Του Λ. Αυγενάκη, βουλευτή Ν.Δ. νομού Ηρακλείου

Η 17η Νοεμβρίου έχει καθιερωθεί ως ημέρα μνήμης, ως ημέρα απόδοσης τιμής σʼ αυτούς που αγωνίστηκαν και έπεσαν για την ελευθερία και τη δημοκρατία. Κάθε χρόνο, διατυπώνεται στερεότυπα ότι «το Πολυτεχνείο ζει». Και αναμφίβολα ζει στο βαθμό που διαπότισε τη μεταπολιτευτική μας δημοκρατία, στο βαθμό που η κοινωνία πολιτών παραμένει ενεργή και αντιστέκεται στα κακώς κείμενα.

Φέτος, 35 χρόνια μετά, η επέτειος του Πολυτεχνείου μας υπενθυμίζει πόσο σημαντική είναι η σταθερή λειτουργία της πολιτικής δημοκρατίας, η απρόσκοπτη έκφραση της λαϊκής βούλησης, η κυριαρχία του κράτους δικαίου. Αποτελεί ημέρα προβληματισμού και διδαχής. Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι οι νέοι του 73ʼ εξεγέρθηκαν ενάντια σε ένα αλγεινό καθεστώς, με όραμα και στόχο μια σύγχρονη, δημοκρατική, ευρωπαϊκή Ελλάδα. Αυτή, που οι νέοι του σήμερα μερικές φορές θεωρούν δεδομένη. Δυστυχώς, στην σύγχρονη εποχή το νόημα αυτής της γιορτής δείχνει να αξιολογείται εντελώς υποκειμενικά, αφού ορισμένοι επιμένουν να δίνουν σε εκείνη τη φοιτητική εξέγερση κομματικό χαρακτήρα. Να ξεκαθαρίσουμε όμως κάτι: το Νοέμβριο του '73, στο Πολυτεχνείο δεν υπήρχαν κόμματα, υπήρχαν μόνο φλογισμένα νιάτα. Νιάτα που εξεγείρονται, νιάτα που επίμονα διεκδικούν την προστασία αρχών και αξιών, όπως η ελευθερία, η δικαιοσύνη, η ισονομία, η ελεύθερη έκφραση. Με μια, ενιαία, συλλογική φωνή για αλλαγή. Και το «Πολυτεχνείο» αποτελεί την πιο τρανταχτή απόδειξη για την ανάδειξη της βαθύτερης σημασίας του κοινωνικού παράγοντα στις ιστορικές αλλαγές. Απόδειξη ότι το πολιτικό γίγνεσθαι δε μπορεί να έχει βιωσιμότητα εάν καταπατά τις δημοκρατικές αρχές, εάν λειτουργεί σε βάρος του κοινωνικού.

Όμως, το παρελθόν δεν είναι απαραίτητα μνήμες, φωτογραφίες και σχολικές επέτειοι. Η ιστορική μνήμη μπορεί να δώσει παραδείγματα και για το παρόν. Στην προκειμένη περίπτωση, ο εορτασμός της επετείου του εορτασμού του Πολυτεχνείου μας καλεί να παραμένουμε ενεργοί πολίτες και να προασπίζουμε τις αξίες της δημοκρατίας και της ελευθερίας. Μας καλεί να παραμείνουμε σε δημοκρατική και αγωνιστική εγρήγορση και να συμμετέχουμε για την διαφύλαξη των κατακτήσεων του Ελληνα πολίτη.

Προσωπικά, είμαι ευτυχής που η σημερινή κοινωνία πολιτών δείχνει να είναι -και είναι- ενεργή, που σκέφτεται, προβληματίζεται και αντιδρά. Σε καμία περίπτωση όμως δε θέλω να παρανοηθώ: αντίδραση δε σημαίνει καταστροφή της ιδιωτικής και δημόσιας περιουσίας, επιβολή της θέλησης με τη βία και γενικότερα παραβίαση των δημοκρατικά θεσπισμένων νόμων. Εξίσου αδιανόητο θεωρώ να γινόμαστε κάθε χρόνο τέτοιες μέρες μάρτυρες βίαιων επεισοδίων που κάθε άλλο παρά τιμούν όλους εκείνους που αγωνίστηκαν για την αποκατάσταση της δημοκρατίας.

Κλείνοντας, επιτρέψτε μου να σημειώσω ότι τα ιδανικά της εξέγερσης του Πολυτεχνείου, η ελευθερία και η δημοκρατία, αποτελούν διαχρονικές αξίες που εμπνέουν όχι μόνο τους Έλληνες, αλλά και ολόκληρη την πολιτισμένη ανθρωπότητα. Το Πολυτεχνείο ήταν και θα είναι πάντα ένα ζωντανό κάλεσμα για την δημοκρατία και την ελευθερία. Αξίες που παραμένουν πάντοτε, όπως και τώρα, επίκαιρες όσο ποτέ. Αξίες που μπορούν και πρέπει να αποτελούν πυξίδα για το εθνικό μας μέλλον.