Επίσης, στην έφεση τονίζεται:

“Ολες οι διαφοροποιήσεις του συμβατικού αντικειμένου, όπως περιγράφεται στα συμβατικά τεύχη, οφείλονται σε δύο κυρίως λόγους: α) την παραλλαγή της μελέτης λόγω αρχαιοτήτων και β) την ύπαρξη υπόγειων δικτύων που έχριζαν μετατόπισης. Ηταν μέσα στο προβλεπόμενο φυσικό αντικείμενο, είναι δε από τις περιπτώσεις που θα μπορούσε να μη προβλέψει μια μελέτη και χωρίς την αντιμετώπισή τους δεν ήταν δυνατή η ολοκλήρωση ενος λειτουργικού τμήματος του έργου έγιναν δε αφού τηρήθηκαν όλες οι νόμιμες διαδικασίες και πάντως πριν την ένταξη του έργου στο Γʼ ΚΠΣ γεγονός που δεν ελήφθη υπόψη από τον έλεγχο που επακολούθησε ούτε και από τις προσβαλλόμενες και γιʼ αυτό θα πρέπει να ακυρωθούν”. Και καταλήγει:

“Γιατί ο ν. 2860/2000 σε εφαρμογή του οποίου εκδόθηκαν οι εκκαλούμενες, ο οποίος καθιέρωσε σύστημα ελέγχου από τις διαχειριστικές αρχές στα στάδια ελέγχου των πράξεων και προέβλεψε την επιστροφή των παρανόμως ή αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών έχει ως χρόνο έναρξης της ισχύος του την 14-11-2000 (ΦΕΚ Αʼ251/14-11-2000). Ομοίως η με αριθμό 907/052/2003 (ΦΕΚ Βʼ 878/2-7-2003) Κοινή Υπουργική Απόφαση η οποία εκδόθηκε κατόπιν της νομοθετικής εξουσιοδότησης του άρθρου 6 του Ν. 2860/2000 έχει ως χρόνο έναρξης ισχύος της την 2-7-2003. Ομως η με υπʼ αριθμ. 10111/26-10-2000 απόφαση της Δ/νσης Τεχνικών Υπηρεσιών, δια της οποίας εγκρίθηκε ο 1ος ΑΠΕ και το 1ο ΠΚΤΜΝΕ του έργου, σύμφωνα με τον οποίο γινόταν η διάθεση των απροβλέπτων καθώς και των επί έλαττον δαπανών για τις ανάγκες του έργου, ενέργεια η οποία κρίθηκε ως μη νόμιμη και προκάλεσε την έκδοση των προσβαλλόμενων και την επιβολή εις βάρος μου της δημοσιονομικής διόρθωσης για την επιστροφή ως αχρεωστήτως ή παρανόμως καταβληθέντος του ποσού των 171.164,317 ευρώ εκδόθηκε στις 26-10-2000 πριν δηλαδή την έναρξη ισχύος του ν. 2860/2000 και της με αριθμό 907/052/2003 ΚΥΑ”.