"Εναλλακτικό κρατικό προϋπολογισμό, πιο ρεαλιστικό, αλλά και πιο τολμηρό, πιο αναπτυξιακό, αλλά και πιο κοινωνικό, με μικρότερο αλλά λειτουργικότερο κράτος, με λιγότερες κρατικές δαπάνες αλλά και αποτελεσματικότερες ρυθμιστικές και εξυγιαντικές κρατικές παρεμβάσεις, ο οποίος, αντί να νομοθετεί, θα ενθαρρύνει πιο ουσιαστικά τις υγιείς επιχειρηματικές δυνάμεις, περίμεναν τα Επιμελητήρια της Χώρας μας, συνειδητοποιώντας την κρίσιμη καμπή της ελληνικής οικονομίας", σύμφωνα με δήλωση του προέδρου της Κέντρικής Ένωσης Επιμελητηρίων κ. Γεωργίου Κασιμάτη.
Ο κ. Κασιμάτης συνεχίζει στη δήλωσή του λέγοντας ότι:
"Η παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση που όξυνε, ακόμη περισσότερο, τις διαρθρωτικές αδυναμίες της οικονομίας μας, κατέστησε επιτακτική την ανάγκη:
μιας άλλης οικονομικής φιλοσοφίας που θα απορρίπτει οριστικά κρατική σπατάλη, αναξιοκρατικές διαδικασίες, συντεχνιακές νοοτροπίες και παρασιτικές δραστηριότητες,
μιας άλλης οικονομικής στρατηγικής, στηριγμένης στις εξωστρεφείς -επενδύσεις, την αποταμίευση, την ένταση του ανταγωνισμού, την ποιότητα και την καινοτομία,
μιας συστηματικότερης και ουσιαστικότερης μεταρρυθμιστικής προσπάθειας, με συγκεκριμένους και ορατούς, απ' όλους, στόχους και δεσμευτικά στάδια εφαρμογής,
μιας δυναμικότερης και αποτελεσματικότερης πολιτικής, ενθάρρυνσης της υγιούς επιχειρηματικότητας, αλλά και ενίσχυσης της αγοραστικής των εργαζομένων.
Από τη μελέτη, όμως των στοιχείων του νέου προϋπολογισμού φαίνεται ότι και πάλιν, απουσιάζουν:
οι δραστικές παρεμβάσεις που απαιτούνται για την ουσιαστική μείωση των κρατικών δαπανών, ώστε να περιορισθούν, με υγιείς μεθόδους, το δημόσιο έλλειμμα και χρέος και να αποφευχθούν νέες αντιαναπτυξιακές επιβαρύνσεις των ιδιωτικών επιχειρήσεων.
- οι δυναμικές πολιτικές για την ενθάρρυνση των παραγωγικών επενδύσεων, δημοσίων και ιδιωτικών και των εξαγωγών , ώστε να διατηρηθούν οι υψηλοί ρυθμοί ανάπτυξής μας, παρά την αναμενόμενη υποχώρηση της οικονομικής δραστηριότητας, τη μείωση της κατανάλωσης και την άνοδο του κόστους χρήματος.
- τα αναγκαία συγκεκριμένα μέτρα που θα κάνουν τα φορολογικό μας σύστημα πιο δίκαιο και πιο αποτελεσματικό (τιμαριθμοποίηση της φορολογικής κλίμακας, διαφάνεια , σύλληψη και αυξημένη φορολόγηση της προκλητικής πολυτελούς κατανάλωσης κ.α.)
- συγκεκριμένες πολιτικές για την αναδιάρθρωση του παραγωγικού μας δυναμικού (ενίσχυση της έρευνας ,ενθάρρυνση των συγχωνεύσεων επιχειρήσεων για τη μεγέθυνση του μέσου μεγέθους τους, ενίσχυση του ανταγωνισμού, διάλυση των καρτέλ, εξυγίανση αγορών χρήματος κ.α.) ώστε η εξωστρέφεια να γίνει το κύριο χαρακτηριστικό του, και οι μεγάλες εγχώριες και ξένες επενδύσεις να επανεμφανιστούν στη χώρα μας.
