
Παραγγελία-βόμβα για τη διενέργεια προκαταρκτικής εξέτασης για την Μονή Τοπλού έδωσε στην εισαγγελέα Εφετών Κρήτης ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Γιώργος Σανιδάς που λόγω της σοβαρότητας της υπόθεσης ζητά να συγκληθεί η Ολομέλεια του δικαστηρίου των Εφετών Κρήτης προκειμένου την τακτική ανάκριση να αναλάβει ειδικός εφέτης ανακριτής.
Ο κ. Σανιδάς με βάση τη μηνυτήρια αναφορά που έχει καταθέσει για την υπόθεση ο πρόεδρος της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ Αλέκος Αλαβάνος ζητά από την εισαγγελέα Εφετών Κρήτης Βασιλική Θεοδώρου να διενεργήσει έρευνα για την συγκέντρωση επιπλέον στοιχείων για τη διάπραξη κακουργηματικών πράξεων όπως η απάτη σε βάρος του Δημοσίου εκ μέρους της Μονής, της άμεσης συνέργειας σε απάτη εκ μέρους δασικών υπαλλήλων και πραγματογνωμόνων, της ψευδούς βεβαίωσης εκ μέρους υπαλλήλων της δασικής υπηρεσίας και της ηθικής αυτουργίας σε ψευδείς βεβαιώσεις εκ μέρους της Μονής Κρήτης.
Στο κείμενο της 25σέλιδης παραγγελίας του ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου «καρφώνει» και την συμπεριφορά βουλευτών, αφήνοντας να εννοηθεί ότι εξυπηρετούσαν συμφέροντα της Μονής, επηρεάζοντας πραγματογνώμονες και υπαλλήλους του Δημοσίου.
Χαρακτηριστικά αναφέρει: «Θα ήταν αδύνατον βεβαίως η Μονή Τοπλού να επιτύχει τʼ ανωτέρω χωρίς την εκούσια ή ακούσια συνδρομή τόσο των πραγματογνωμόνων όσο και των ρηθέντων οργάνων του Κράτους. Η συμπεριφορά βεβαίως αυτή των οργάνων του κράτους και ιδία των δασικών υπαλλήλων δεν είναι παράδοξη αν ληφθεί υπʼ όψιν ότι όργανα υπερκείμενα αυτών, ακόμη και βουλευτές, εμφανίζονταν να διάκεινται ευμενώς προς τα συμφέροντα της Μονής».
Δύο είναι τα σημεία-κλειδιά στα οποία ζητά να επικεντρωθεί η εισαγγελική έρευνα:
-Η διερεύνηση του ιδιοκτησιακού καθεστώτος και το πώς ξαφνικά η Μονή Τοπλού βρέθηκε να έχει στην κυριότητα της επιπλέον 26.000 στρέμματα-ακόμα και ολόκληρες δασικές εκτάσεις. Στο σκέλος αυτό ο εισαγγελέας είναι καταπέλτης για τον αδιαφανή ρόλο που έχουν διαδραματίσει σε βάρος του Δημοσίου με ψευδείς εκθέσεις και πραγματογνωμοσύνες δημόσιοι υπάλληλοι.
-η συναφθείσα σύμβαση μεταξύ του Ιδρύματος της «Παναγίας η Ακρωτηριανή» και της Αγγλικής Εταιρείας Loyalward Limited.
Σημειώνεται ότι το θέμα της συμβάσεως μετά από καταγγελίες, το 2001 είχε αποτελέσει αντικείμενο ανάκρισης που διενεργήθηκε μετά από παραγγελία του τότε αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αναστάσιου Καπόλλα. Ωστόσο με απόφαση του Συμβουλίου Εφετών Χανίων εκδόθηκε απαλλακτικό βούλευμα.
Ο κ. Σανιδάς - και αυτό είναι εξαιρετικά σημαντικό-ζητά από την εισαγγελέα Εφετών Κρήτης να μην σταθεί στο επίμαχο απαλλακτικό βούλευμα, αν στο πλαίσιο της προκαταρκτικής έρευνας προκύψουν στοιχεία που δεν καλύπτονται από το επίμαχο βούλευμα.
Το ιδιοκτησιακό καθεστώς
Στην παραγγελία γίνεται λεπτομερής αναφορά στο ιστορικό της υπόθεσης, σύμφωνα με το οποίο, το 1926 και μετά από νόμο που προηγήθηκε για τη σύσταση Ταμείου Εφέδρων με σκοπό την παροχή σε αυτούς ακινήτων, χωρίστηκαν εκτάσεις, με αποτέλεσμα η Μονή να έχει στην κατοχή της περίπου 3.500 στρέμματα και το Ταμείο Εφέδρων περίπου 4.000 στρέμματα.
Ωστόσο, όπως αναφέρεται στην παραγγελία, μετά το 1950 η Μονή σταδιακά αρχίζει να εμφανίζει άλλα όρια στις εκτάσεις, με αποτέλεσμα να της κατοχυρωθούν τελικώς το 1999, 30.000 στρέμματα με απόφαση του Εφετείου Κρήτης.
Συγκεκριμένα αναφέρεται:
«Η επιτροπή διένειμε άπαντα τα στην περιφέρεια του νομού Λασιθίου αγροτικά κτήματα της Μονής Τοπλού στα οποία με τον άνω νόμο είχε καταστεί συγκύριο αναγκαστικώς κατά τα 3/5 το Ταμείο Εφέδρων Πολεμιστών Σητείας-Ιεράπετρας. Στα κτήματα αυτά περιλαμβάνονται και λιβάδια και αγριάδες. Άλλα αγροτικά ακίνητα με τη μορφή δασικής ακόμα εκτάσεως η Μονή δεν είχε. Εάν συνέβαινε τούτο, αυτά θα ανήκαν κατά τα 3/5 σύμφωνα με τις διατάξεις του Ν. 3345/1925 και στο Ταμείο Εφέδρων Πολεμιστών Σητείας-Ιεράπετρας».
