
Ώρα 8.30 το πρωί. Η πλατεία Χανιώπορτας γεμάτη από αλλοδαπούς εργάτες που περιμένουν για το μεροκάματο. Για πολλούς από αυτούς, η χθεσινή ήταν μία ακόμη ημέρα χωρίς δουλειά.
Όπως τονίζουν μάλιστα οι μετανάστες, από Συρία, Αίγυπτο και Αλβανία, η πτώση της δουλειάς τους τελευταίους πέντε μήνες, είναι δραματική.
“Κάνουμε ακόμα και δεκαπέντε ημέρες χωρίς δουλειά, ενώ κάποιοι μπορεί να μην κάνουν ούτε μεροκάματο μέσα στον μήνα” αναφέρουν χαρακτηριστικά, αποδεικνύοντας πως η κρίση είναι ένα φαινόμενο υπαρκτό, ακόμα και στο Ηράκλειο.
Άνθρωποι που εργάζονται στις οικοδομές, στις αγροτικές εργασίες, αλλά και σε “οτιδήποτε” όπως χαρακτηριστικά τονίζουν, έρχονται στην Ελλάδα για ένα καλύτερο αύριο, αλλά βιώνουν μια κατάσταση σχεδόν απελπιστική.
Στην ερώτηση πως είναι δυνατόν, με 2 ή 3 μεροκάματα τον μήνα να επιβιώσουν, η απάντηση τους είναι, σχεδόν αφοπλιστική:
“Δεν είναι καθόλου εύκολο και γιʼ αυτό αναγκαζόμαστε να μένουμε σε μικρά σπίτια με φθηνό ενοίκιο τέσσερα και πέντε άτομα, συνήθως συγγενείς, ώστε να τα βγάζουμε πέρα”.
“Λόμπι”
Χωρισμένοι σε “μικρά λόμπι” είναι οι αλλοδαποί εργάτες στην πλατεία Χανιώπορτας. Σε διαφορετικό σημείο περιμένουν Σύριοι, Αιγύπτιοι και γενικότερα όσοι δηλώνουν μουσουλμάνοι, ενώ σε διαφορετικό σημείο βρίσκονται οι Αλβανοί.
Το κλίμα βεβαίως μεταξύ τους, δεν φαίνεται ιδιαίτερα φιλικό, ειδικότερα όταν κάποιοι από αυτούς έχουν άμεση ανάγκη από χρήματα.
Κι αυτό γιατί, μεταξύ τους γίνεται ένας έμμεσος διαχωρισμός ανάμεσα στους νόμιμους και σʼ αυτούς που στην Ελλάδα βρίσκονται χωρίς άδεια παραμονής.
“Το πρόβλημα ήταν μεγάλο, αλλά πολλοί από αυτούς που έρχονται στην Χανιώπορτα μας κάνουν κακό” υποστηρίζει εργάτης από την Αλβανία, που δεν επιθυμεί να μιλήσει επώνυμα. Η ένσταση του έγκειται στο γεγονός, πως οι “εργοδότες” δεν κάνουν διαχωρισμό ανάμεσα στους νόμιμους και τους μη νόμιμους, καθώς “ενδιαφέρονται μόνο για τον φθηνότερο εργάτη”, όπως τονίζεται.
Πλατεία Σινάνη
Κατά κανόνα εργάτες από την Αλβανία περιμένουν για ένα μεροκάματο στην πλατεία Σινάνη, αλλά όπως χαρακτηριστικά υποστηρίζουν “οι καιροί είναι πάρα πολύ δύσκολοι”.
Κι όντως η δυσκολία αποδεικνύεται από το γεγονός, πως όσοι εργάτες αναζήτησαν χθες δουλειά στην πλατεία Σινάνη, δεν είχαν βρει τίποτα, τουλάχιστον ως τις 9.30 το πρωί.
Σε καλύτερη μοίρα φαίνεται πως βρίσκονται οι γυναίκες που έχουν μεταναστεύσει στο Ηράκλειο, αφού αυτές αναλαμβάνουν εργασίες σχετικές με την καθαριότητα σπιτιών κατά κανόνα, οι οποίες αποδεικνύονται περισσότερο…σταθερές.
