Όταν το καλοκαίρι του 2000 ο Έιγκε Γκέραρντ έβαζε τους τίτλους του τέλους στην 15χρονη πορεία του στον ΟΦΗ, ουδείς μπορούσε να φανταστεί αυτό που θα επακολουθούσε στην κρητική ομάδα και τη σχέση της με τους προπονητές. Ο πάγκος του ΟΦΗ αποδείχθηκε κάτι παραπάνω από ηλεκτρικός αφού από τότε μέχρι σήμερα έχουν περάσει από την τεχνική ηγεσία του δέκα προπονητές. Είναι εντυπωσιακός ο αριθμός για μία ομάδα-μοντέλο μέχρι τότε που αποτελούσε παράδειγμα προς μίμηση για την μονιμότητα του προπονητή στον πάγκο κάτι που το συναντούσε κάποιος μόνο σε πολύ μεγάλες ομάδες του εξωτερικού. Από τότε ουδείς προπονητής κατάφερε να στεριώσει σʼ αυτόν τον πάγκο που αποδεικνύεται καταραμένος. Η κύρια ευθύνη ανήκει στις εκάστοτε διοικήσεις που ως επί το πλείστον έκαναν λάθος επιλογές σε πρόσωπα. Υπήρξαν προπονητές-κομήτες όπως ο Μάουρερ και ο Στράκα αλλά και άλλοι που ενώ είχαν τις δυνατότητες να προσφέρουν απομακρύνθηκαν από την ομάδα οικειοθελώς μεν ουσιαστικά όμως εξωθήθηκαν στην παραίτηση διαφωνώντας με την φιλοσοφία της διοίκησης. Σʼ αυτή την κατηγορία ανήκουν οι Γιάννης Σαμαράς, Μύρωνας Σηφάκης, Γιώργος Παράσχος.

Η πλειοψηφία των προπονητών που πέρασαν όλα αυτά τα χρόνια από την ομάδα ήταν Έλληνες. Οι ξένοι αποτελούν την μειοψηφία και κανείς απʼ αυτούς δεν πρόσφερε ουσιαστικά με την παρουσία του. Άλλωστε οι δύο τελευταίοι που ήλθαν στο Ηράκλειο επί εποχής Βατσινά, οι Ράινερ Μάουρερ και Φράντισεκ Στράκα ανέλαβαν το τιμόνι χωρίς να έχουν ιδιαίτερες περγαμηνές στην προπονητική τους καριέρα. Και οι δύο αυτές επιλογές αποδείχθηκαν ατυχείς όπως και η επιλογή του Ζντένεκ Σκάσνι ο οποίος πάντως είχε πλουσιότερο βιογραφικό και αργότερα ανέλαβε - και πάλι χωρίς επιτυχία - την τεχνική ηγεσία του Παναθηναϊκού.



Μεγάλο το βάρος

Στην μετά Γκέραρντ εποχή ο κλήρος έπεσε πρώτο στον Άρη Βασιλείου. Αποτέλεσε επιλογή του ίδιου του Ολλανδού στο πλάι του οποίου θήτευσε για 15 χρόνια. Το βάρος της αντικατάστασης του Έιγκε Γκέραρντ ήταν μεγάλο και δεν το άντεξε ο παλαίμαχος άσος και πρώην συνεργάτης του μακροβιότερου προπονητή στην ιστορία του ΟΦΗ. Το ίδιο πιθανότατα θα συνέβαινε με οποιονδήποτε άλλο προπονητή έπαιρνε την σκυτάλη αφού η σύγκριση θα ήταν αναπόφευκτη. Ο Άρης Βασιλείου έμεινε στον πάγκο του ΟΦΗ από τις 18 Σεπτεμβρίου 2000 μέχρι τις 3 Ιανουαρίου. Τελευταίο του παιχνίδι ήταν αυτό με την Παναχαϊκή (12η αγωνιστική) στην Πάτρα όπου ο ΟΦΗ γνώρισε την ήττα με σκορ 2-1 (στον άγκο της Παναχαϊκής τότε έπειτα από πολλά χρόνια προπονητής του ΟΦΗ Βαγγέλης Βλάχος). Σε 12 αγώνες στην τεχνική ηγεσία του ΟΦΗ ο Άρης Βασιλείου είχε μία νίκη, τρεις ισοπαλίες και οκτώ ήττες.



