Αίωλο και αστήριχτο είναι - σύμφωνα με το Εφετείο - το επιχείρημα της Νομαρχίας Ηρακλείου ότι στο επίμαχο γεφυράκι δεν χρειαζόταν στηθαίο γιατί κανένα γεφυράκι δεν έχει!

Το Εφετείο έκρινε εντελώς διαφορετικά θεωρώντας ότι η Νομαρχία έχει βασική ευθύνη για το δυστύχημα:

“Στο σημείο της ανωτέρω επαρχιακής οδού που συνέβη αυτό (8ο χιλιόμετρο Αγίων Παρασκιών-Καστελλίου) ο δρόμος είναι στενός (βλ. και από 17-1-2005 απόψεις Δ/νσης Τεχνικών Υπηρεσιών της εφεσίβλητης επί της αγωγής), διπλής κατεύθυνσης με μικρή ανωφέρεια και ελαφρά αριστερή στροφή. Στο ίδιο σημείο υπάρχει γεφυράκι (τεχνικό) και σε βάθος 5 μέτρων ρυάκι, στο οποίο γεφυράκι υπάρχει προστατευτικό τοιχίο μόνο από τη μια πλευρά (δεξιά), ενώ από την αριστερή από την οποία κατέπεσε το αυτοκίνητο δεν υπήρχε κανένα τοιχίο ή στηθαίο, αποτρεπτικό πτώσης του αυτοκινήτου σε οποιοδήποτε λόγο και αν οφείλετο αυτή. Όπως δε συνάγεται από τα διαλαμβανόμενα στο ίδιο έγγραφο με τις απόψεις της υπηρεσίας “υπάρχει τεχνικό (γέφυρα) σε πολύ καλή κατάσταση με πέτρινα στηθαία ασφαλείας τα οποία είχαν κατασκευασθεί μαζί με το τεχνικό εξʼ αρχής”, υπήρχε πέτρινο στηθαίο και από την αριστερή πλευρά της οδού, το οποίο από κάποια αιτία, η οποία, πάντως, δεν προκύπτει από τα στοιχεία του φακέλου, κατά τον κρίσιμο χρόνο έλειπε. Πάντως, κατά τα προεκτεθέντα, τοποθετήθηκε, μετά το συμβάν, από την ίδια τεχνική υπηρεσία, χαλύβδινο στηθαίο, όπως δε αναφέρεται στο από 23-2-2005 υπόμνημα της εφεσίβλητης η τοποθέτηση αυτού είχε προγραμματισθεί πριν το ατύχημα. Για την παράλειψη αυτή προεχόντως και δευτερευόντως για την παράλειψη τοποθέτησης προειδοποιητικής πινακίδας (Κ-25), ευθύνεται η εφεσίβλητη, η οποία χωρίς να αμφισβητεί, ειδικότερα, τις υποχρεώσεις της αυτές προβάλλει αβασίμως ότι σε όλο το επαρχιακό δίκτυο της αρμοδιότητάς της υπάρχουν γεφυράκια χωρίς προστατευτικά στηθαία, υπάρχει δε αντικειμενική αδυναμία να τοποθετήσει σε όλα στηθαία ασφαλείας. Περαιτέρω, όμως, από το ίδιο αποδεικτικό υλικό προκύπτει ότι η ευθύνη της για το μοιραίο ατύχημα μειώνεται κατά ποσοστό 70% από τη συντρέχουσα υπαιτιότητα του οδηγού του αυτοκινήτου. Διότι καίτοι οδηγούσε το αυτοκίνητο με μέτρια για τις επικρατούσες συνθήκες της επαρχιακής, αυτής οδού, ταχύτητα από έλλειψη προσοχής και μεγάλη αμέλεια εισήλθε στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας κατά παράβαση των ανωτέρω διατάξεων του Κ.Ο.Κ., είσοδος η οποία κατέληξε στο επισυμβάν ατύχημα. Ο λόγος για τον οποίο ο οδηγός αυτός βρέθηκε στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας της οδού, είτε είναι αυτός που υποστηρίζεται από τους εκκαλούντες, δηλαδή αποφυγή σκύλου ο οποίος παρουσιάστηκε αιφνιδίως στο οδόστρωμα της οδού, ή οποιοσδήποτε άλλος λόγος τον ανάγκασε σʼ αυτό, δεν μπορεί να δικαιολογήσει την παραβατική συμπεριφορά του, αφού, κατά τις ίδιες διατάξεις, ήταν υποχρεωμένος να έχει διαρκώς τεταμένη την προσοχή του και πλήρη έλεγχο του αυτοκινήτου του, ώστε να μπορέσει να διακόψει την πορεία του, δεδομένου ότι, όπως προαναφέρθηκε, είχε καλή ορατότητα, ή νʼ ανακόψει αυτή και ενεργήσει αποφευτικτό ελιγμό αριστερά, επαναφέρει, δε, άμεσα, το αυτοκίνητο στο ρεύμα κυκλοφορίας που έπρεπε να κινείται. Κατʼ ακολουθία των ανωτέρω, πρέπει νʼ απορριφθούν ως αβάσιμα όσα υποστηρίζονται από τους εκκαλούντες ότι για το ατύχημα αποκλειστικώς υπαίτια είναι η εφεσίβλητη. Ως αβάσιμα κρίνονται και όσα προβάλλονται από την τελευταία ότι δεν υπάρχει αιτιώδης σύνδεσμος μεταξύ του θανάτου του οδηγού και των παραλείψεών της, διότι αν υπήρχε προστατευτικό τοιχίο από την πλευρά που κατέπεσε το αυτοκίνητο, κατά κοινή πείρα, τούτο θα ανέκοπτε την πορεία του αυτοκινήτου, το οποίο εφόσον εκινείτο με την αναφερόμενη ταχύτητα και δεν παρουσίασε οποιαδήποτε μηχανική ή άλλη βλάβη, δεν θα κατέπιπτε και έτσι ενδεχομένως θα απετρέπετο ο θανάσιμος τραυματισμός του οδηγού από βαριά εγκεφαλική κάκωση και αιμορραγία που προήλθε από την πτώση (βλ. ανωτέρω ιατροδικαστική έκθεση) εφόσον αυτός φορούσε ζώνη ασφαλείας και είχε ενεργοποιηθεί ο προστατευτικός αερόσακκος του αυτοκινήτου.

Ως αβάσιμα απορρίπτονται, ακόμη, και όσα υποστηρίζονται από την εφεσίβλητη ότι οι πινακίδες έχουν σκοπό να προειδοποιήσουν τους νέους οδηγούς και ότι ο θανών οδηγός εγνώριζε το δρόμο και τα επικίνδυνα σημεία του αφού περνούσε πολλές φορές απʼ αυτόν διότι είχε αγροτική περιουσία και σπίτι στο παρακείμενο χωριό Διαβαϊδέ, τόπο καταγωγής του, καθόσον οι πινακίδες έχουν σκοπό όχι μόνο να προειδοποιούν τους διερχόμενους οδηγούς για πρώτη φορά αλλά και να υπενθυμίζουν σε όλους ότι πλησιάζουν σε επικίνδυνο σημείο”.