“Ακόμα προσπαθούμε”
Τρέχοντας ήρθε προς το μέρος της “Π” χθες ο Εντίπ Μεντόα από την Συρία, ρωτώντας αν υπάρχει δουλειά για εκείνον. Όταν έλαβε αρνητική απάντηση, απλά συνέχισε την αναζήτηση, αφού πρώτα απάντησε σε μερικές ερωτήσεις.
“Άλλες φορές έχει δουλειά, άλλες φορές δεν έχει” υποστήριξε, προσθέτοντας: “Το τελευταίο διάστημα έχουμε μεγάλο πρόβλημα. Εγώ κάνω όλες τις δουλειές, αλλά δεν είναι καθόλου εύκολα για εμάς τα πράγματα”.
Τρομερές δυσκολίες όμως αντιμετωπίζει και ο Μωχάμεντ Αχμέντ από την Αίγυπτο, που δηλώνει “μάστορας – μπογιατζής”.
“Δεν έχει καθόλου δουλειά και τις τελευταίες οχτώ ημέρες δεν έχω κάνει ούτε ένα μεροκάματο” αναφέρει, τονίζοντας: “Ευτυχώς μένω μαζί με άλλα πέντε άτομα σʼ ένα σπίτι με ενοίκιο 300 ευρώ κι έτσι δεν έχω σοβαρό πρόβλημα στο πού να μείνω. Με 40 ευρώ όμως μεροκάματο μια στο τόσο, τα πράγματα είναι πολύ δύσκολα”.
Δεκαπέντε ημέρες έχει να κάνει μεροκάματο ο Αμπντάλ Σιμέα από την Αίγυπτο.
“Δουλεύω εργάτης σε οικοδομή, αλλά εδώ και δεκαπέντε μέρες δεν υπάρχει καθόλου δουλειά” υποστηρίζει για να αναφέρει ταυτόχρονα πως τα πράγματα, όσο περνάει ο καιρός γίνονται ακόμη πιο δύσκολα για εκείνον.
Στην ίδια μοίρα βρίσκεται και ο Μωχάμεντ Αϊσά από τη Συρία που ήρθε στην Κρήτη πριν από δύο μήνες για μια καλύτερη τύχη.
“Δύο μήνες εδώ έχω δουλέψει ελάχιστα” αναφέρει, τονίζοντας: “Δεν ξέρω πόσο μπορώ να αντέξω. Αν δεν τα καταφέρω, θα πρέπει να γυρίσω πίσω”.
Ανάλογες δυσκολίες όμως αντιμετωπίζουν και εργάτες από την Αλβανία, οι οποίοι ζουν για χρόνια στο Ηράκλειο.
“Τους τελευταίους δύο μήνες, δεν υπάρχει καθόλου δουλειά για κανέναν” λέει ο Γιώργος Σαπρία, που δουλεύει σε οικοδομές. Απʼ όσο θυμάται τα τελευταία χρόνια, δεν υπήρξε ποτέ δυσκολότερη περίοδος απʼ αυτή που ζουν οι αλλοδαποί εργάτες το τελευταίο πεντάμηνο.
Την ίδια τύχη με τον Γιώργο, μοιράζεται και ο Ελία Σκελτσίμ.
“Τους τελευταίους πέντε μήνες, δεν έχει υπάρξει ούτε μία εβδομάδα που να έχει κάθε μέρα μεροκάματο” αναφέρει χαρακτηριστικά και προσθέτει:
“Πέντε χρόνια είμαι στην Ελλάδα, αυτό δεν έχει ξαναγίνει. Εγώ είμαι οικοδόμος, αλλά δέχομαι πια να κάνω όλες τις δουλειές. Έτσι όπως είναι η κατάσταση πηγαίνουμε ίσα για το μεροκάματο που είναι πολλές μέρες κάτω από τα 35 ευρώ, γιατί δεν υπάρχουν λεφτά”.