Η περίοδος Σαμαρά

Την διάδοχη κατάσταση στον πάγκο του ΟΦΗ μετά την αποχώρηση του Άρη Βασιλείου αποτέλεσε ο Γιάννης Σαμαράς, με συνεργάτη του τον Γρηγόρη Τσινό. Εκείνη την χρονιά ο ΟΦΗ διεκδίκησε την παραμονή του στο μπαράζ με τον ΠΑΣ Γιάννινα την περίοδο 2000-2001 ο Γιάννης Σαμαράς σε 21 αγώνες είχε 9 νίκες, 6 ισοπαλίες και 6 ήττες.

Η επόμενη σεζόν (2001-2002) ξεκίνησε και ολοκληρώθηκε με τον Γιάννη Σαμαρά στον πάγκο και τον ΟΦΗ να τερματίζει στην 8η θέση του βαθμολογικού πίνακα με 33 βαθμούς και απολογισμό 9 νίκες, 6 ισοπαλίες και 11 ήττες (το πρωτάθλημα διεξήχθη με 14 ομάδες).



Η κάθοδος Σκάσνι

Ο Γιάννης Σαμαράς αποχώρησε λόγω διαφοράς φιλοσοφίας με την τότε διοίκηση υπό τον Κώστα Καζανάκη και στην θέση του προσελήφθη ο Ζντένεκ Σκάσνι. Ο Τσέχος είχε καλό όνομα στην πατρίδα του και την πρώτη χρονιά παρά το μέτριο ξεκίνημα κατάφερε να οδηγήσει τον ΟΦΗ χάρις σʼ ένα πολύ καλό Βʼ Γύρο στην 8η θέση με 44 βαθμούς και απολογισμό 12 νίκες, 8 ισοπαλίες και 10 ήττες. Εκείνη την περίοδο ο ΟΦΗ συγκέντρωσε 18 βαθμούς στον Αʼ Γύρο και 26 στον Βʼ. Κι αν η πρώτη χρονιά εξελίχθηκε ευνοϊκά για τον φιλόδοξο Τσέχο η δεύτερη σηματοδότησε το τέλος της πορείας του στην ομάδα του Ηρακλείου. Κύκνειο άσμα του ένα παιχνίδι με την Ξάνθη (καλή ώρα όπως ο συμπατριώτης του Στράκα) το οποίο διεξήχθη στο Ηράκλειο στις 23 Νοεμβρίου για την 11η αγωνιστική του πρωταθλήματος τη σεζόν 2003-2004 και στο οποίο ο ΟΦΗ γνώρισε την ήττα με 2-1. Ο απολογισμός του μέχρι τότε 4 νίκες, 2 ισοπαλίες και 5 ήττες. Στο μεταξύ η διοίκηση είχε αλλάξει και ο τότε πρόεδρος της ΠΑΕ Βασίλης Ξημέρης κατέληξε για τον πάγκο του ΟΦΗ στην επιλογή του Γιώργου Φοιρού. Ο Μακεδόνας προπονητής στις 19 αγωνιστικές που οδήγησε τον ΟΦΗ μέχρι το τέλος του πρωταθλήματος είχε μόλις 3 νίκες, 6 ισοπαλίες και 10 ήττες που έφεραν την ομάδα στην 11η θέση με 29 βαθμούς.



Η χρονιά “Χάτζι”

Η επόμενη χρονιά βρήκε στο τιμόνι του ΟΦΗ τον Γιάννη Χατζηνικολάου. Έμεινε σε όλη τη διάρκεια της σεζόν 2004-2005 η οποία ήταν ψυχοφθόρα καθώς η παραμονή εξασφαλίστηκε λίγο πριν από το τέλος του πρωταθλήματος. Ήταν η περίοδος που υποβιβάστηκε ο Άρης λόγω των επεισοδίων που προκάλεσαν οι οπαδοί του στο παιχνίδι με τον Ηρακλή στο Χαριλάου. Ο ΟΦΗ τερμάτισε στην 13η θέση με απολογισμό 8 νίκες, 8 ισοπαλίες και 14 ήττες.