Και συνεχίζει ο εισαγγελέας: «Αποτελεί εξάλλου πασίδηλο γεγονός ότι μια «θέση» στις αγροτικές περιοχές καταλαμβάνει περιορισμένη έκταση, σε καμία δε περίπτωση δεν μπορεί να καταλαμβάνει χιλιάδες στρέμματα» και σε άλλο σημείο υπογραμμίζει: «Βασικό στοιχείο περί της ανυπαρξίας δικαιωμάτων κυριότητος της Μονής επί εκτάσεων δεκάδων χιλιάδων στρεμμάτων, είναι ότι εάν όντως η Μονή είχε κυριότητα επί των εκτάσεων αυτών, θα είχαν αποτελέσει αντικείμενο των γενομένων υπό της Επιτροπής προσκυρώσεων κατά τα 3/5 υπέρ του Ταμείου Εφέδρων και κατά τα 2/5 υπέρ της Μονής. Τούτο σημαίνει ότι ουδέν δικαίωμα είχε η Μονή επί ακινήτων πέραν εκείνων που προσκυρώθηκαν σε αυτή με τις 56-63 αποφάσεις της Επιτροπής, η επιφάνεια των οποίων δεν υπερέβαινε τα 3.500 στρέμματα».
Καταπέλτης για την εμπλοκή δασικών υπαλλήλων και πραγματογνωμόνων
Ο κ. Σανιδάς εκφράζει την απορία του για το γεγονός ότι υπάλληλοι του Δημοσίου παρουσίασαν ενώπιον του Δικαστηρίου ακόμα και ανύπαρκτα στοιχεία, σε βάρος του Δημοσίου. «Είναι πρωτοφανές οι τεχνικοί σύμβουλοι ενός διαδίκου να συντάσσουν έκθεση αντίθετη με τα συμφέροντα του. Εάν ήταν ιδιώτης ο διάδικος, τούτο θα ήταν αδύνατο».
Ο Εισαγγελέας αναφέρεται στο έγγραφο που παρουσίασε το 1996 ενώπιον του Εφετείου Χανίων κατόπιν αιτήματος της Μονής ο τότε διευθυντής Δασών Λασιθίου. «Με το ανωτέρω έγγραφο γινόταν δεκτό ότι το μεγαλύτερο μέρος των 30.000 στρεμμάτων ήταν εγκαταλελειμμένες γεωργικές εκτάσεις, σε αντίθεση με την έκθεση του δασολόγου Στρατή Κυριακάκη που δεχόταν ότι είχαν δασική μορφή. Να σημειωθεί ότι σε βάρος των εμπλεκόμενων υπαλλήλων ασκήθηκε ποινική δίωξη για κακουργηματική ψευδή βεβαίωση τελεσθείσα σε βάρος του Δημοσίου, όμως με βούλευμα του Συμβουλίου Εφετών Κρήτης, απαλλάχτηκαν κυρίως ελλείψει δόλου. Ο κ. Σανιδάς αναφέρεται εκτενώς σε όλες τις δικαστικές διαδικασίες που ακολουθήθηκαν, με προσφυγές στη δικαιοσύνη, αναιρέσεις κλπ που στηρίχθηκαν σε ψευδείς βεβαιώσεις και έγγραφα πάνω στα οποία στηρίχθηκαν οι αποφάσεις του Εφετείου Κρήτης. Ανάμεσα σε άλλα αναφέρεται και στην περίπτωση του τότε Οικονομικού Εφόρου Σητείας που με ψευδές έγγραφο του βεβαίωνε, χωρίς μάλιστα να έχει αρμοδιότητα, ότι «αφού επρόκειτο περί αγροτικών και δασικών εκτάσεων, ότι το Δημόσιο στην περιοχή της Σητείας ουδεμία ιδιοκτησία ή διεκδίκηση έχει επί των κτημάτων ιδιοκτησίας της Ιέρας Μονής Τοπλού».
Αναφορά γίνεται και στην σκανδαλώδη δικαστική εξέλιξη σε σχέση με τη διεκδίκηση 10.000 στρεμμάτων. Ενώ το Εφετείο Κρήτης με απόφαση του το 1998 δικαίωνε το Δημόσιο, η απόφαση αυτή εξαφανίστηκε μετά από ασκηθείσες υπό της Μονής Τοπλού αναιρέσεις που έγιναν δεκτές.
Η σύμβαση
Μεγάλη βαρύτητα στην παραγγελθείσα έρευνα ζητείται να δοθεί και στο θέμα της συμβάσεως με την Αγγλική εταιρεία.
Επί λέξει αναφέρεται στην παραγγελία: « Άξιο, τέλος, απορίας είναι το γεγονός ότι ενώ η Μονή Τοπλού είχε προσφύγει στα δικαστήρια προκειμένου να αναγνωριστεί κυρία εκτάσεως 30.000 στρεμμάτων και ενώ το θέμα αυτό εκκρεμούσε ενώπιον του Εφετείου Χανίων, προχωρούσε συγχρόνως δια του συσταθέντος ιδρύματος Παναγία η Ακρωτηριανή στην κατάρτιση προσυμφώνου με την Αγγλική Εταιρεία, αμφιβόλου, κατά τα καταγγελλόμενα από τον Συνασπισμό, αξιοπιστίας και φερεγγυότητας».