Για άλλη μια φορά, τα Επιμελητήριά μας οφείλουν να επισημάνουν, ότι η διατήρηση της αναπτυξιακής μας δυναμικής και η αποφυγή των καταστροφικών συνεπειών μιας ύφεσης, απαιτεί:
1. Το δραστικό περιορισμό των κρατικών δαπανών και την αποτελεσματικότερη αξιοποίηση των δημοσίων πόρων.
Δυστυχώς, στους τομείς αυτούς τα επιτεύγματα των προηγούμενων χρόνων είναι πενιχρότατα, γεγονός που επιβάλλει αλλαγή πολιτικής και, κυρίως, άμεση ανάληψη τολμηρών, χωρίς υπολογισμό του σχετικού πολιτικού κόστους .
Η ριζική αναδιάρθρωση του δημοσίου τομέα απαιτεί, ένα δεσμευτικό πρόγραμμα περιορισμού της έκτασής του και μια συνδυασμένη διαδικασία αυστηρής αξιολόγησης της διαχείρισής του, ώστε να παταχθούν, η σπατάλη και η διαπλοκή και να αποκατασταθεί η διαφάνεια στη σχέση "κόστος- όφελος" κάθε κρατικής λειτουργίας.
2. Την ουσιαστική διεύρυνση της φορολογικής βάσης και τον περιορισμό της φοροδιαφυγής, η οποία όχι μόνον δε μειώθηκε, τα τελευταία χρόνια, αλλά, αντίθετα, διευρύνθηκε αισθητά, λόγω της υιοθέτησης μιας αναποτελεσματικής φορολογικής πολιτικής, κάτω από την πιεστική υποχρέωση της ταχύτατης συμμόρφωσής μας στις επιταγές ενός Συμφώνου Σταθερότητας που, ήδη, έχει ξεπερασθεί από τις τελευταίες διεθνείς εξελίξεις.
Η μάχη, στον τομέα αυτόν, θα πρέπει να δοθεί, όχι πλέον, με εισπρακτικά μέτρα βραχυπρόθεσμης απόδοσης, που και αδικίες προκαλούν και μεγάλο κόστος υλοποίησης έχουν, αλλά με το ριζικό εκσυγχρονισμό του φοροελεγκτικού μας μηχανισμού, μέσω, της αξιοκρατικής στελέχωσής του, της εδραίωσης φορολογικής συνείδησης και της απλοποίησης της σχετικής νομοθεσίας και διαδικασίες. Στα πλαίσια αυτά θεωρούμε απαράδεκτα:
" Τη συνεχιζόμενη και κατά το 2009, διεύρυνση της φορολογικής πίεσης, παρ' όλον ότι πρόκειται για χρονιά κάμψης των ρυθμών ανάπτυξης και, γενικότερης όξυνσης των προβλημάτων των Επιχειρήσεων.
" Την αδυναμία περιορισμού των πρωτογενών δαπανών, οι οποίες τόσον σε απόλυτα μεγέθη, όσο και σε % του ΑΕΠ φθάνουν, το 2009, στα ανώτερα επίπεδα των τελευταίων χρόνων.
" Τη συνεχιζόμενη μείωση των δημοσίων επενδύσεων, που αποτελούν μια αξιόπιστη εναλλακτική λύση, για την αντιστάθμιση της κάμψης της οικοδομικής δραστηριότητας και τον περιορισμό της ανεργίας.
Η κρισιμότητα των καιρών, πάντως, επιβάλλει την κινητοποίηση όλων μας ώστε, με την ένταση των προσπαθειών μας και την υπέρβαση των αδυναμιών μας, να εκμεταλλευτούμε τις αναπτυξιακές ευκαιρίες που, πάντοτε, μια κρίση προσφέρει στους δημιουργικούς, διορατικούς και τολμηρούς".