Εποχή Βατσινά

Τον Ιούνιο του 2005 η διοίκηση του ΟΦΗ αλλάζει χέρια (ξανά) και από τον Παντελή Μυριοκεφαλιτάκη τα ηνία περνούν στον Φανούρη Βατσινά. Η επιλογή του για τον πάγκο: Βαγγέλης Βλάχος. Η ομάδα έχει ένα κακό ξεκίνημα πετυχαίνει ωστόσο δύο σερί νίκες με Λάρισα και Ολυμπιακό στο Παγκρήτιο (με σκόρερ τον Μαχλά). Ωστόσο η πορεία του παίρνει την κατιούσα και μετά το ματς με τον Ηρακλή και την ήττα με 2-0 στο Καυταντζόγλειο για την 19η αγωνιστική ο Βλάχος αποτελεί παρελθόν. Ο απολογισμός του 2 νίκες, 8 ισοπαλίες και 9 ήττες (14 βαθμοί). Στην ιστορία έμεινε η ατάκα του “κάποιοι παίκτες δεν πρέπει να περνούν ούτε έξω από τα αποδυτήρια“ που προκάλεσε σάλο στις τάξεις των ποδοσφαιριστών και αποτέλεσε την αρχή του δικού του τέλους στον ΟΦΗ. Το δύσκολο έργο να ξανακάνει τον ΟΦΗ ομάδα ανέλαβε ο Μύρων Σηφάκης ο οποίος κλήθηκε εσπευσμένα κι ενώ ήταν προπονητής της Νίκης Βόλου με την οποία όμως το διαζύγιο ήταν θέμα χρόνου. Ο Ηρακλειώτης προπονητής κατάφερε να συσπειρώσει τον κόσμο και τελικά να σώσει την ομάδα με την βοήθεια 30.000 φιλάθλων στο τελευταίο παιχνίδι της περιόδου 2005-2006 με τον Λεβαδειακό (2-0) στο Παγκρήτιο. Ο Νουαφόρ “κάρφωσε” με κεφαλιά τον Ζαφειρόπουλο και έστειλε στα ουράνια τον κόσμο που γλύτωσε από το έμφραγμα τον υποβιβασμού. Ο απολογισμός του Σηφάκη στον πάγκο του ΟΦΗ ήταν 5 νίκες, 2 ισοπαλίες και 4 ήττες. Ωστόσο ούτε αυτός έμεινε στον ΟΦΗ μετά το τέλος της σεζόν. Διαφώνησε με την απομάκρυνση Μαχλά και παραιτήθηκε το καλοκαίρι του 2006. Ο Φανούρης Βατσινάς σε “απάντηση” για την φυγή Σηφάκη έδωσε το τιμόνι στον Ράινερ Μάουρερ. Ο Γερμανός ήλθε στην Ελλάδα χωρίς περγαμηνές έχοντας θητεύσει μόνο σε μικρές ομάδες της χώρας του, ωστόσο την πρώτη χρονιά λίγο έλειψε να βγάλει τον ΟΦΗ στην Ευρώπη. Με τον Ντρούλιτς να “οργιάζει” η κρητική ομάδα τερμάτισε στην 7η θέση με 42 βαθμούς και απολογισμό 12 νίκες, 6 ισοπαλίες και 12 ήττες. Η έξοδος στην Ευρώπη χάθηκε την τελευταία αγωνιστική με την ήττα στην Τούμπα. Η επόμενη περίοδος (2007-2008) ήταν καταστροφική για τον Μάουρερ. Σε οκτώ αγώνες η ομάδα είχε 2 νίκες, μια ισοπαλία και 5 ήττες και το ματς με τον Λεβαδειακό στο Ηράκλειο για την 8η αγωνιστική (κατά σύμπτωση η ίδια αγωνιστική αποτέλεσε τον κόλαφο και για τον Στράκα) έγινε η αφορμή για το τέλος του στον ΟΦΗ. Ήταν στις 11 Νοεμβρίου 2007 όταν αποχαιρετούσε για να τον αντικαταστήσει ο Γιώργος Παράσχος. Με τον Μακεδόνα τεχνικό ο ΟΦΗ σε 22 αγώνες είχε 7 νίκες (μεταξύ των οποίων και η πιο μεγάλη με τον Παναθηναϊκό 4-1 στο Παγκρήτιο) 4 ισοπαλίες και 11 ήττες).

Ο Παράσχος ωστόσο κούνησε κι αυτός μαντήλι στην κρητική ομάδα κι έτσι στον δρόμο του ΟΦΗ βρέθηκε ο Φράντισεκ Στράκα από το... πουθενά. Ο δεύτερος Τσέχος προπονητής που ήλθε στον ΟΦΗ είχε και την μικρότερη θητεία του στον πάγκο μόλις για 8 αγωνιστικές και μάλιστα χωρίς νίκη (4 ισοπαλίες και 4 ήττες).

Ο Στράκα αποτέλεσε τον δέκατο προπονητή του ΟΦΗ στην μετά Γκέραρντ εποχή και τον πέμπτο στην τελευταία τριετία επί προεδρίας Βατσινά.

Να περάσει ο επόμενος...