαι να βρεις την πραγματική δημοκρατία», αναφέρουν ορισμένα μονάχα από τα μηνύματα που έχουν σταλεί από μέλη των γκρουπ.
Παράλληλα, με ποιήματα και μαντινάδες, οι φίλοι του Αλέξη αλλά και όσοι έχουν συγκλονιστεί από τη δική του ιστορία, εκφράζουν τα συναισθήματά τους για την αδικία που έγινε σε βάρος του ανήλικου μαθητή.
Φίλοι του αδικοχαμένου Αλέξη έστειλαν την παρακάτω επιστολή
«ΘΕΛΟΥΜΕ ΕΝΑΝ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΚΟΣΜΟ.
ΒΟΗΘΗΣΤΕ ΜΑΣ
Δεν είμαστε τρομοκράτες, «κουκουλοφόροι», «γνωστοί-άγνωστοι».
ΕΙΜΑΣΤΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΑΣ.
Αυτοί, οι γνωστοί-άγνωστοι....
Κάνουμε όνειρα - μη σκοτώνετε τα όνειρά μας.
Έχουμε ορμή - μη σταματάτε την ορμή μας.
ΘΥΜΗΘΕΙΤΕ.
Κάποτε ήσασταν νέοι κι εσείς.
Τώρα κυνηγάτε το χρήμα, νοιάζεστε μόνο
για τη «βιτρίνα», παχύνατε, καραφλιάσατε,
ΞΕΧΑΣΑΤΕ.
Περιμέναμε να μας υποστηρίξετε,
Περιμέναμε να ενδιαφερθείτε,
να μας κάνετε μια φορά κι εσείς περήφανους.
ΜΑΤΑΙΑ.
Ζείτε ψεύτικες ζωές, έχετε σκύψει το κεφάλι,
έχετε κατεβάσει τα παντελόνια και
περιμένετε τη μέρα που θα πεθάνετε.
Δε φαντάζεστε, δεν ερωτεύεστε, δεν δημιουργείτε.
Μόνο πουλάτε κι αγοράζετε.
ΥΛΗ ΠΑΝΤΟΥ
ΑΓΑΠΗ ΠΟΥΘΕΝΑ – ΑΛΗΘΕΙΑ ΠΟΥΘΕΝΑ
Πού είναι οι γονείς;
Πού είναι οι καλλιτέχνες;
Γιατί δε βγαίνουν έξω:
ΒΟΗΘΗΣΤΕ ΜΑΣ
ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ
Υ.Γ.: Μη μας ρίχνετε άλλα δακρυγόνα.
ΕΜΕΙΣ κλαίμε κι από μόνοι μας.»
Στίχοι αποχαιρετισμού έχουν σταλεί στο διαδίκτυο, όπως οι ακόλουθοι
«Όπως τα Χιόνια (έτσι και ο Αλέξανδρος)
Μίλησε μου για τα όνειρα
που ʽχουν μέσα χρώματα
καμένα αστέρια πέφτουν από ψηλά
τρυπώνουν σ ʽάγια χώματα.
Τα ποτήρια μείναν άδεια
ένας φίλος που ʽφυγε νωρίς
το πρόσωπό του καθρεφτίζεται
στις γουλιές μας, στις ματιές μας
στις κραυγές μας, στις καρδιές μας.
Και δεν πιστεύεις πως οι άνθρωποι λιώνουν
όπως τα χιόνια
και δεν πιστεύεις πως οι καρδιές σαπίζουν
όπως τα σκιάχτρα στα παλιά αλώνια.
Μίλησε μου για τα όνειρα
που τα βλέπω ασπρόμαυρα
μιαν ανάσα από τον θάνατο
είναι αυτό το ξύπνημα.»
«Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΟΥ Η ΟΡΓΗ ΜΑΣ
ΑΔΙΚΑ ΟΜΩΣ ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΠΙΑ ΜΑΖΙ ΜΑΣ
ΓΙΑΤΙ ΑΛΕΞΗ
ΓΙΑΤΙ ΠΑΙΔΙ ΜΑΣ
ΕΛΠΙΖΩ ΝΑ ΣΑΙ ΣΥ Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΜΑΣ»
«Να κλαίτε τον αετό που έφυγε αδίκως, η τελευταία του πνοή εξόργισε το πλήθος»

