Της Κατερίνας Μυλωνά

Τη φωνή του Πανεπιστημίου προς τα έξω, στην κοινωνία, βγάζει τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια η χορωδία του Πανεπιστημίου Κρήτης «ΦΡΑΓΚΙΣΚΟΣ ΛΕΟΝΤΑΡΙΤΗΣ».

«Από τη χορωδία πέρασαν εκατοντάδες φοιτητές και φοιτήτριες που την είδαν σαν κάτι δικό τους και την αγάπησαν. Ένοιωσαν τη χαρά της δημιουργίας, εκφράστηκαν και γοητεύτηκαν συμμετέχοντας στα προγράμματά της. Γνωρίστηκαν μεταξύ τους και συνδέθηκαν με δεσμούς φιλίας και άλλοι με γάμου. Αλλά και από την πλευρά του τραγουδιού διδάχτηκαν πολλά», περιγράφει ο μαέστρος, Γιώργος Ψαρουδάκης. Ο ίδιος θεωρεί ότι «το μεγαλύτερο επίτευγμα της χορωδίας όλα αυτά τα χρόνια δεν έχει να κάνει με αυτά που έδωσε στους άλλους, αλλά όσα ιδεώδη ενστάλαξε στο είναι των μελών της (φοιτητών)».

Η προσπάθεια που γίνεται από τους ανθρώπους της χορωδίας ήταν να είναι κοντά στο φοιτητή και γενικά στο χορωδό προτείνοντας του με πειστικά επιχειρήματα ότι αυτό που γίνεται στη χορωδία έχει κύρος και τον αφορά, και έτσι να δελεαστεί να συμμετάσχει και από κει και πέρα να μάθει να λειτουργεί με ομαδικό πνεύμα και με αίσθημα ευθύνης. Ο Γ. Ψαρουδάκης τονίζει πως σήμερα, με την οικονομική κρίση που μαστίζει όλο τον κόσμο, οι φορείς των χορωδιών και γενικότερα του πολιτισμού δυσκολεύονται να στηρίξουν μεγάλες χορωδιακές συμφωνικές παραγωγές ή να ανταποκριθούν ακόμα και στις συμβατικές τους υποχρεώσεις. Αυτό έχει σαν συνέπεια να ξεθωριάζουν οι στόχοι και αντίστοιχα να χάνεται το ενδιαφέρον των μελών μιας χορωδίας για δουλειά. Προβλέπει, όμως, ότι αυτή η φάση θα ξεπεραστεί.

Αναφέρει, ακόμα, ότι σήμερα υπάρχουν πολλοί νέοι που σπουδάζουν μουσική και κλασικό τραγούδι. Πραγματικά ταλέντα με μέλλον. Το μόνο που χρειάζονται για να αρχίσουν να τρέχουν είναι ένα σύνθημα, ένα σφύριγμα, μια σοβαρή φωνή ενός φορέα. «Στην Κρήτη μας λείπουνε πολλά από μουσικές υποδομές που δικαιούμαστε: Μια Συμφωνική Ορχήστρα, μια επαγγελματική Χορωδία μια Όπερα, αίθουσες συναυλιών κλπ . Όμως, η Κρητική ψυχή δεν θα πάψει ποτέ να ονειρεύεται να εργάζεται και να παράγει έργα πολιτισμού», τονίζει.